Tag Archive | Անզգայանալ

Երջանիկ ամառվա վերջին օրերը

eb72597201c976fb2facb057228aa2c3Մի քանի օր ու կվերջանա ամառը, կվերջանա ևս մեկ ամառ բոլորիս կյանքում, ու նշանակություն չունի, թե ինչպիսին էր այն, լավ թե վատ, հետաքրքիր թե անկապ, ցավալին այն է, որ վերջանում է, որ ամռան տեսքով ևս երեք ամիս անցնում է մեր կյանքից:
Մեզ թվում է, թե ժամանակն այնքան արագ է անցնում, բայց իրականում մենք ենք շտապեցնում նրան, անընդհատ ինչ-որ բանի ենք սպասում, սպասում ենք հանգստյան օրերին, տոներին, սպասում ենք ինչ-որ օրվա կամ էլ տարվա ինչ-որ մի ժամանակի ու չենք հասականում ինչպես է անցնում ժամանակը, չենք ապրում այսօրվա օրով ու չենք գնահատում այդ ժամանակը: Մենք վազում ենք երբեմն նորաձևության, իսկ երբեմն` անցնող երթուղայինի հետևից: Մենք անընդհատ ինչ-որ բան ենք ցանկանում` ինչ-որ իր ու երևույթ կամ տարվա ինչ-որ մի եղանակ, հանգիստ դասերից կամ գուցե աշխատատեղում աշխատավարձի բարցրացում, կամ էլ վերջ ի վերջո երջանկություն ենք ցանկանում, իսկ երջանկությունն կարող է լինել կյանքի յուրաքանչյուր պահի, յուրաքանչյուր վարկյանի մեջ:
Օգոստոսի վերջին օրերին, երբ մի հիասքանչ առավոտ հանկարծ զգում ես, որ փոխվել է օդի հոտն, հասկանում ես, որ գալիս է սեպտեմբերը` ամռան վերջին ամսվան հաջորդելու: Continue reading

Advertisements

Կիսատ թողած սեր

b1982620d6371f0f8f0904d4bf9ada1eԿիսատ մնաց ամեն ինչ, կյանքս կեսից կանգ առավ ու քարացավ շուրջն ամեն ինչ, դու գնացիր ու քեզ հետ տարար սիրտս, այդ պահից ես դադարեցի ապրել, այլ միայն փորձում էի գոյատևել, ու գիտես, ստացվեց, սիրտս այդպես էլ մնաց քո մոտ, բայց անսիրտ ապրելն ավելի հեշտ էր, քանի որ ոչ մեկ չէր ցավեցնում,ոչ մեկ չէր կարող մտնել իմ սիրտ ու կապվել հոգուս հետ, որովհետև ամեն տեսակ կապվածություն վերջում ավարտվում է հիասթափությամբ ու ցավով: Ես դադարեցի ինչ որ բան զգալ, ամեն ինչի հետ քարացել էի նաև ես ու այդ ամենը միայն քո շնորհիվ: Քո շնորհիվ փոխվեցի ես, փոխվեց մտածելակերպս ու սկսեցի կյանքից էլ ավելի շատ բան հասկանալ, բայց ավելի ճիշտ կլիներ ասել քո տված ցավի շնորհիվ, որն ինձ ուժեղ դարձրեց:
Գիտես, ես պատրաստ էի քեզ հետ անցկացնել ամբողջ կյանքս, հրաժարվել իմ երազանքներից ու հանուն քեզ գնալ աշխարհին դեմ: Ես ուզում էի տեսնել, թե ինչպես ես դու ծիծաղում ու նայում երկնքնին, ինչպես ես լռում, անհանգստանում, ինչպես ես ինձ խանդում, բայց փորցում թաքցնել դա ինձանից:
Ես ուզում էի զգալ քո շունչը, զգալ, թե ինչպես է սիրտդ զարկում անհանգիստ: Continue reading

Գնա, առանց վերադրաձի մտադրության

imageԵրբ կողքիդ է լինում երջանկությունը, դադարում ես մտածել, դադարում ես հետևել ժամանակին: Թվում է, թե այդ զգացողությունն երբեք չի լքելու քեզ: Իսկ իրականում լքում է, լքում է քեզ նա, առանց ում կյանքդ չէիր պատկերացնում: Լքում է առանց մի վարկյան մտածելու քո մասին, առանց բացատրություն տալու: Մարդիկ ունեն սովորություն հեռանալու, իսկ հետո հանկարծակի նորից հայտնվելու, երբ կարծես մոռացել էին նրա մասին: ՈՒ նա հայտնվելով քո կյանքում կրկին հիշեցնում է իր գոյութայն մասին, անցյալի մասին, որի մեջ նա էր, որում միասին ապրած պահերն էին, ու դու հասկանում ես, որ ժամանակն անզոր է փոխել որոշ բաներ:
Մոռացե՞լ եմ: Այո, կարողացել եմ, ուժեղ եմ գտնվել իմ սրտից ու բոլոր զգացմունքներս հանել եմ դուրս: Իսկ դու չգիտեմ ինչ ես հիշել, որ նորից վերադարձել ես: Ի՞նձ: Չեմ հավատում: Դադարել եմ հավատալ ու վստահել մարդկանց, քեզ` առավել ևս: Թող ինձ հանգիստ, սա իմ վերջին խնդրանքն է, դու այլևս արժանի չես իմ արցունքներին, արժանի չես նույնիսկ հիշողությանս մեջ մնալ: Continue reading

