Archives

Փախուստ սեփական մտքերից

travel-style-by-jacqueline-mikuta-sb-41Երբեմն այնպես եմ ուզում հավաքել ճամպրուկներս, վերցնել ինձ հետ ինձ համար ամենաթանկ մարդուն ու գնալ: Գնալ հեռու: Կարևոր չէ, թե ուր: Արթնանալ վաղ առավոտյան, նայել պատուհանից դեռևս քնած քաղաքին, պատկերացնել, ինչպես կփոխվեր կյանքը, եթե այդ քաղաքն իմը լիներ: Չունենալ ոչ մի պատկերացում, որտեղ է գտնվում մետրոն, ինչպես գնալ ինչ որ մի սրճարան, մի բաժակ սուրճ խմելու: Նայել, նայել, նայել: Ներշնչել իմ մեջ անծանոթ, սառն ու թարմացնող օդը, ժպտալ անցորդներին ու չմտածել, չանհանգստանալ, թե ինչ կլինի վաղը: Ես այնքան եմ ուզում մի օր գնալ անծանոթ քաղաք ու մշտական մնալ այնտեղ: Գտնել ինչ որ հարազատ բան օտար փողոցներում, օտար անկյուններում ու տանիքների տակ:
Այնպես եմ ուզում գնալ, ազատվել ամեն ինչից: ՈՒզում եմ հանգստանալ ինքս ինձնից: Իմ մշտական կասկածներից, անվստահությունից, իմ վախերից ու սեփական մտքերից: Թվում է, հարկավոր է արթնանալ մեկ ուրիշ քաղաքում ու ամեն ինչ կվերափոխվի ու վերջապես կազատվեմ իմ անվերջ տանջող մտքերից: Կյանքն կընթանա նոր ուղղությամբ, հարկավոր է միայն համարձակություն հավաքել ու գնալ անծանոթ ճանապարհորդության: Այնտեղ, որտեղ վերջապես կզգամ ինձ “տանը”: Continue reading

Advertisements

Անկեղծ սրտից

0210b7364918deb2b779c3ec9f96c4bcԵվ ինչ որ մի պահ ամեն ինչն իր կարևորությունը կորցնում է: Նայում ես այն մարդկանց, ում ձեռքից բռնել ես, ու ինքդ քեզ հարց ես տալիս. – Միգուցե, պետք է թողնել ձեռքը, չկանգնել նրան այդքան մոտ, չլինել այդքան բնական, չասել այն, ինչ մտածում ես:
Չէ՞ որ, մեր ժամանակներում մարդիկ փոխվել են, նրանք վախենում են դրանից, ամեն ինչ այլ կերպ են ընկալում: Փնտրում են հնարավորություն, հիշում են անցյալը, համեմատում են քեզ ուրիշների հետ, իսկ դու նայում ես այդ ամենին ու մտածում ես. – Միգուցե, պետք է և իրոք խաղալ մարդկաց հետ, նրանց իսկ խաղը, որն նրանք այնքան շատ են սիրում, լինել այնպիսին, ինչպիսին քեզ տեսնում են:
Ես, երևի, նույնիսկ հասկանում եմ այդ մարդկանց: Իրոք որ, ինչի՞ ինչ որ բան անել, եթե մարդն, այսպես թե այնպես, քո կողքին է: Մարդկանց պետք են դժվարություններ, վեճեր, տառապանք, ցավ: Նրանք կոտրում են սիրտդ, իսկ երբ դու ես նույն կերպ նրանց հետ վարվում, անսիրտ մարդ ես դառնում նրանց համար: Բայց ախր սիրտդ կոտրվելուց հետո, ինչպե՞ս անսիրտ չդառնալ, ինչպե՞ս ապրել մի սրտով, որից մենակ փշուրներն են մնացել: Ինչպե՞ս խաղալ մի խաղ, երբ գիտես, թե ինչ ցավոտ է նրա հետևանքները: Continue reading

