Archive | September 2017

Իմ զինվոր, իմ հպարտություն

Yjd8t5xzSZcԲանակ, այս անգամ մեր սիրո խոչնդոտն այս անունն ունի: Դու դարձար զինվոր ու ինձնից սպասելու խոստում խնդրելով, հեռացար: Դեռ երբեք այսքան երկար ժամանակով իրարից հեռու չէինք եղել, այսքան մեծ հեռավորություն մեզ չէր բաժանել:
Հեռու ենք իրարից, դու այնտեղ զինվորական հագուստով, զենքը ձեռքիդ, քո պարտքն ես հատուցում հայրենիքիդ, իսկ ես այստեղ առանց քեզ այլևս չեմ դիմանում, կարոտում եմ անչափ, օրերն ու ժամերն եմ հաշվում մեր հանդիպման, սպասում եմ, չէ՞, որ խոստացել եմ սպասել իմ զինվորին ու կսպասեմ: Իմ սերն այնքան մեծ է քո հանդեպ, որ ի զորու է հաղթահարել յուրաքանչյուր դժվարություն, յուրաքանչյուր խոչնդոտ անզոր է մեր սիրո դեմ:
Մեկ տարի չգիտեմ ինչպես պիտի դիմանամ: Ճիշտ է, մեկ տարին այնքան էլ շատ չէ, բայց ինձ համար այն այնքան երկար է թվում: Ժամանակն, որ շատ արագ անցնելու հատկություն ունի, ասես, ինձ հետ հակառակվել է, կանգ է առել ու առաջ չի գնում: Այդ մեկ տարվա ամեն վարկյանում կարոտում եմ քեզ, մտածում եմ միայն քո մասին, առանց քեզ տանջվում եմ, բայց նաև աննկարագրելի հպարտություն եմ զգում, որ իմ միակն զինվոր է դարձել ու պաշտպանում է ինձ, ու հպարտ եմ, որ քեզ նման զինվորի սիրած էակն եմ: Continue reading

Advertisements

Հաջողություն Ախալքալաք և ողջույն Թբիլիսի :)

10808933_782787801768460_803671169_nԱյս գրառումն պատկանում է “Իմ մասին” գրառումների շարքին, որոնք միայն իմ մասին են ու ում չի հետաքրքրում, կարող է չկարդալ ու հանգիստ իջնել ներքև 😉 :
Նոր կյանք, նոր միջավայր ու շրջապատ, նոր արկածներ և իհարկե այդ ամենը նոր քաղաքում։ Գնում եմ ընտանիքից, տնից, տեղից, հարազատներից ու ընկերներից հեռու, գնում եմ երազանքներիս հետևից: Երազանքներս ինձ տանում է Թբիլիսի, թողնում եմ հայրենի Ախալքալաքս, գնում եմ ուսումս շարունակելու ու նորանոր հաջողություններ ձեռք բերելու, գնում եմ նոր արկածների հետևից (չնայած, ավելի ճիշտ կլինի ասել իրանք են իմ հետևից գալիս, երևի գիտեն, որ “միքիչ” գիժ եմ դրանից է 😀 )։ Գիտեմ, սկզբում շատ դժվար կլինի ինձ համար,ընտանիքիցս հեռու երկար ժամանակով ու այն էլ մեկ ուրիշ քաղաքում, երբեք չեմ եղել, բայց հանուն երազանքների մարդն պատրաստ է ամեն ինչի միջով անցնել ու ամեն փորձություն ու դժվարություն մարդու համար հաղթահարելի է, եթե դա նա անում է ինչ որ կարևոր բանի հասնելու համար, վստահ եմ ես էլ կկարողանամ հաղթահարել դրանք ու կվերադառնամ 5 տարի հետո` որպես լավ մասնագետ, կամ էլ չեմ վերադառնա, ով իմանա 😀 , ժամանակը ցույց կտա:
Դե ինչ, սա իմ վերջին գրառումն էր Ախալքալաքում, մյուսներն կլինեն արդեն Թբիլիսիում ու Continue reading

Սիրել եմ քեզ ու կսիրեմ միշտ

19533733_309743656137405_6835875162403897344_nԵրբ մենք բաժանվեցինք, կար մի բան, որ ստիպում էր ինձ լռել ու դա իմ հպարտությունն էր: Երբ ասեցի քեզ հեռացիր և մի վերադառնա այլևս, կար մի բան, որ ցավում էր ու դա հոգիս էր: Ասեցի քեզ, որ ինձ չզանգես, բայց սպասում էի, թե երբ ես զանգելու: Ստեցի քեզ` ասելով, որ չեմ սիրում: Բայց ինչպես կարող եմ չսիրել քեզ, դու իմ կյանքն ես, առանց քեզ ես մեռած եմ: Ես ամեն օր մտածում էի քո մասին, ամեն օր մեռնում էի քեզ գրկելու ցանկությունից, ուզում էի գալ քեզ մոտ, բայց չէի կարող:
Խնդրում եմ, օգնիր, մի թող սիրտս լացի: Տառապանքս անվերջ է, վառվում է հոգիս, վառվում է: Ինչպես կարող է մարդն իր սերն ուրանալ, այն ժամանակ, երբ ես պատրաստ էի հոգիս տալ քեզ համար: Ես ասեցի, այլևս չզանգես ինձ, իսկ աչքերիցս արցունքներն էին թափվում: Ես խաբեցի, ասելով, որ չեմ սիրում, բայց ասեցի դա հպարտությունից: Ես ջնջեցի քեզ իմ կյաքնից,բայց սրտիցս չկարողացա: Չկարողացա բաժանվել քեզնից:
Բայց միևնույնն է, դու չես կարող հեռանալ ինձնից, որովհետև սրտից ոչ ոք երբեք չի հեռանում:  Continue reading