Իմ թախծոտ աշուն

7abf8bdf58bdbb103a804419532f2313Աշուն է։ Դրսում եղանակը հոգուս նման մռայլ է։ Հոկտեմբերն իր դեղնավուն տերևներով թևերն փռել է բնության վրա։ Երկինքն ամպամած է, գուցե անձրև գա։ Ես ուզում եմ, որ գա անձրևը, ուզում եմ լվանա ու տանի փոշին, մաքրվի օդը, որ շնչել կարողանամ։ Քամի է, մեղմ քամի, որն երբեմն կատաղում է ու քշում է ծառ ու ծաղիկ, տերևներն պար են գալիս օդում ու իջնելով գետին, դարսվում են իրար վրա այնպես, ասես գորգ լինի, ու այնքան հաճելի է քայլել նրանց վրայով: Քամի է, մեղմ քամի, որն փչում է հոգուս մեջ, վերքերս նորից ցավեցնում:
Օրերն դարձել են անգույն, արևն փորձում է շողալ ու լուսավորել, բայց այլևս չունի այն ուժն, որ կարողանա ջերմացնել մարդկանց, իսկ ես այնքան եմ զգում նրա ջերմության կարիքը, սիրտս սառել է, ուզում է տաքանալ:
Աշունն նման է կարդացած, բայց արդեն մոռացված մի գրքի: Նրա յուրաքանչյուր էջն պատմում է այն մասին, ինչ դու արդեն գիտես, բայց հասցրել ես մոռանալ, ու յուրաքանչյուր էջ վերադարձ է այնտեղ, ուր արդեն եղել ես: Հոկտեմբերն ջնջել է բոլոր գույներն, վերածելով քաղաքային տեսարանն մի սև ու սպիտակ նկարի` հին, անգույն ու համարյա աննկատելի: Continue reading

Մարդիկ տարբեր են, տարբեր են նաև պատճառներն նրանց վարմունքի

f7269b5c16ba214e442fe9b29763b2a0Միշտ կա ինչ որ չափով ճշմարտություն, “կատակ էի անում”-ի հետևում, փոքրիկ իմացություն “չգիտեմ”-ի հետևում, փոքրիկ զգացմունք “ինձ չի հետաքրքրում”-ի հետևում ու փոքրիկ սուտ “ամեն ինչ կարգին է”-ի հետևում: Մարդիկ սովորել են քողարկել իրենց իսկական զգացմունքները ինչ որ բառերի հետևում, իսկ պատճառը մարդկանց վերաբերմունքն է, որ միշտ պատրաստ են քննադատել ու ծաղրել մարդկանց:
Ամեն մարդու մոտ տարբեր է “ցավում է”-ն ու ամենքն տարբեր են հասկանում “վախենում եմ”-ը, ոչ ոքի պետք չէ չափել այնպես, ինչպես ինքներդ ձեզ , մարդիկ շատ տարբեր են միմյանցից, յուրաքանչյուրն յուրովի է ու բոլորն իրենց զգացողություններն ունեն, որոնք միայն իրենց է բնորոշ: ՈՒ պետք չէ հայացքով գծել սահմաններ, կամ էլ ուղեղով գտնել ծայրերը, ինչ որ բան դուք նույնիսկ վատ երազում չեք տեսնում, իսկ ինչ որ մեկի համար դա սովորական բան է: Ամեն մարդու մոտ տարբեր է “պետք է”-ն ու ամեն մարդու համար “դժվար է” տարբեր: Ոչ ոքի հնարավոր չէ համեմատել ու նույնացնել, մարդիկ տարբեր են ու տարբեր են կարծիքները, մտածելակերպը: Continue reading

Իրականությունից հեռու,երազների մեջ

cdsԳիշեր է:Տանը բոլորը քնած են,ու քնած են ոչ միայն նրանք, այլ ամբողջ աշխարհն է հիմա քնած: Իսկ ես նստած եմ մթության մեջ, ականջներիս ականջակալներն են, երաժշտություն եմ լսում, չեմ ուզում քնել,բայց ուզում եմ գրել երազների մասին:Փիլիսոփա չեմ, ու ոչ էլ գիտնական, որ կարողանամ բացատրել,թե ինչ է երազը,ինչու ու ինչպես ենք տեսնում,բայց ես նրանց մասին ունեմ իմ կարծիքը:
Որոշ մարդկանց համար երազներն իրական աշխարհից կտրվելու միջոց են,երազ,որի մեջ ամեն մարդ իրեն զգում է այնպես,ինչպես կուզենար զգալ իրական կյանքում:Որոշ մարդկանց կյանքը նման է երազի,նրանք երջանիկ են լինում այնտեղ ու ամենակարևորն այն է,որ նրանք ստիպված չեն լինում արթնանալ,քանի որ նրանց բաժին է ընկել այդպիսի կյանք: Continue reading

Անզգայանալ

imageԵրանի ուղեղում,կամ սրտի մեջ մի կոճակ լիներ “անզգայանալ” անվանումով,որի օգնությամբ հնարավոր լիներ չզգալ ոչինչ,մի որոշ ժամանակ ապրել առանց սրտի,առանց զգացմունքների ու հանգստանալ ամեն ինչից:Անզգայանալ ու ապրել այնպես,որ ոչ ոք չկարողանա մոտենալ հոգուդ,ոչ ոք չկարողանա մտնել սրտիդ մեջ,որովհետև,երբ հետո հարմարվում ու սովորում ես նրա գոյությանը,նա հանկարծակիորեն անհետանում է ու սրտիդ մեջ մի մեծ տեղ դատարկ է մնում,սիրտդ սկսում է ցավել,կտոր-կտոր լինել:
Երանի մանկության տարիներին,երբ ընկներով վնասում էինք ծնկներս,բայց սրտերս անվնաս էր մնում,երբ ոչինչ չէր հետաքրքրում,բացի մանկական խաղերից,ոչնչի մասին չէինք մտածում ու աշխարհ հրաշալի էր թվում: Continue reading