Tag Archive | Երբ խոսում է սիրտը

Խոստացել եմ, կսպասեմ

f1d8a434a0b081989eec33b66db30423Ես կարող եմ սպասել քեզ` երկա~ր-երկա~ր, և գիշերներն էլ կարող եմ չքնել, անվերջ մտածել քո մասին` մեկ տարի… երկու տարի… ու ամբողջ կյանքս, երևի: Թող թերթերն օրացույցի թռչեն տերևների նման, իսկ ես միևնույնն է կսպասեմ քեզ, միայն թե իմանամ, որ իզուր չէ, որ քեզ իրոք դա պետք է: Ես կարող եմ գալ քո հետևից, քարերի միջով, սարերի միջով, միայն թե դու ձեռքս բռնես, որ չընկնեմ: Ես կարող եմ քեզ տալ ամեն ինչ, ինչ ունեմ ու պիտի ունենամ, միայն թե տեսնեմ քեզ իմ կողքին երջանիկ ու երջանկություն կհամարեմ, նվիրելով քեզ սիրտս ու սերս:
Ես կարող եմ քեզ սպասել մի ամբողջ կյանք ու ոչ մի հեռավորություն, ինչքան էլ երկար այն ձգվի, չի կարող մեզ բաժանել, ոչ մի քաղաք ու ճանապարհ, չեն կարող մեր սիրո համար պատնեշ հանդիսանալ: Դու իմ սրտում ես ու ինչքան էլ հեռու լինես, միևնույնն է, ինձ ամենամոտն ես գտնվում: Continue reading

Կյանքը վառ գույների մեջ

109a3b8df873951efb0ff9a10ad560c6Կյանքն ամբողջությամբ ընտրություն է ու ամեն ինչ, ինչ կապված է մեր կյանքի ու ապրելակերպի հետ մենք ենք ընտրում, իհարկե բացի մեր ճակատագրից, որն հաճախ է սիրում մեզ հետ խաղալ: Իսկ մնացած ամեն ինչ մեր ձեռքերում է, մենք միշտ ունենք ընտրության հնարավորություն ու նշանակություն չունի, թե ինչին է վերաբերվում այդ ընտրությունը` սենյակի համար պահարանի ընտրությանը, թե նրա, ում հետ ուզում ենք անցկացնել ամբողջ կյանքը, մենք ենք ընտրում, թե ինչով զբաղվենք, ինչին հավատանք ու ինչ մտածենք: Քաոսը` մեր ընտրությունն է, ինչպես և բարկությունը, տխրությունը նույնպես ընտրություն է, ինչպես և հոգու բարությունը, քնքշությունը, հավատը դեպի լավը ու մարդկանց մեջ ՄԱՐԴ լինելը: Ամեն ինչ մեզանից է կախված: Ոչ ոք ինձ չի կարող ստիպել, տեսնել աշխարհը վատը, եթե իմ աչքերն ինձ ցույց են տալիս միայն գեղեցիկն ու լուսավորը: Continue reading

Թռիչք երազանքի վրայով

ghjՍկզբից ասեմ, այս գրառումս լինելու է իմ մասին, եթե մյուս գրառումների մեջ ես գրում էի մարդկանց որոշակի զանգվածին վերաբերվող նյութեր, որոնց մեջ նաև ես էի մտնում, այս անգամ կլինի իմ մասին, իմ երազանքի մասին, չնայած դա ավելի շատ կարելի է նպատակ կոչել, որին հասել եմ: ՈՒմ չի հետաքրքրում, կարող է չկարդալ ու հանգիստ իջնել ներքև:
Յուրաքանչյուրի նման ես էլ ունեմ երազանքներ, որոնք տարբերվում են իրարից` իրական ու անիրական լինելով: “Երազանքներիս սանդղակի” վերևի մասում գտնվում են այն երազանքներս, որոնք իրականալու են, երազանքներիս այդ մասը ես անվանում եմ “նպատակներ”, որոնց ամեն գնով պետք է հասնեմ: Երկրորդ մասը հենց իրենք` երազանքներն են, որոնց իրականանալ, չիրականանալը չեմ կարող գուշակել ու չեմ էլ ուզում, եթե իրականանան շատ կուրախանամ, իսկ եթե ոչ` չեմ տխրի: Երրորդ ու ամենաներքևի մասում պատկերացումներս են, որոնք, գիտեմ, չեն իրականանա, բայց երբեք էլ չեմ դադարի երազել: Կարծում եմ, նշանակություն չունի կիրականանա երազանքդ, թե ոչ, երազել պետք է միշտ, նույնիսկ այն բաների մասին, որոնք անհնարին են: Continue reading

