Archives

Հաջողություն Ախալքալաք և ողջույն Թբիլիսի :)

10808933_782787801768460_803671169_nԱյս գրառումն պատկանում է “Իմ մասին” գրառումների շարքին, որոնք միայն իմ մասին են ու ում չի հետաքրքրում, կարող է չկարդալ ու հանգիստ իջնել ներքև 😉 :
Նոր կյանք, նոր միջավայր ու շրջապատ, նոր արկածներ և իհարկե այդ ամենը նոր քաղաքում։ Գնում եմ ընտանիքից, տնից, տեղից, հարազատներից ու ընկերներից հեռու, գնում եմ երազանքներիս հետևից: Երազանքներս ինձ տանում է Թբիլիսի, թողնում եմ հայրենի Ախալքալաքս, գնում եմ ուսումս շարունակելու ու նորանոր հաջողություններ ձեռք բերելու, գնում եմ նոր արկածների հետևից (չնայած, ավելի ճիշտ կլինի ասել իրանք են իմ հետևից գալիս, երևի գիտեն, որ “միքիչ” գիժ եմ դրանից է 😀 )։ Գիտեմ, սկզբում շատ դժվար կլինի ինձ համար,ընտանիքիցս հեռու երկար ժամանակով ու այն էլ մեկ ուրիշ քաղաքում, երբեք չեմ եղել, բայց հանուն երազանքների մարդն պատրաստ է ամեն ինչի միջով անցնել ու ամեն փորձություն ու դժվարություն մարդու հաղթահարելի է, եթե դա նա անում է ինչ որ կարևոր բանի հասնելու համար համար է, վստահ եմ ես էլ կկարողանամ հաղթահարել դրանք ու կվերադառնամ 5 տարի հետո` որպես լավ մասնագետ, կամ էլ չեմ վերադառնա, ով իմանա 😀 , ժամանակը ցույց կտա:
Դե ինչ, սա իմ վերջին գրառումն էր Ախալքալաքում, մյուսներն կլինեն արդեն Թբիլիսիում ու Continue reading

Advertisements

Ինչպե՞ս են սիրում մարդիկ

love01-happyՍերն չի դադարում զարմացնել, այն բացում է սրտերն ու լցնում է այն երջանկությունով: Սերն գոյություն ունի, որպեսզի մենք այն նվիրենք միմյանց, որ միմյանցով երջանկանանք: Սերն գոյություն ունի, որ մենակ չմնանք, որ զգանք սրտի զարկն ու վայելենք կյանքը:
Իր սիրո պատմությունն յուրաքանչյուր պատմում է իր ձևով, քանի որ յուրաքանչյուրն սիրում է տարբեր: Զգացմուքնը նույնն է, իսկ արտահայտելու ձևերը ամենքի մոտ յուրահատուկ:
Ինչ որ մեկն սիրում է հեռվից ու համարձակություն չի գտնում մոտենալ, իսկ ինչ որ մեկն` բարձրաձայնելով ու ամբողջ աշխարհին պատմելով իր սիրո մասին, որովհետև երբ երջանիկ ես ու սիրով լցված, ուզում ես գոռալ այդ մասին ու կիսել երջանկությունդ ամենքի հետ:Ինչ որ մեկն սիրում է գաղտնի, իր սրտում պահելով իր սերն ու ոչինչ չպահանջելով: Ինչ որ մեկն սիրում է առանց բառերի, բառերն չեն կարող նկարագրել իրական զգացմունքերը, սիրտը չի սիրում բառերով ասել իր սիրո մասին, իսկ ինչ որ մեկն սիրում է ժպտալով, չէ՞ որ ժպիտն է այն լեզուն, որով տարբեր ազգություններ կարող են խոսել միմյանց հետ: Ինչ որ մեկն սիրում է, ցավոք, անպատասխան, երևի այն պատճառով, որ ոմանք սիրել չգիտեն: Սերն այնքան մեծ է լինում, որ երբեմն չի տեղավորվում ոմանց սրտերում: Continue reading

