Archives

Նա, ում պետք ես, միշտ կլինի կողքիդ

32ddb6f197a93d32723aba3d48c5d6faԵթե մարդն չի գրում, ուրեմն նա ուղղակի չի ուզում: Սրճարանում, տանը, խնջույքին` բազմաթիվ հյուրերի ու բարեկամների հետ, յուրաքանչյուր տեղ ու յուրաքանչյուր իրավիճակում մարդն կգտնի հնարավորություն հանել հեռախոսը գրպանից ու ուղարկել մի քանի բառ: Բայց միայն եթե իրոք քո կարիքն ու քեզ հետ շփվելու ցանկություն ունի: Այդ ամենին չի ազդում ոչ ալկոհոլը, ոչ թմրանյութը, ոչ երկրի քաղաքական վիճակն ու ոչ էլ եղանակի տեսությունը: Այստեղ ամեն ինչ շատ ավելի պարզ է: Գրում են, երբ ունեն ցանկություն: Քո գոյության մասին պետք չի հիշեցնել, քո գոյության մասին չեն մոռանում, եթե իրոք նրանց համար կարևոր ես:
Նա, ում պետք ես, կգա քեզ մոտ ամեն օր, չնայած զբաղվածությանը, կգտնի քեզ համար 5 րոպե ժամանակ, որպեսզի ձայնդ լսի: Նա, ում պետք ես, չի ստի քեզ երբեք, թեկուզ միայն այն պատճառով, որ քեզանից թաքցնելու ոչինչ չունի, նա թույլ չի տա ամբողջ գիշեր լինել online ու չքնել, նա հոգ կտանի քո մասին, կհետաքրքրվի ինչպես է անցել օրդ, առավոտյան հաց կերել թե ոչ, տանից դուրս գալուց տաք հագնվել ես թե ոչ: Նա, ում պետք ես, ոչ միայն չի մոռանա ծննդյանդ օրվա մասին, այլև քեզ հետ կլինի ամբողջ օրը ու մի մեծ տոն կդարձնի այդ օրը քեզ համար: Նա, ում պետք ես, չի տա պատճառ մտածելու, որ չի սիրում էլ քեզ ու չի անջատի հեռախոսը, մինչև որ չպարզվի հարաբերությունները ու չբարիշեք: Նա կգիտենա, թե այսօր ինչ ես արել / անում / անելու: Continue reading

Advertisements

Կներես((

aaa26eeee160f0407292d887fb262b6f.jpgՆերեղություն խնդրելն ամենաանօգտակար բանն է աշխարհում: Այդ մեկ բառով աշխարհում ոչինչ չի փոխվում, չի անցնում այն անծանոթի բարկությունը, ում նոր գնած կոշինկն մետրոյում պատահական տրորել ես, կամ էլ ճանապարհն անցնելուց շտապելու պատճառով պատահական հրել ես ինչ որ մեկին ու ձեռքի բռնած սուրճը թափել: Չի փոխվի ներեղությունով ոչինչ, այդ մեկ բառով կոտրված սիրտն չի դադարի ցավել ու արած սխալ արարքներն չեն մոռացվի: Իհարկե, մետրոյում ոտքդ տրորողի կամ էլ ճանապարհին պատահական հրողի ներեղությունից ուղղակի ժպտում ես ու ասում ես “ոչինչ”, իսկ ի՞նչ պատասխանել այն մարդկանց խնդրած ներեղությանը, որոնք գիտակցելով ցավեցնում են քեզ, կոտրում են սիրտդ, իսկ հետո ներեղություն են խնդրում, ի՞նչ ասել այդպիսի մարդկանց, ժպտալ ու պատասխանել “ոչի՞նչ”, ո՛չ, ուղղակի “կներես”-ը այստեղ շատ քիչ է: Ի՞նչ կփոխվի “կներես” ասելով, հե՞տ կվերցնես պատճառած ցավդ, թե՞ հետ վերադարձնես վստահությունն ու կոտրված սիրտն այն մարդու, ով հավատում էր քեզ:
ՈՒղղակի, ինչ որ այդպիսի քայլ անելուց առաջ հարցրեք ինքներդ ձեզ. “Ո՞վ եմ ես, որ կոտրեմ ինչ – որ մեկի ճակատագիրը, ո՞վ եմ, որ ցավեցնեմ ինչ – որ մեկին” ուղղակի հարցրեք ու կհասկանաք, որ ոչ ոք եք, որովհետև, եթե այդ մարդն կարևոր լինի ձեզ համար, ուրեմն երբեք չեք ուզենա ցավեցնել նրան ու ցանկությունից բացի, ոչ մի պատճառ չի կարող դրդել ձեզ դրան: Սուտ է յուրաքանչյուր արդարացում, մարդն առանց ցանկության չի անի ոչինչ: Դրանք ուղղակի խոսքեր են` արած սխալներն փակելու համար: Continue reading