Քո մեջ գտա երջանկությունս

37092e63-52a8-40c5-b45d-6ed368615474Լինում է չէ, երբ նայում ես մարդուն ու նրա մեջ տեսնում երազանքդ, նա իր ամբողջ էությամբ գրավում է ու այլևս ոչ ոք չի հետաքրքրում քեզ: Նրանում ես գտնում այն բոլոր հատկանիշներն, որոնք համապատասխանում են քո իդեալին, ու ընդհանրապես նշանակություն չունի, որ նա իդեալական չէ ու երբեք էլ չի լինի, որովհետև երբ սիրում, ես այլևս այդ իդեալականը կարևոր չի լինում, նա դառնում է երազանքներիդ ասպետը` այնքան սպասված:
Երբ սկսում ես սիրել, աշխարհն փոխում է իր գույները ու աչքերիդ առջև հայտնվում է մեկը, ում համար պատրաստ ես թողնել ամեն ինչ, նույնիսկ ամենաթանկը, որովհետև այդ պահից սկսած, ամենաթանկը դառնում է հենց նա, ու հանուն նրա պատրաստ ես զոհել ամեն ինչ, նրա հետ պատրաստ ես գնալ աշխարհի ծայրը, նրա հետ կյանքը հրաշալի է ու հեքիաթային, ու փոքր տարիքում երազած այդ հեքիաթը դառնում է իրական, ու նրանում գլխավոր հերոսները դառնում են արքայազնն ու արքայադուստրը, որոնք ապրում են երկար ու երջանիկ:
Կյանքում կարող է պատահել ամեն ինչ, նրանում այնքան շատ են անակնկալները, յուրաքանչյուր պահի կարող է փոխվել մեզ համար կյանքը, կարող է դառնալ ամբողջովին ուրիշ:  Continue reading

Իմ կեսը այս հսկայական մոլորակի վրա

imageՎերևում, դեռևս չծնված, Աստված ամեն մեկին սիրտ է տալիս, տալիս է հոգի ու մարմին: Իսկ մեկ ուրիշի Նա տալիս է մեր կեսը, նույն սիրտը նա դնում է երկուսի մեջ, որպեսզի, երբ ծնվենք, ինքներս գտնենք այն մեկին, ով մեր սրտից ունի, ում հետ միանալով մեր սիրտն ու հոգին կամբողջանա, ու կդառնա մեկը երկուսի համար:
Բայց երբ ծնվում ենք, մեծանում ենք ու երբ ժամանակն է գալիս փնտրելու նրան, խճճվում է մեր ճանապարհը, չենք գտնում ճիշտ ուղին, որը պիտի տանի դեպի երազանքը, դեպի այն մարդը, ով մեր ճակատագիրն է: Լինում է, գտնում ես նրան,երկար սպասելուց հետո, հանդիպում ես, իսկ հետո ինչ ինչ պատճառներով կնկին կորցնում ես ու չգիտես, թե ինչի: Նա քո իրական կեսը չէր դրա՞ համար, թե՞ նա հենց ինքն էր, բայց դու չկարողացար լինել նրա հետ,կորցրեցիր նրան:
Ասում են, եթե ճակատագիր է, կրկին կհանդիպեք: Իսկ եթե՞ ճակատագիրը չի տալիս երկրորդ շանս: Եթե կորցնելուց հետո չկարողանանք հետ բերե՞լ: Միթե՞ ճակատագիրն ինչ որ մեկին ասել է,թե ինչ կանոններով է առաջնորդվում: Սերն օրենքներ չունի ու չի ենթարկվում դրանց, այն անսահմանափակ է ու ազատ: Continue reading

