Archives

Գրում եմ ու կրկին ջնջում եմ ցավոտ, հուսահատ տառերը

Ես հաճախ եմ գրում քեզ: Վերցնում եմ հեռախոսս, բացում եմ այն տեղն, որտեղ պիտի հավաքեմ տառերս ու գրեմ մտքերս, գրելու ուղղահայաց գծիկն մեկ հայտնվում է, մեկ կորում: Գրում եմ, իսկ հետո կրկին ջնջում եմ այդ ցավոտ, հուսահատ տառերը: ՈՒղղակի, գիտե՞ս, երբեմն շուրջն ամեն ինչ հանգստանում է, սառչում է, կորչում է, ու թվում է, թե միակը, ինչն մնում է իմ մեջ… դու ես ու այդ անվճռական միտքը… “իսկ գուցե… եթե մենք կարողանայինք… եթե փորձեինք…”
Ոչ: Բավականին շատ ժամանակ է անցել: Միայն ես կարող եմ ոչնչացնել ամեն ինչ: Այն ամենը, ինչով ապրում էի առաջ, ինչով ապրում եմ հիմա: Այնքան հեշտ էր մոռանալ այն ամենը, ինչ կապված չէր քեզ հետ: Բայց ոչ քեզ: ՈՒ օրեցօր, երբ ես ավելի խորն եմ մտածում, կորչելով ժամանակի, դեմքերի, զգացմունքների, իրադարձությունների մեջ, այդ հանկարծակի մոռացության պահերն ավելի խորն են դառնում, ավելի տանջալից… ու ամենքից հեռու, ամենքից թաքուն, նույնիսկ ինքս ինձ չխոստովանելով, ես գիտեմ, որ դու դեռևս սրտիս մեջ ես, որտեղ էլ լինես: Ամեն ինչ, ինչն կարևոր էր, թանկ էր, հարազատ էր… առանց քեզ իմաստ չունեն: ՈՒ այսքանից հետո ի՞նչ կարող էր մնալ ինձնից: Ասա, արդյո՞ք հնարավոր է սիրել ուրիշ մեկին: Հնարավո՞ր է հավատալ ուրիշ երազանքի: Հնարավո՞ր է հեռանալ, փախչել, կորել, գտնել ինքդ քեզ ինչ-որ մի տեղ, ու փորձել ինչ-որ մի կերպ գոյատևել, ինչ-որ բան զգալ, թեկուզև չսիրել, ժպտալ մի թեթև, գուցե նաև կարճ ժամանակով հավատալ, բայց հետո… հետո ավելի ցավոտ է լինում: Ցավոտ է այն միտքը, որ առանց քեզ ոչինչ չեմ կարող անել: 

Continue reading
Advertisements

Անցյալում մնացած մարդիկ չեն վերադառնում

77cf6fb8beed5259e53025ef82001c25Ինձ այլևս չեն հետաքրքրում մարդիկ անցյալից: Չեմ կարող ստել, որ նրանց հետ եղել է հետաքրքիր ու ուրախ, եղել եմ երջանիկ, բայց հիմա նրանք իմ կյանքում չկան ու այլևս իմաստ չունի գնալ նրանց հետևից ու խնդրել, որ հետ գան: Իհարկե ես նրանց ցանկանում եմ երջանկություն ու ամենայն բարին, բայց այլևս չեմ ուզում տեսնել իմ կյանքում: Ես ցանկանում եմ, որ անցյալն մնա անցյալում ու էլ երբեք չհիշեցնի իր մասին: Ես չեմ չարանում իմ կյանքից հեռացողների հանդեպ, ուղղակի անտարբերությունից բացի ոչինչ չեմ զգում: Դարձել եմ ավելի խիստ ինքս իմ հանդեպ ու փորցում եմ չվերադառնալ անցյալ, այլևս հետ չնայել ու չապրել անցածով: Ես դադարել եմ հարցնել ինքս ինձ, թե ինչի այսպես եղավ: Եղավ, որովհետև պետք է լիներ, այդպես էր ճակատիս գրված: Եթե մարդիկ եղել են իմ կյանքում ու հիմա չկան, ուրեմն դա ընտրություն էր` կամ իմը, կամ նրանցը: ՈՒ վերջ: Ես այլևս չեմ ուզում զգացմունքներ, որոնք վերջում խորտակվում են անորոշության մեջ, որոնք մեռնում են այն ժամանակ, երբ ես դեռ ողջ եմ: Ես հիմա ուզում եմ նայել միայն ապագային, այնտեղ են իմ երազանքներն ու նպատակները, որոնք պատրաստվում եմ իրականացնել, ու երևի ճիշտը հենց դա է, նայել միայն առաջ, ուշադրություն չդարցնել անցածին ու չհիշել անցյալը, այլ ապրել ներկայով, մտածելով ապագայի մասին: Continue reading