Կիսատ թողած սեր

b1982620d6371f0f8f0904d4bf9ada1eԿիսատ մնաց ամեն ինչ, կյանքս կեսից կանգ առավ ու քարացավ շուրջն ամեն ինչ, դու գնացիր ու քեզ հետ տարար սիրտս, այդ պահից ես դադարեցի ապրել, այլ միայն փորձում էի գոյատևել, ու գիտես, ստացվեց, սիրտս այդպես էլ մնաց քո մոտ, բայց անսիրտ ապրելն ավելի հեշտ էր, քանի որ ոչ մեկ չէր ցավեցնում,ոչ մեկ չէր կարող մտնել իմ սիրտ ու կապվել հոգուս հետ, որովհետև ամեն տեսակ կապվածություն վերջում ավարտվում է հիասթափությամբ ու ցավով: Ես դադարեցի ինչ որ բան զգալ, ամեն ինչի հետ քարացել էի նաև ես ու այդ ամենը միայն քո շնորհիվ: Քո շնորհիվ փոխվեցի ես, փոխվեց մտածելակերպս ու սկսեցի կյանքից էլ ավելի շատ բան հասկանալ, բայց ավելի ճիշտ կլիներ ասել քո տված ցավի շնորհիվ, որն ինձ ուժեղ դարձրեց:
Գիտես, ես պատրաստ էի քեզ հետ անցկացնել ամբողջ կյանքս, հրաժարվել իմ երազանքներից ու հանուն քեզ գնալ աշխարհին դեմ: Ես ուզում էի տեսնել, թե ինչպես ես դու ծիծաղում ու նայում երկնքնին, ինչպես ես լռում, անհանգստանում, ինչպես ես ինձ խանդում, բայց փորցում թաքցնել դա ինձանից:
Ես ուզում էի զգալ քո շունչը, զգալ, թե ինչպես է սիրտդ զարկում անհանգիստ: Continue reading

Գնա, առանց վերադրաձի մտադրության

imageԵրբ կողքիդ է լինում երջանկությունը, դադարում ես մտածել, դադարում ես հետևել ժամանակին: Թվում է, թե այդ զգացողությունն երբեք չի լքելու քեզ: Իսկ իրականում լքում է, լքում է քեզ նա, առանց ում կյանքդ չէիր պատկերացնում: Լքում է առանց մի վարկյան մտածելու քո մասին, առանց բացատրություն տալու: Մարդիկ ունեն սովորություն հեռանալու, իսկ հետո հանկարծակի նորից հայտնվելու, երբ կարծես մոռացել էին նրա մասին: ՈՒ նա հայտնվելով քո կյանքում կրկին հիշեցնում է իր գոյութայն մասին, անցյալի մասին, որի մեջ նա էր, որում միասին ապրած պահերն էին, ու դու հասկանում ես, որ ժամանակն անզոր է փոխել որոշ բաներ:
Մոռացե՞լ եմ: Այո, կարողացել եմ, ուժեղ եմ գտնվել իմ սրտից ու բոլոր զգացմունքներս հանել եմ դուրս: Իսկ դու չգիտեմ ինչ ես հիշել, որ նորից վերադարձել ես: Ի՞նձ: Չեմ հավատում: Դադարել եմ հավատալ ու վստահել մարդկանց, քեզ` առավել ևս: Թող ինձ հանգիստ, սա իմ վերջին խնդրանքն է, դու այլևս արժանի չես իմ արցունքներին, արժանի չես նույնիսկ հիշողությանս մեջ մնալ: Continue reading

Իմ թախծոտ աշուն

7abf8bdf58bdbb103a804419532f2313Աշուն է։ Դրսում եղանակը հոգուս նման մռայլ է։ Հոկտեմբերն իր դեղնավուն տերևներով թևերն փռել է բնության վրա։ Երկինքն ամպամած է, գուցե անձրև գա։ Ես ուզում եմ, որ գա անձրևը, ուզում եմ լվանա ու տանի փոշին, մաքրվի օդը, որ շնչել կարողանամ։ Քամի է, մեղմ քամի, որն երբեմն կատաղում է ու քշում է ծառ ու ծաղիկ, տերևներն պար են գալիս օդում ու իջնելով գետին, դարսվում են իրար վրա այնպես, ասես գորգ լինի, ու այնքան հաճելի է քայլել նրանց վրայով: Քամի է, մեղմ քամի, որն փչում է հոգուս մեջ, վերքերս նորից ցավեցնում:
Օրերն դարձել են անգույն, արևն փորձում է շողալ ու լուսավորել, բայց այլևս չունի այն ուժն, որ կարողանա ջերմացնել մարդկանց, իսկ ես այնքան եմ զգում նրա ջերմության կարիքը, սիրտս սառել է, ուզում է տաքանալ:
Աշունն նման է կարդացած, բայց արդեն մոռացված մի գրքի: Նրա յուրաքանչյուր էջն պատմում է այն մասին, ինչ դու արդեն գիտես, բայց հասցրել ես մոռանալ, ու յուրաքանչյուր էջ վերադարձ է այնտեղ, ուր արդեն եղել ես: Հոկտեմբերն ջնջել է բոլոր գույներն, վերածելով քաղաքային տեսարանն մի սև ու սպիտակ նկարի` հին, անգույն ու համարյա աննկատելի: Continue reading

