Archives

Ժամանակը լավ բժիշկ չէ հոգու վերքերի համար

1950a5684b6900f4775e3075013a7b30Մի հավատացեք այն խոսքերին, որ ժամանակը բուժում է վերքերը, որ ամեն ինչ ժամանակի ընթացքում անցնում է: Ոչինչ էլ չի անցնում, վերքերն, միևնույնն է, մնում են, ուղղակի ժամանակի ընթացքում դրանք դադարում են ցավել, թվում է, թե մոռանում ես, բայց բավական է մի հիշողություն ու այն նորից սկսկում է ցավել, թարմանում են հին վերքերն: Ժամանակն ուղղակի ստիպում է համակերպվել դրանց հետ ու ապրել ցավի հետ միասին:
Ժամանակը չի բուժում: Այն չի բորբոքում վերքերը, պարզապես դրանք փակում է վերեւից նոր տպավորությունների, նոր զգացողությունների, կյանքի փորձի վիրակապով: Եվ երբեմն, ինչ որ բանի դիպչելով այդ վիրակապը բացվում է, ու թարմ օդը հպվում է վերքին, նոր ցավ տալով:
Ժամանակն ստիպում է մոռանալ հին վերքերի ցավի մասին, ցավեցնելով կրկին ու կրկին: Եվ այդպես է ապրում ենք կյանքում, ինչպես վիրավոր թռչուն, որն թևի վերքից հետո կարողանում է թռչել, բայց ամեն թռիչք կրկին ցավեցնում է ու հիշեցնում անցյալը: ՈՒ ամեն տարի հոգու մեջ ավելի ու ավելի է շատանում վատ կապած վիրակապերի քանակը, որոնք դիպչելով ինչ որ հիշողության կրկին բացվում են: Continue reading

Advertisements

Ամենաթանկը

b5f82936be70a752a89c628f4b6bcc04.jpgՄիլիոնավոր մարդիկ գալիս են ու գնում, նրանց մեջ չէ երջանկությունը: Ամենից կարևորը աշխարհում մնում են այն մարդիկ, ում անվանում ենք ընտանիք: Այս ամենը պիտի գիտակցի յուրաքանչյուր մարդ, ու յուրաքանչյուրի կյանքում ամեն ինչից թանկ պիտի է լինի ընտանիքը: Ոչ մի աշխատանք, կարիերա, փող թանկ չէ այն մարդկանցից, ովքեր քեզ լույս աշխարհ են բերել, նվիրել են ամենաթանկը` կյանքը: Աշխարհում յուրաքանչյուրին կարելի է փոխարինող գտնել, բացի ծնողներից, նրանք անփոխարինելի են: Աշխարհում չկան ավելի վստահելի մարդիկ, քան քույրն ու եղբայրն են, ու ոչինչ չի կարող դա փոխել, արյունը ջուր չի դառնում երբեք: Չի կարելի երես թեքել ընտանիքից, նրանք միակն են, որ կսիրեն քեզ առանց պատճառ, կներեն յուրաքանչյուր արարք ու կընդունեն քեզ որտեղ էլ լինես, որտեղից էլ գաս:
Լինել ընտանիք չի նշանակում ուղղակի արյունակցական կապ: Երբեմն ընտանիք նշանակում է պաշտպանել ամենքից ու ամեն ինչից, երբեմն թափել ուրախության արցունքներ ինչ որ մի փոքրիկ երջանկության համար: Սեր, որն կողքիդ չէ ու միգուցե չի երևում, բայց միշտ գոյություն ունի, իսկ երբեմն սեր, որն բոլորի աչքերում է երևում: Continue reading