Հանկարծակի եկած երջանկություն

e3f5833402540cc22d7a6de9a5e9e8f9Ամեն հրաշալի բան լինում է հանկարծակի: Լավագույն գրառումներն ստացվում են հենց գիշերվա կեսին, երբ հանկարծ բախվում ես մուսաիդ ու ոգեշնչմանդ հետ, առանց ժամանակ կորցնելու ամուր բռնում ես, որ հանկարծ չփախչի, բացում ես հեռախոսումդ նոթատետրը կամ էլ ինչ որ մի տեղից հայթհայթում թղթի մի կտոր ու սկսում ես գրել…
Գրառումն ստացվում է վառ գույներով ու քո ամենատարբեր զգացմունքներով լցված, ասես, այդ ամենից դուրս է գալիս նոր, դեռևս անծանոթ մի բան: Դու գրում ես ու ծիծաղում ես, լացում ես, հազիվ ես շնչում, բայց ստեղծում ես: Ստեղծում ես մի տեքստ, որի ամեն բառի մեջ հոգիդ ես դնում, դրանցից յուրաքանչյուրն զգում ես սրտով: Լավագույն գրառումներն ստացվում են, երբ մինչև գրել վերջացնելը ոչ ոք չի կարդում, երբ ոչ մեկ չի ասում “այս մասը լավ է ստացվել, մյուսը` ոչ: Դու ուղղակի հասցնում ես թղթին հանձնել այն ամենն, ինչն այդ պահին կա գլխիդ մեջ, քանի որ, եթե չհասցրեցիր, կմոռանաս, ու գրառումն չի ստացվի այնպիսին, ինչպիսին պետք է լիներ: Այդ գրառումներն իրենցից ինչ որ կարևոր բան չեն ներկայացում, դրանցով հնարավոր չէ գրել գիրք կամ էլ տպել թերթերում, բայց դրանք կյանքով, զգացմունքներով լի գրառումներ են, որոնք արտահայտում են մարդու հոգին: Continue reading

Անարդարությունն ընդդեմ մարդու

8a8b4087b870c62966225f559c0964f4Երեք բան չկա աշխարհում` աստիճաններ դեպի երկինք, կամուրջ, ծովերի վրայով ձգվող ու արդարություն մարդկային սրտում: Առաջին երկուսի գոյություն չունենալու մասին վստահ էի, իսկ երրորդի մեջ համոզվեցի հետզհետէ մարդկանց հետ շփվելով, ճանաչելով: Համոզվեցի, որ ինչքան մեծանում ենք այդքան շատանում են կյանքի տված փորձություններն ու դժվարությունները ու հասկացա, որ ամեն մի քայլ անելուց քո առջև հայտնվում է մի պատ, որն չի թողնում առաջ շարժվել, այդ պատը անարդարությունն է, որն աշխարհում, ցավոք, այնքան շատ է, շատ է մարդկանց սրտերում: Բայց նաև հասկացա, որ հարկավոր է առաջ շարժվել, թեկուզ այդ անարդարություն կոչվող պատը ջարդելով կամ էլ վրայից անցնելով: Ոչինչ չի կարող մարդուն կանգնեցնել, եթե նա իր առջև նպատակ է դրել, ոչ մի պրոբլեմ, ոչ մի հանգամանք, նույնիսկ մարդիկ, այն մարդիկ, ովքեր քո վատն են ուզում, ամեն ինչ անում են դժբախտացնելու համար ու անհամբեր սպասում են այն օրվան, երբ քեզ ընկած կտեսնեն: Բայց դա երբեք չի լինի, մարդն ավելի ուժեղ է դառնում, երբ տեսնում է, թե ինչքան մարդ է սպասում իր պարտությանը, նա հավաքում է իր ուժերն ու սկսում է պայքարել: ՈՒ տանելով շատերի արհամարանքը, ուշադրություն չդարցնելով իր հետևից խոսացողներին գնում է առաջ` քայլ առ քայլ: Continue reading

Դասարանս))