Մի թողեք մարդկանց մենակ

293d6a07762f2a8673a5088054aa9e28Երբեմն կյանքը մեզ այնպիսի հարված է հասցնում, որին դժվար է դիմանալ: Բայց երբ կողքիդ կա ինչ-որ մեկը, թեկուզ մեկ մարդ, բայց հարազատ, դու ամեն ինչ կհաղթահարես: Նա կօգնի քեզ միասին անցնել կյանքի բոլոր սև ուղիները: Նույնիսկ եթե ամեն ինչ անխուսափելիորեն գլորվի անդունդը, նա կմնա քեզ հետ, քո կողքին: ՈՒ դու կգտնես քո մեջ ուժ այդ ամենն հաղթահարելու, որովհետև գիտես, որ մենակ չես, որ կա մեկը, ով չի թողնի քեզ, որ դու նրան ես պետք, իսկ նա` քեզ, ու հանուն այս ամենի արժի գնալ առաջ, հանուն նրա, որ միասին բոլոր սև ուղիներն սպիտակ ներկեք, իսկ հետո նրանց վրա նկարեք ձեր երազանքներն վառ գույներով:
Բայց ի՞նչ անել… եթե չկա կողքիդ նույնիսկ այդ մեկը: Եթե ըստ էության, քո բոլոր հիստերիաները, արցունքներն ու տանջանքները, անտարբերության եւ տխրության բոլոր դրսևորումներն ու հուսահատությունից բղավելու անտանելի ցանկությունն ունեն միայն մեկ պատճառ` ոչ ոք չի ուզում մնալ քեզ հետ: Մեկ օր, մեկ ամիս կամ էլ մեկ տարի հետո բոլորն էլ գնում են: Իսկ դու նորից մնում ես մենակ: Մենակ քո մտքերի հետ, որոնք հետզհետե ոչնչացնում են քեզ: Դու հասկանում ես, որ ուրախ նորությունովդ ոչ մեկի հետ չես կարող կիսվել ու կիսել տաք ընթրիքն ձմեռային ցուրտ եղանակին, երբ տխուր ես, չես կարող դնել գլուխդ ոչ մեկի ուսին, գիտենալով, որ քեզ կհասկանան: Դու մենակ ես, ու դա ոչ մի կերպ չես կարող փոխել: Աստիճանաբար երազանքներն երջանիկ ապագայի մասին կորչում են, ու գալիս է իրականության հասկացողությունը այնպիսին, ինչպիսին կա: ՈՒ ամենասարսափելին այն է, որ դու չգիտես ինչ անել, ինչպես դադարեցնել այդ ամենը: Continue reading

Կինոներ (մաս 4)

Մտածելով, թե ինչի մասին կարելի է գրել գրառում, հասկացա, որ երկար ժամանակ է, ինչ ոչինչ չեմ գրել ֆիլմերի մասին ու որոշեցի այսօրվա գրառումս նվիրել կինոների, որոնք գոնե մեկ անգամ արժի նայել: Վերջին գրառումս կինոների թեմայով գրել եմ 2015 թվականին, դրանից հետո 3 տարի է անցել ու բավականին շատ կինոներ եմ նայել, իսկ ավելի կոնկրետ ընդհանուր նայել եմ 557 ֆիլմ, սերիալ ու մուլտֆիլմ (տարօրինակ սորվորություն ունեմ, գրում եմ իմ բոլոր նայած ֆիլմերը, այդ պատճառով էլ կարող եմ կոնկրետ թիվ ասել 😀 ) , որոնցից մնացած տպավորություններով ուզում եմ կիսվել ձեզ հետ ու նաև խորհուրդ տալ անպայման դիտել:
Դե ինչ, գնացինք:

  • Այս անգամ ուզում եմ սկսել սպորտին նվիրված ֆիլմերից, որոնց մեջ շատ են դուր գալիս ռուսական արտադրության ֆիլմերը:

rsz800x800_9e95f833d6247f1e3a969ca4e24204ca“Тренер / Մարզիչը (2018)” – Մի քանի ամիս առաջ Ռուսաստանում ընթանում էր Ֆուտբոլի Աշխարհի առաջնությունը ու այս ֆիլմը այդ իրադարձությանն նվիրված ֆիլմերից մեկն է: Ֆիլմի գլխավոր դերակատարն ու ռեժիսյորը թատրոնի և կինոյի ռուս դերասան Դանիլա Կոզլովսկին է։ Ֆիլմը ազգային հավաքականի ֆուտբոլիստի` Յուրի Ստոլեշնիկովի մասին է, ով վճռական պահին չի կարողանում խփել պենալտին, ու այդ սխալից հետո լքում է ազգային հավաքականը, ավարտում է կարիերան ու դառնում մի փոքր թիմի մարզիչ: Հենց այդ ակումբի հետ նա հրաշք է կատարում ու ստիպում է բոլորին կրկին հավատալ իրեն: Արդյունքում սա լավ սպորտային դրամա է ակտուալ ֆուտբոլային թեմատիկայով, որն կստիպի զգալ խփաց գոլերից ստացած էմոցիաներն ու ֆուտբոլային խաղի լարվածությունը:kino_130_1

“Легенда №17 / Լեգենդ №17 (2012)” – Քանի որ սիրում եմ բոլոր սպորտաձևերը, այդ պատճառով յուրահատուկ սեր ունեմ նաև հոկեյի հանդեպ ու չէի կարող չանրադառնալ այս ֆիլմին: Ֆիլմը պատմում է խորհրդային հոկեյիստ Վալերի Խառլամովի և ԽՍՀՄ – Կանադա սուպերսերիայի առաջին խաղի մասին (1972)։ Երիտասարդ Խառլամովը Մոսկվայում ծանոթանում է հայտնի մարզիչ Անատոլի Տարասովի հետ։ Հետագայում Խառլամովն ընդգրկվում է ԽՍՀՄ հոկեյի ազգային հավաքականի կազմում։
Ֆիլմն արդեն հասցրել եմ այնքան նայել, որ սովորել եմ նրանում հնչող արտահայտությունները: Սա սպորտային հրաշք ֆիլմ է ու այն ֆիլմերի շարքից է, որ մոտիվացիա է տալիս, օգնում է չհանձնվել հասնել նպատակներին ու պայքարել մինչև վերջ:  Continue reading

Ամեն ինչ անցողիկ է

32203876b6194aaa004912d6cd67f36dԿյանքում ամեն ինչ անցողիկ է: Միշտ, երբ անձրև է գալիս, դու գիտես, որ այն կվերջանա: Ամեն անգամ, երբ ցավ են պատճառում, վերքն լավանում է: Խավարից հետո միշտ լույս է բացվում` այս մասին մեզ հիշեցնում է ամեն առավոտը, բայց այնուամենայնիվ մեզ երբեմն թվում է, թե գիշերն շարունակվելու է հավերժ: Այդպես չի լինում: Ոչինչ հավերժ չի մնում մեզ հետ` նամանավանդ մարդիկ:
Բոլորը գնում են, անխոս ու անպատճառ: Բոլորը գնում են, կորչում են, նստում են գնացք, թռնում են ինքնաթիռով, կամ էլ ասում են, որ էլ չեն սիրում: Բոլորը գնում են: Հնարավոր չէ կանգնեցնել ինչ-որ մեկին, մեխերով խփել քո կողքին ու չթողնել գնալ: Նրանց տանում են ուրիշ մարդիկ, խփում են մեքենաները, նրանք ծերանում են, հիվանդանում են, կամ էլ դադարում են սիրել ամենաանհամապատասխան պահին:
Հարաբերություններն շուտ փչացող ապրանք է: “Հավերժ ընկերները” փողոցում միմյանց հանդիպելուց չեն բարևում, սիրելի մարդիկ չեն զանգում ամիսներով: Նրանք ասում են, որ քեզանից կարևոր մարդ չկա ու անջատում են հեռախոսը այն պահին, երբ ամենաշատն ես ուզում խոսել: Ասում են “մինչ հանդիպում”, իսկ այդ հանդիպումը այդպես էլ չի գալիս:
Արդեն ժամանակն է մեծանալ ու սովորել այն ամենին, որ ոչնչի չի կարելի սովորել, կապվել: Ամեն ինչն, գրողը տանի, անցողիկ է: Անկեղծությունն մեռնում է կեղծիքի պատճառով, արդարությունը` ստի: Բաժանումն դառնում է սովորական մի բան, ինչպես կինո գնալը կամ էլ աղբը թափելը: Ամեն ինչ վերջանում է, իսկ վերջում մնում է միայն հիշողությունը, հիասթափությունից մնացած ցավը ու հասկացողությունն այն բանի, թե ինչքանով հավերժ չէ այդ գրողի տարած “հավերժը”: Ներել, ներվել ու շարունակել ապրել, սա միակ բանն է, որ մնում է վերջում` այն ժամանակ, երբ ամեն ինչ վերջանում է: Continue reading

