Tag Archive | կախվածություն

Սիրել եմ քեզ ու կսիրեմ միշտ

19533733_309743656137405_6835875162403897344_nԵրբ մենք բաժանվեցինք, կար մի բան, որ ստիպում էր ինձ լռել ու դա իմ հպարտությունն էր: Երբ ասեցի քեզ հեռացիր և մի վերադառնա այլևս, կար մի բան, որ ցավում էր ու դա հոգիս էր: Ասեցի քեզ, որ ինձ չզանգես, բայց սպասում էի, թե երբ ես զանգելու: Ստեցի քեզ` ասելով, որ չեմ սիրում: Բայց ինչպես կարող եմ չսիրել քեզ, դու իմ կյանքն ես, առանց քեզ ես մեռած եմ: Ես ամեն օր մտածում էի քո մասին, ամեն օր մեռնում էի քեզ գրկելու ցանկությունից, ուզում էի գալ քեզ մոտ, բայց չէի կարող:
Խնդրում եմ, օգնիր, մի թող սիրտս լացի: Տառապանքս անվերջ է, վառվում է հոգիս, վառվում է: Ինչպես կարող է մարդն իր սերն ուրանալ, այն ժամանակ, երբ ես պատրաստ էի հոգիս տալ քեզ համար: Ես ասեցի, այլևս չզանգես ինձ, իսկ աչքերիցս արցունքներն էին թափվում: Ես խաբեցի, ասելով, որ չեմ սիրում, բայց ասեցի դա հպարտությունից: Ես ջնջեցի քեզ իմ կյաքնից,բայց սրտիցս չկարողացա: Չկարողացա բաժանվել քեզնից:
Բայց միևնույնն է, դու չես կարող հեռանալ ինձնից, որովհետև սրտից ոչ ոք երբեք չի հեռանում:  Continue reading

Advertisements

Ծովն էր, գիշերն էր, ես էի ու մտքերս

101f3ba50f4664673f7714981a5e1691Գիշեր է, բայց այս գիշերն նման չէ մյուս գիշերներին, որոնք եղել են իմ կյանքում, որովհետև այսօր ինձ ծովն է ընկերակցում, այսօր ականջներիս երաժշտությունը ականջակալներիս փոխարեն ծովի ալիքների ձայնն է ապահովում, որոնք ալեկոծվում են հոգուս նման ու հանգիստ չեն առնում:
Բավական է գիշերը գա ու մտքերս սկսում եմ թռչել երկնքով մեկ, իսկ ծովն էլ ավելի է ընդառաջում դրան: Ծովն օգնում է ցրվել, իսկ ալիքների ձայնն խլացնում են մտքերս ու ամեն ինչ այնքան հեքիաթային է:
Ես մոռացել եմ ամեն ինչի մասին, ինչն հանգիստ չէր թողնում ու ծովային որորների նման սլանում եմ ծովի մակերևույթով, դիպչելով ալիքներին ու կրկին վեր բարձրանալով: Ազատությունն ինձ իր գիրկն է առել ու չեմ ուզում ենթարկվել ոչ մի օրենքի ու հրամանի, նույնիսկ բնությունն է ազատությանս դեմ անզոր… ու թռչում եմ ես, թռչում եմ մտքերով դեպի հեռուներ, դեպի նրանց մոտ, ում հասնել չեմ կարող: Continue reading