Երբեմն

b5af5d4e75138adaf0263a333d60b44fԵրբեմն հոգնելով այս խառնաշփոթից, ինչ-որ պատճառով տխրում է հոգին,թափվում է աչքերի փայլը ու շնչելն էլ դժվար է լինում:Թվում էր, թե ամեն ինչ դեռ առջևում է, բայց ժամանակն աննկարագրելի արագությամբ է անցնում, ապրել չենք հասցնում, բայց ինչ մեծ ցանկություն է լինում թռչելու:Ինչքան ճանապարհներ կան արդեն անցած, բայց թվում էր, նոր ես սկսել ապրել, նոր է սկսվել կյանքը: ՈՒ հարցնում ես ինքդ քեզ, թե ինչո՞ւ ես տխրում, բայց պատասխան այդպես էլ չես գտնում:
Երբեմն կարիք է լինում անցյալն թողնել անցյալում,թողնել որպես հիշողություն ու նրանից չկախվել:Երբեմն պետք է բաց թողնել ժամանակը,որովհետև այն ավազի նման,  այնուամենայնիվ, մատներիդ արանքով անցնելու է գնա, ու դու ոչինչ չես կարող անել, բաց թողնելով կարող ես իմանալ միայն, թե ինչն է քոնը,ինչը կմանա քեզ հետ:
Երբեմն աշխարհից թաքնվելու ցանկություն է լինում,բոլորից հեռու, մտածելու ու մտքերն հավաքելու,մենակ մնալու կարիք է լինում:Իսկ երբեմն աշխարհին միանալ ես ուզում, խառնվել նրա մեջ, ու ահավոր ցանկություն է լինում ինչ-որ մեկի հետ նստելու ու հոգով խոսելու: Continue reading

Իմ ուրիշը

466acf55764c7b71ec38536c03e41760Մարդիկ տարբեր են, բոլորն իրենց յուրօրինակություններով, բայց ամեն մարդու համար կա “իր ուրիշը”,այն, որը նա փնտրում է բոլորի մեջ: Տարօրինակ էություն է մարդը: Ճիշտ է մեզանից յուրաքանչյուրն էլ ունի որոշակի տարօրինակություններ, բայց այս մեկը բոլորիս մոտ նույնն է: Մեր կյանքում ինչ էլ պատահի, մենք սեր ենք փնտրում ու նշանակություն չունի, թե նրա պատճառով ինչքան ենք տառապել, թե կարոտել ու թե սպասել, քանի-քանի գիշերներ արցունքներով ողողված աչքերով ենք անցկացրել ու ամեն կերպ փորձել ենք զսպել ինքներս մեզ, ինչքան ենք փորձել ձևացնել, որ ամեն ինչ լավ է, իսկ ներսում ուղակի ցավից գոռացել ենք, ուզել ենք այդ պահին մեղադրել ամբողջ աշխարհին, ուզել ենք մեռնել, չզգալ ոչինչ: Ապրել ենք ժպիտի դիմակով, թաքցնելով մեր ներսում մեր ողջ էությունը, ապրել ենք սառը հոգով, որն էլի ու էլի շարունակում է սառչել: Բայց դա նշանակություն չունի, մարդն կրկին սեր է փնտրում, ամենուր ու ամենտեղ, նա կրկին սպասում է այդ սիրուն, որն ստացել է ինչ-որ մեկից, նա սիրով ուզում է սփոփել հոգին, այդ սեր կոչվածով որը և երջանկություն, և ցավ է պատճառում մարդկանց, բայց մենք ուզում ենք մխիթարվել, նրանով երջանկանալ: Continue reading