Ես քո կողքին եմ

884bad6a58d931e808ba82550e82170aՍովորիր ճիշտ ժամանակին թողնել այն մարդկանց, ովքեր ուզում են գնալ: Դա է մարդկանց հանդեպ կապվածության դեմ ամենագլխավոր օրենքը: Երբ դու, քո սերն կորցնելու վախով, կախվում ես մարդուց, կորցնում ես ավելի շատ բան: Վաղ թե ուշ, այն մարդիկ, ովքեր գնալու են քո կյանքից, կգնան, այդքանն էր նրանց դերն քո կյանքում: Պետք չէ մեղադրել այդպիսի մարդկանց, ճիշտ է, երբեմն դժվար է համակերպվել այն մտքի հետ, որ բոլոր քեզ հարազատ մարդիկ թողնում են ու գնում, բայց ժամանակի հետ հասկանում ես, որ դա այդպես էլ պետք է լիներ, եթե չգնան նրանք, նոր մարդիկ չեն հայտնվի, որոնք գուցե մնան քո կյանքում հավերժ:
Յուրաքանչյուր մարդ, ով հայտվում է մեր կյաքնում, ինչ-որ դեր է կատարում, իսկ վերջացնելուց հետո, ուղղակի գնում է, ինչ-որ պատճառներ ասելով, կամ էլ անպատճառ ու լուռ: Բայց օրերից մի օր, երբ գա իսկական պահը, կգա մեկը ու կմնա կողքիդ մինչև հավերժություն, ով քո ճակատագիրը կլինի, ու չի հեռանա քեզանից, նույնիսկ եթե դու փորցես ազատվել նրանից:
Ես հավատում եմ, որ յուրաքանչյուր մարդ ունի իր հարազատ հոգին, որին ամբողջ կյանքի ընթացքում փնտրում է: Իհարկե ոչ բոլորն են գտնում, բայց ես հավատում եմ, որ երբեմն կյանքն լինում է այնպիսին, ինչպես ֆիլմերում ու գրքերում է` գեղեցիկ, հրաշքներով լցված ու գունավոր: Continue reading

Գլխապտույտ երջանկություն

bf2a9921f1e26b644534aceeb547796dԵթե հարցնեք ինձ, թե ինչ է սերը, ես ոչինչ չեմ ասի ու ուղղակի լուռ կմնամ, պատճառը մեկն է` ես չգիտեմ: Չնայած, որ այդքան բան եմ գրել սիրո մասին, բայց այդ հարցին կոնկրետ պատասխան չեմ կարող տալ: Սերն, երևի, ընտրություն է, մենք ենք ընտրում սիրել, թե չէ, լինել հավատարիմ, թե ոչ այնքան: Ես չգիտեմ սերն ինչից է սկսվում ու երբ է վերջանում: Հնարավոր է, սերն մի շատ լուրջ հիվանդություն է, որի դիմաց մարդկությունն դեղ չի հնարել: Կամ էլ սերն մի իդեալական աշխարհ է, որն ստեղծում են երկու հոգի` միմյանց համար: Միայն մի բան կարող եմ վստահ ասել, որ եթե սերն վերջացել է, ապա դա սեր չի եղել:
Ես չեմ կարող հասկանալ ինչպես հարյուրավոր տարբերվող մարդկանց միջից հայտնվում է մեկը, ով այնպես է գրավում քեզ, որ մյուսներն, նրա համեմատ, թվում են անհետաքրքիր ու անկարևոր: ՈՒ այդ մարդը լինում է ճիշտ հակառակը քո բոլոր պատկերացումների, նա ուղղակի գալիս է ու ոչնչացնում է բոլոր պատկերացումներդ, ու դու ոչինչ չես կարողանում անել այդ ամենի հետ:
Դու կսկսես դանդաղորեն խորտակվել նրա մեջ, որովհետև մյուսներն քո համար նշանակություն չեն ունենա: Continue reading