Դասարանս))


12 տարի առաջ, արևոտ մի օր,IMG_20180515_123139_521
Ձեռք ձեռքի բռնած մտան դասարան,
Տասնութ աշակետ իրար անծանոթ,
Որոնք միմյանց հետ շուտ ընկերացան:

Վազում էին ուրախ, անվերջ թռվռում,
Մանկության օրերն իրենց վայելում,
Բայց տարիները շատ շուտ են անցնում,
Աչք թարթել էլ չես հասցնում:

Այդ տարիներին նրանց միացավ,
Եվս մի տղա, կապույտաչյա,
Նա էլ այդ ընտանիքի անդամը դարձավ,
Ընտանիք, որի նմանը ոչ մի տեղ չկար:

                                      Սովորեցին նրանք այդպես 9 տարի միասին,                                                                                              Բայց հետո երեք տղան դպրոցից դուրս պիտի գային,                                                                                    Բռնեցին նրանք իրենց ուղին կյանքի այս մեծ ճանապարհին,                                                                        ՈՒ հրաժեշտ տվեցին իրենց դասարանին:                                                                                                                                                                                                                                                              Դպրոցական կյանքից նրանց անցավ ևս երկու տարին,                                                                                Պակասում էին նրանք էլի, ու այս անգամ երկու հոգի                                                                                    Թողնելով տունն սիրելի, բաժանվելով դասարանից,                                                                                      Մտան նրանք նոր կյանք, գնացին դպրոցից:

img_20180515_214107_490.jpgՄեկ տարի էլ անցավ ու ահա իրար հետ,
Կանգնած ենք բոլորս միասին, արդեն 15 աշակերտ,
Մեր կողքին է ահա դասղեկը մեր սիրելի,
Ով հարազատ մոր պես սիրել է մեզ այսքան տարի:

Գնում ենք մենք, բայց մեր փոխարեն,
Եվս տասնհիգն են դպրոց մուտք գործում,
Երևի նրանք էլ մեզ կնմանվեն,
Բայց չեմ ուզում մեզ պես, դասերից շուտ – շուտ փախնեն:

 

Հեռանում ենք մենք դպրոցից, ու այս անգամ բոլորով,
Ավարտում ենք դպրոցը մեր արցունքոտված աչքերով,
Տխրություն կա մեր աչքերում, որ չես ասի ոչ մի բառով,
Ա~խ, նորից «Բարի ճամփա», ա~խ նորից «ՄՆաս բարով»:

21820081_132195604079253_5562537317576474624_n1 տարի առաջ ավարտել էի դպրոցս, բայց չէի դադարել մնալ աշակերտ, դեռևս մնացել էի իմ դասարանի մի մասնիկը, որն ուներ ևս մեկ տարի սովորելու ու լինելու աշակերտ: Այդ մեկ տարին այնքան շուտ անցավ, որ ոչինչ չզգացի ու ահա նորից շրջանավարտ եմ, բայց այս անգամ իմ դասարանի հետ: Այսօր կտրվում է այն իմ միակ կապը, որ կապում էր դպրոցիս հետ, այսօր ավարտում եմ դպրոցս վերջնականապես:
Մնաս բարով իմ դպրոց, մնաս բարով իմ կյանքի ու մանկության լավագույն հիշողություններ: Հաջողություն ձեզ, սիրելի դասընկերներ առաջիկա կյանքում ու բոլոր գործերում:
Ավարտեցի դպրոցս, վերջին զանգի ղողանջների հետ վերջացավ դպրոցական կյանքս ու սկսվեց մի նոր կյանք, որի առաջին քայլերն արել եմ դեռևս մեկ տարի առաջ ու շարունակում եմ քայլել իմ երազանքի հետևից, գնալ դեպի նպատակ:

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s