Մտորումներ

40656a85a26b8dce5dc9c1defff8e150Մի տեղ լսել եմ, որ երբ տղաներն են ունենում խնդիրներ, երբ լքում են նրանց, ցավեցնում, նրանք այդ մասին չեն պատմում ոչ մեկի, այլ միացնում են ֆուտբոլ, պառկում բազմոցին ու ուղղակի լռում են կամ զբաղվում են մեկ այլ գործով: Նրանց հարկավոր է ցրվել այդ ամենից, իսկ երբ լարվածությունը թուլանում է, նրանք սկսում են փնտրել լուծում, ու այդ ամենն նրանք անում են մենակ, առանց ինչ որ մեկին խառնելու:
Իսկ աղջիկներս ընդհակառակն ենք: Երբ աղջիկներն են ունենում խնդիրներ, նրանք խոսում են այդ մասին ընկերուհիների, ծանոթների, ավտոբուսում գտնվող ճամփորդակցի կամ խանութի վաճառողուհու հետ: Նրանք գրում են այդ մասին օրագրերում կամ էլ սոց. ցանցերում:
Ու ես հիմա եմ հասկանում, թե ինչու միշտ ցանկություն եմ ունենում գրել, գրել ամեն ինչի մասին ինչ կա ներսումս։ Ես ուզում եմ կիսվել երջանկությունովս ու ցավովս։ Երբ կիսվում ես երջանկությունով, այն կրկնակի է դառնում, երբ պատմում ես մարդկանց ցավդ, այն կիսվում է, կարծես թեթևանում ես ու հոգուդ վրայի այդ ծանրությունն ընկնում է։
Հիմա եմ հասկանում թե ինչու է անկախ ինձնից ձեռքերս թերթ ու գրիչին հասնում, երբ ինչ որ բան անհանգստացնում է ինձ։ Մտքերս բարձրաձայնելով եմ ես գտնում պատասխաններ։ Continue reading

Գնահատե՛ք կյանքը, մարդի՛կ

imageՄենք հաճախ չենք գնահատում մեր ունեցածը, այն ինչ մեր կողքին է, մինչև որ չենք կորցնում այն: Մենք ջնջում ենք հեռախոսի համարները, գիտենալով, որ այն ընդմիշտ մնալու է մեր հիշողության մեջ, մենք բաժանվում ենք, իմանալով, որ կրկին հանդիպելու ենք: Մենք ասում ենք “կմտածեմ”, նախապես իմանալով պատասխանը: Մենք փնտրում ենք ինչ որ նոր բան, գիտենալով, որ առանց հնի չենք կարող ապրել: Մենք սպասում ենք, նույնիսկ երբ ասում ենք “գնա”: Վիճում ենք, հասկանալով, որ առանց այդ մարդու կյանք չունենք: Ինչքան կարևոր է իմանալ, որ ինչ որ մեկին պետք ենք ու ինչ որ մեկի սիրտն հենց մեզ համար է բաբախում: ՈՒղղակի ապրել ու լինել ինչ որ մեկին հարկավոր` արդեն իսկ պարգև է, իսկ մենք չենք գնահատում:
Չենք գնահատում մարդկանց, ովքեր մեր կյանքում են, ում հանդիպում ենք մեր կյանքի ճանապարհին, մինչդեռ պիտի շնորհակալություն հայտնենք ամենքին, մեր ճակատագրում իրենց մասնակցությունն ունենալու համար, լինի դա մի փոքրիկ էպիզոդ, թե մի ամբողջ կյանք: Ոչ մի մարդ չի հայտնվում մեկ ուրիշի կյանքում պատահական: Պետք է գնահատել մեկի տված սերն ու երջանկությունը, մյուսի թողած կյանքի դասը: Continue reading

Հեռու կարևոր մարդկանցից

791dc414ed9051d1aec0faa9d9fe9840Դու երբեք չես հասկանա ինչ է նշանակում դա` չունենալ հնարավորություն բռնելու սիրած էակիդ ձեռքը կամ չունենալ հնարավորություն նրան գրկելու: Երբ դու լսում ես միշտ միայն նրա ձայնը` կամ հեռախոսի մեջ, կամ էլ քո գլխում: Երբ նրան տեսնում ես միայն նկարներով ու անհագ ցանկություն ես ունենում նրա կողքին լինելու, իսկ ձեզ բաժանում են քաղաքներ, ճանապարհներ, մարդիկ:
Ի՞նչ գիտես դու հեռավորության մասին: Դու երբեք չես կարողանա հասկանալ, ինչպիսին է դա` զգալ նրա էմոցիաները բիթերով ու բայթերով, երբ ձեր միջև հեռախոսային կապի օպերատորներն են ու ինտերնետը: Երբ նա, ինչպես նաև դու, ապրում եք ձեր կյանքն իրարից հեռու: Չեք կիսում իրար հետ ձեր զգացմունքներն ու զգացողությունները: Երբ ոչ ոք չկա քո կողքին, ով կհասկանար քեզ, իսկ նա հիմա քնած է ուրիշ մի քաղաքում: Երբ քեզ հետաքրքրում է նրա մասին ամեն ինչ, թե որտեղ է նա, ինչ է անում, ինչպես է անցնում նրա օրը, ու անհանգստանում ես ու տեղդ չես գտնում, երբ նա ուշ-ուշ է զանգում քեզ: Continue reading