12 տարի առաջ, արևոտ մի օր,IMG_20180515_123139_521
Ձեռք ձեռքի բռնած մտան դասարան,
Տասնութ աշակետ իրար անծանոթ,
Որոնք միմյանց հետ շուտ ընկերացան:

Վազում էին ուրախ, անվերջ թռվռում,
Մանկության օրերն իրենց վայելում,
Բայց տարիները շատ շուտ են անցնում,
Աչք թարթել էլ չես հասցնում:

Այդ տարիներին նրանց միացավ,
Եվս մի տղա, կապույտաչյա,
Նա էլ այդ ընտանիքի անդամը դարձավ,
Ընտանիք, որի նմանը ոչ մի տեղ չկար: Continue reading

Հպարտ եմ, որ Հայ եմ

31310832_382595882254452_1108210190680850432_nԵս հպարտ եմ… Անսահման հպարտ եմ, որ հայ եմ, որ հայ են ծնողներս, տատս, պապս, նախնիներս: Հպարտ եմ, որ երակներովս հոսում է հայի արյունը, ու ծնունդն եմ այն հայ ազգի, որն չունի պարտվելու ունակություն, ով միշտ պայքարել է ու շարունակում է պայքարել անարդարության դեմ, ով պատրաստ է միավորվել միևնույն գաղափարի շուրջ ու անցկացնել “թավշյա” հեղափոխություն, ու իրականացնել այն առանց զոհերի ու բռնության, երգով ու պարով: Հեղափոխություն, որտեղ հասարակ ժողովրդին միանում են նույնիսկ ոստիկաններն ու սահմանին մեր խաղաղությունն ապահովող թագավոր զինվորները, աշակերտներն, ուսանողներն ու տարբեր աշխատանքի ու մասնագիտության տեր մարդիկ, մեծեր ու փոքրեր: Հայ ազգն օրինակ դարձավ շատ այլ ազգությունների համար, ու դեռ շատ ազգեր են իրենց հանրահավաքների ու ցույցերի ժամանակ գոռալու “Хотим, как в Армении”:
Հայ ազգն ևս մեկ անգամ ապացուցեց, որ միավորվելով կարող է պայքարել ու հաղթել, ու նրա միասնության դեմ անզոր են բոլորը: Հայ երիտասարդությունն ապացուցեց, որ իր քաջ ու անպարտելի նախնիների արժանի հետևորդն ու ժառանգն է: Նոր սերունդն ցույց տվեց, որ կարող է հաղթել միասնությունով, միմյանց հանդեպ սիրով ու հարգանքով, միևնույն գաղափարի շուրջ միանալով, երգելով, ուս ուսի տված պարելով ու ժպտալով: Continue reading

Հոգիս ցավում է

f4f340e96027676aa4eee74a9738d19dՑավը փոխում է մարդուն, ինչպիսին էլ լինի մարդու բնավորությունը, սովորությունները, վերաբերմունքն ու մտածելակերպը, այն փոխվում է, երբ ինչ որ մեկն ցավեցնում է: Սիրտն այլևս նույն կերպ չի կարող սիրել ու աչքերն շրջապատող իրերին նույն կերպ չեն տեսնում, թեկուզ շատ քիչ, բայց ամեն մի վատ բան վերափոխում են քեզ, տանում են քեզ դեպի անտարբերություն:
Երբ ցավում է մարդու հոգին, նա ցավ է պատճառում նաև իր շուրջն գտնվող մարդկանց: Ես հասկացել եմ դա, ուշադիր հետևելով ինքս ինձ: Եթե ես եղել եմ կոպիտ ու ինչ որ մեկին ցավ եմ պաճառել, դա միայն այն պատճառով, որ հոգուս խորքում ինքս եմ տառապել, չնայած, որ միշտ փորձել եմ չցավեցնել մարդկանց, միշտ ուրիշներին ինքս ինձնից կարևոր եմ համարել ու ամեն ինչ արել եմ, որ հանկարծ նրանք ինձանից չնեղանան, հանկարծ ինչ որ մի բան ասելով չցավեցնեմ նրանց, իսկ նրանք… որոշ մարդիկ պատահական, իսկ որոշներն միտումնաբար են ցավեցրել, շատ լավ գիտակցելով, թե ինչ են անում ու որտեղ է պետք հարվածել, ուժեղ ցավ պատճառելու համար:Բայց մարդկանց տված ցավն էլի այնքան ուժեղ չէ, ինչքան կյանքի ու սիրո: Այս երկուսն ասես խաղում են քեզ հետ ու երբեք չես կարող իմանալ նրանցից ինչ սպասես: Continue reading