ՈՒզում եմ իմանաս

17Գիտե՞ս, ես ունեմ շատ սովորություններ, որոնց մասին ուզում եմ իմանաս, որ եթե սիրահարվելու ես, սիրահարվես ինձ ամբողջությամբ, այդ բոլոր տարօրինակություններիս: Եթե սիրելու ես, սիրես նաև թերություններս: Ես ուզում եմ լինել քեզ հետ բնական, կարողանամ խոսել անկեղծ ու միշտ զգամ քեզ կողքիս:
Գիտե՞ս, ես հաճախ եմ լացում, ու նշանակություն չունի, թե դա տեղի է ունենում ինչ որ ֆիլմ նայելու ժամանակ, ինչ որ տխուր երաժշտություն լսելուց, թե ուղղակի կիրակի առավոտյան։ Ես կարող եմ լացել նույնիսկ այն բաների պատճառով, որոնք ինձ երբևէ ցավեցրել են, նույնիսկ եթե հիմա դա տեղի չի ունենում։
Ես վախենում եմ մենակ մնալ ու վախենում եմ քեզ գտնելուց հետո նորից կորցնել։ Ես պատմելու եմ քեզ այն մասին, թե ինչու եմ ատում ինքս ինձ։ Ու չեմ հավատալու քո ոչ մի խոսքին, երբ դու կսկսես չհամաձայնվել իմ բարձրաձայնած յուրաքանչյուր պատճառին։
Դու կարող ես ասել, որ սիրում ես ինձ անվերջ թիվ անգամ, բայց միևնույնն է, ես միշտ վախենալու եմ այն բանից, որ կթողնես ինձ։ Continue reading

Կյանքը վառ գույների մեջ

109a3b8df873951efb0ff9a10ad560c6Կյանքն ամբողջությամբ ընտրություն է ու ամեն ինչ, ինչ կապված է մեր կյանքի ու ապրելակերպի հետ մենք ենք ընտրում, իհարկե բացի մեր ճակատագրից, որն հաճախ է սիրում մեզ հետ խաղալ: Իսկ մնացած ամեն ինչ մեր ձեռքերում է, մենք միշտ ունենք ընտրության հնարավորություն ու նշանակություն չունի, թե ինչին է վերաբերվում այդ ընտրությունը` սենյակի համար պահարանի ընտրությանը, թե նրա, ում հետ ուզում ենք անցկացնել ամբողջ կյանքը, մենք ենք ընտրում, թե ինչով զբաղվենք, ինչին հավատանք ու ինչ մտածենք: Քաոսը` մեր ընտրությունն է, ինչպես և բարկությունը, տխրությունը նույնպես ընտրություն է, ինչպես և հոգու բարությունը, քնքշությունը, հավատը դեպի լավը ու մարդկանց մեջ ՄԱՐԴ լինելը: Ամեն ինչ մեզանից է կախված: Ոչ ոք ինձ չի կարող ստիպել, տեսնել աշխարհը վատը, եթե իմ աչքերն ինձ ցույց են տալիս միայն գեղեցիկն ու լուսավորը: Continue reading

Սեր, որն միայն գրքերի մեջ է գեղեցիկ

130317-297A4236-0049Կյանքում երբեմն ամեն ինչ ջարդվում է, փշրվում է պատկերացրած լուսավոր աշխարհդ, երբ ուզում ես փակվել սենյակումդ ու էլ դուրս չգալ, որ ոչ ոք չցավեցնի քեզ, որ հավաքես մտքերդ ու հասկանաս, թե ինչ ես ուզում իրականում: Կյանքի հարվածներից հետո փշուր-փշուր է լինում սիրտդ ու թվում է, թե վերջ, էլ երբեք այն առաջվանը չի լինի, էլ երբեք չի սիրի, սիրահարվի, էլ երբեք նրանում ոչ ոք չի բնակվի, բայց հանկած հայտնվում է մեկը, ով այդ փշուրները հավաքում է ու սիրտդ նորից վերականգնում է ու դրա հետ մեկտեղ իր սիրտն է տալիս քեզ ու չգիտես ընդունես այն, թե չէ, քանի որ մարդն այդպիսին է, նա տեսածից է վախենում: Բայց սրտին հրամայել չես կարող, նրա ամեն բառից սիրտդ ասես կայծ է տալիս և ի վերջո բռնկվում է Continue reading