Խոստացել եմ, կսպասեմ

f1d8a434a0b081989eec33b66db30423Ես կարող եմ սպասել քեզ` երկա~ր-երկա~ր, և գիշերներն էլ կարող եմ չքնել, անվերջ մտածել քո մասին` մեկ տարի… երկու տարի… ու ամբողջ կյանքս, երևի: Թող թերթերն օրացույցի թռչեն տերևների նման, իսկ ես միևնույնն է կսպասեմ քեզ, միայն թե իմանամ, որ իզուր չէ, որ քեզ իրոք դա պետք է: Ես կարող եմ գալ քո հետևից, քարերի միջով, սարերի միջով, միայն թե դու ձեռքս բռնես, որ չընկնեմ: Ես կարող եմ քեզ տալ ամեն ինչ, ինչ ունեմ ու պիտի ունենամ, միայն թե տեսնեմ քեզ իմ կողքին երջանիկ ու երջանկություն կհամարեմ, նվիրելով քեզ սիրտս ու սերս:
Ես կարող եմ քեզ սպասել մի ամբողջ կյանք ու ոչ մի հեռավորություն, ինչքան էլ երկար այն ձգվի, չի կարող մեզ բաժանել, ոչ մի քաղաք ու ճանապարհ, չեն կարող մեր սիրո համար պատնեշ հանդիսանալ: Դու իմ սրտում ես ու ինչքան էլ հեռու լինես, միևնույնն է, ինձ ամենամոտն ես գտնվում: Continue reading

Սեր, որն միայն գրքերի մեջ է գեղեցիկ

130317-297A4236-0049Կյանքում երբեմն ամեն ինչ ջարդվում է, փշրվում է պատկերացրած լուսավոր աշխարհդ, երբ ուզում ես փակվել սենյակումդ ու էլ դուրս չգալ, որ ոչ ոք չցավեցնի քեզ, որ հավաքես մտքերդ ու հասկանաս, թե ինչ ես ուզում իրականում: Կյանքի հարվածներից հետո փշուր-փշուր է լինում սիրտդ ու թվում է, թե վերջ, էլ երբեք այն առաջվանը չի լինի, էլ երբեք չի սիրի, սիրահարվի, էլ երբեք նրանում ոչ ոք չի բնակվի, բայց հանկած հայտնվում է մեկը, ով այդ փշուրները հավաքում է ու սիրտդ նորից վերականգնում է ու դրա հետ մեկտեղ իր սիրտն է տալիս քեզ ու չգիտես ընդունես այն, թե չէ, քանի որ մարդն այդպիսին է, նա տեսածից է վախենում: Բայց սրտին հրամայել չես կարող, նրա ամեն բառից սիրտդ ասես կայծ է տալիս և ի վերջո բռնկվում է Continue reading

Կախվածություն մարդկանցից, երազներից ու իրականությունից

16908399_1843120819291266_7262591175557644288_nՄիշտ դժվար է, թողնել այն մարդուն, ում հետ կապնվել էիր, ում հանդեպ կախվածություն էր առաջացել: Դժվար է, որովհետև մարդիկ սովորում են միմյանց, որովհետև ժամանակի ընթացքում երկուսի հոգիներն միաձուլվում են ու առաջանում է կապ, կախվածություն, ու այնքան դժվար է լինում այդ կապը քանդել, բաժանվել այն մեկից, ում հետ սիրտդ նույն կերպ էր բաբախում: Բայց երբեմն դա անհրաժեշտ է: Այո, լինում են դեպքեր,երբ հրաժարվում ենք սիրած գործից, այն պատճառով, որ շղթայվում ենք նրան ու ժամանակ անց այն սկսում է հոգնեցնել կամ էլ ավելի վատ` սկսում է ցավ պատճառել: Այդպես է նաև ընկերների ու սիրած էակի դեպքում, միայն այն տարբերությամբ, որ նրանց տված ցավն չի բուժվում : Բայց երբեմն, իրոք, ավելի լավ է թողնել մարդկանց անցյալում, որպեսզի ապագայում նրանք այլևս չցավեցնեն, որ չցավի սիրտը:
Որոշ մարդկանց կորցնելու համար շատ եմ ափսոսում, իսկ ոմանց դեռ մի քանի օր առաջ պետք է կորցրած լինեի: Ամեն մարդ մեր կյանքում ինչ որ դեր է կատարում, ու միայն նրանց գնալուց հետո ենք հասկանում, թե ինչու էին մեր կյանքում, որն էր պատճառը նրանց արարքների: Continue reading