Հաջողություն Ախալքալաք և ողջույն Թբիլիսի :)

10808933_782787801768460_803671169_nԱյս գրառումն պատկանում է “Իմ մասին” գրառումների շարքին, որոնք միայն իմ մասին են ու ում չի հետաքրքրում, կարող է չկարդալ ու հանգիստ իջնել ներքև 😉 :
Նոր կյանք, նոր միջավայր ու շրջապատ, նոր արկածներ և իհարկե այդ ամենը նոր քաղաքում։ Գնում եմ ընտանիքից, տնից, տեղից, հարազատներից ու ընկերներից հեռու, գնում եմ երազանքներիս հետևից: Երազանքներս ինձ տանում է Թբիլիսի, թողնում եմ հայրենի Ախալքալաքս, գնում եմ ուսումս շարունակելու ու նորանոր հաջողություններ ձեռք բերելու, գնում եմ նոր արկածների հետևից (չնայած, ավելի ճիշտ կլինի ասել իրանք են իմ հետևից գալիս, երևի գիտեն, որ “միքիչ” գիժ եմ դրանից է 😀 )։ Գիտեմ, սկզբում շատ դժվար կլինի ինձ համար,ընտանիքիցս հեռու երկար ժամանակով ու այն էլ մեկ ուրիշ քաղաքում, երբեք չեմ եղել, բայց հանուն երազանքների մարդն պատրաստ է ամեն ինչի միջով անցնել ու ամեն փորձություն ու դժվարություն մարդու հաղթահարելի է, եթե դա նա անում է ինչ որ կարևոր բանի հասնելու համար համար է, վստահ եմ ես էլ կկարողանամ հաղթահարել դրանք ու կվերադառնամ 5 տարի հետո` որպես լավ մասնագետ, կամ էլ չեմ վերադառնա, ով իմանա 😀 , ժամանակը ցույց կտա:
Դե ինչ, սա իմ վերջին գրառումն էր Ախալքալաքում, մյուսներն կլինեն արդեն Թբիլիսիում ու Continue reading

Ինչպե՞ս են սիրում մարդիկ

love01-happyՍերն չի դադարում զարմացնել, այն բացում է սրտերն ու լցնում է այն երջանկությունով: Սերն գոյություն ունի, որպեսզի մենք այն նվիրենք միմյանց, որ միմյանցով երջանկանանք: Սերն գոյություն ունի, որ մենակ չմնանք, որ զգանք սրտի զարկն ու վայելենք կյանքը:
Իր սիրո պատմությունն յուրաքանչյուր պատմում է իր ձևով, քանի որ յուրաքանչյուրն սիրում է տարբեր: Զգացմուքնը նույնն է, իսկ արտահայտելու ձևերը ամենքի մոտ յուրահատուկ:
Ինչ որ մեկն սիրում է հեռվից ու համարձակություն չի գտնում մոտենալ, իսկ ինչ որ մեկն` բարձրաձայնելով ու ամբողջ աշխարհին պատմելով իր սիրո մասին, որովհետև երբ երջանիկ ես ու սիրով լցված, ուզում ես գոռալ այդ մասին ու կիսել երջանկությունդ ամենքի հետ:Ինչ որ մեկն սիրում է գաղտնի, իր սրտում պահելով իր սերն ու ոչինչ չպահանջելով: Ինչ որ մեկն սիրում է առանց բառերի, բառերն չեն կարող նկարագրել իրական զգացմունքերը, սիրտը չի սիրում բառերով ասել իր սիրո մասին, իսկ ինչ որ մեկն սիրում է ժպտալով, չէ՞ որ ժպիտն է այն լեզուն, որով տարբեր ազգություններ կարող են խոսել միմյանց հետ: Ինչ որ մեկն սիրում է, ցավոք, անպատասխան, երևի այն պատճառով, որ ոմանք սիրել չգիտեն: Սերն այնքան մեծ է լինում, որ երբեմն չի տեղավորվում ոմանց սրտերում: Continue reading