Հանդիպումներ, որոնք ճակատագրեր կարող են փոխել

2017_2_6_love_movie_03Մի օր ամեն մարդու կյանքում անպայման հայտնվում է անվնաս, շատ անկեղծ ու սրտաբաց մեկը: ՈՒ նրա հետ ծանոթանալուց քո մոտ ցանկություն է առաջանում անվերջ ժպտալ, ու կարծես թե երջանկության զգացողությունը պատում է քեզ ոտքից գլուխ: Հանդիպումը այդպիսի մարդու հետ տեղի է ունենում շատ արագ, որովհետև դու դադարում ես հետևել ժամանակին, չես նկատում ոչ միմյանց հաջորդող ամենատարբեր թեմաները ու ոչ էլ միասին խմած թեյի բաժակները: ՈՒ մի պահ հանկարծ հասկանում ես, որ այդ մարդը դարձել է քեզ համար շատ հարազատ ու թանկ: Նշանակություն չի ունենում նույնիսկ այն փաստը, որ ձեր ծանոթությունից անցել է ընդամենը մի քանի շաբաթ, օր կամ էլ րոպե: ՈՒղղակի նրա հետ լինելով, ասես, ինքդ էլ դառնում ես լավը, դառնում ես ջերմ ու ներդաշնակ: Այդպիսի հանդիպումներն փոխում են քեզ, քո մտածելակերպը, փոխում եմ շրջապատդ ու նույնիսկ ճակատագիրդ, այլևս երբեք նախկինը չես դառնում: Continue reading

Իմ հայրենիք` Հայաստան

17662003_148105925716651_1001578689730707456_nԻնչքան դժվարությունների միջով է անցել հայ ազգը,ինչքան արցունք է տեսել, բազմաթիվ զոհեր:Ամեն հայի աչքերում կան պատկերներ,հիշողության մեջ` պահեր, որոնցով անցել է նա, որը իր հոգում ցավ է թողել, ու ամեն անգամ հիշելուց այդ աչքերը կրկին արցունքով են լցվում: Սուտ է, որ ասում են ժամանակը բուժում է, ժամանակը ոչինչ չի բուժում, հայի վերքն դեռևս ցավում է ու չի սպիանում: Մարդն չի կարող մոռանալ այն,ինչ սեփական մարմնի վրա է զգացել, երևի չի եղել այնպիսի ժամանակաշրջան Հայաստանի համար, որն նա ապրել է հանգիստ ու խաղաղ, մեկ թշնամին է նրա վրա հարձակվել ու խլել բազում կյանքեր, որոնք հայրենիքի պաշտպանության համար զենք են վերցրել ու կռվել, մեկ բնությունն է դաժան գտնվել հայի դեմ կամ էլ մի ուրիշ պատճառ է եղել, բայց հայն չի հանձնվել, նա միշտ պայքարել է, չի թողել իր հավատը, իր հայրենիքը, չի դադարել կռվել թշնամու դեմ,ով փորձել է իրենից խլել պապերի հողը: Այդ պայքարը մինչև հիմա շարունակվում է,մինչև հիմա հայն հանգիստ չունի, բայց չի հանձնվում: Ամենուրեք հայ երեխաներ են ծնվում, հայ ազգի զավակներ, ովքեր իրենց մեծերից վերցնելու են զենքը, հայրենասիրությունն ու պատիվը ու պաշտպանելու են հայրենիքը,նրանցով է ապրում Հայաստանը, նրանք են շենացնում երկիրը Continue reading