Սիրել եմ քեզ ու կսիրեմ միշտ

19533733_309743656137405_6835875162403897344_nԵրբ մենք բաժանվեցինք, կար մի բան, որ ստիպում էր ինձ լռել ու դա իմ հպարտությունն էր: Երբ ասեցի քեզ հեռացիր և մի վերադառնա այլևս, կար մի բան, որ ցավում էր ու դա հոգիս էր: Ասեցի քեզ, որ ինձ չզանգես, բայց սպասում էի, թե երբ ես զանգելու: Ստեցի քեզ` ասելով, որ չեմ սիրում: Բայց ինչպես կարող եմ չսիրել քեզ, դու իմ կյանքն ես, առանց քեզ ես մեռած եմ: Ես ամեն օր մտածում էի քո մասին, ամեն օր մեռնում էի քեզ գրկելու ցանկությունից, ուզում էի գալ քեզ մոտ, բայց չէի կարող:
Խնդրում եմ, օգնիր, մի թող սիրտս լացի: Տառապանքս անվերջ է, վառվում է հոգիս, վառվում է: Ինչպես կարող է մարդն իր սերն ուրանալ, այն ժամանակ, երբ ես պատրաստ էի հոգիս տալ քեզ համար: Ես ասեցի, այլևս չզանգես ինձ, իսկ աչքերիցս արցունքներն էին թափվում: Ես խաբեցի, ասելով, որ չեմ սիրում, բայց ասեցի դա հպարտությունից: Ես ջնջեցի քեզ իմ կյաքնից,բայց սրտիցս չկարողացա: Չկարողացա բաժանվել քեզնից:
Բայց միևնույնն է, դու չես կարող հեռանալ ինձնից, որովհետև սրտից ոչ ոք երբեք չի հեռանում:  Continue reading

Երջանկությունս քո անունով

96d99710c6818a2ffffa954c0a68244dՍովորեցրու ինձ սիրել քեզ, որովհետև ես չգիտեմ, թե ինչպես անեմ դա: Այդպիսի պահերին ես մնում եմ մենակ մի տարօրինակ զգացողության հետ: Հենց այդ պատճառով ես ուզում եմ ստեղծել նոր աշխարհ, իմ աշխարհը ու նրանում ուզում եմ ինձ հետ լինես միայն դու:
Սովորեցրու ինձ սիրել քեզ: Եկ սահմանենք ամեն ինչի իմաստը կրկին, որովհետև ես միայն քո կողքին եմ տեսնում աշխարհը իմաստով լի: Եկ հնարենք մի նոր լեզու մեզ համար, և խոսենք մեր սիրո մասին հենց այդ լեզվով, որն ոչ ոք չգիտի, որովհետև երջանկությունն հարկավոր է բոլորից գաղտնի պահել, հակառակ դեպքում կխլեն այն մեզանից: Դու սովորեցրու ինձ սիրել, իսկ ես քեզ համարձակություն կսովորեցնեմ, որ պայքարենք միասին մեր սիրո համար: Կսովորեցնեմ, թե ինչպես են հանուն սիրո քանդվում երկրներ, սահմաններ: Թե ինչպես է սերն հաղթում ամեն ինչ ու կառավարում աշխարհը:
Չգիտեմ, թե այս ամենինց վերջում ինչ կմնա` դու՞, ե՞ս, սե՞ր, բաժանու՞մ, մա՞հ, թե՞ կյանք, բայց դու սովորեցրու ինձ սիրել, որովհետև ես ամբողջ կյանքս սիրելու եմ քեզ: Խնդրում եմ խոստացիր ինձ աշխարհ, մեր աշխարհը, մեր հայրենիքը, որտեղ մենք ապրելու ենք ու մեռնելու ենք միասին: Continue reading