Tag Archive | Կյանք

Գնահատե՛ք կյանքը, մարդի՛կ

imageՄենք հաճախ չենք գնահատում մեր ունեցածը, այն ինչ մեր կողքին է, մինչև որ չենք կորցնում այն: Մենք ջնջում ենք հեռախոսի համարները, գիտենալով, որ այն ընդմիշտ մնալու է մեր հիշողության մեջ, մենք բաժանվում ենք, իմանալով, որ կրկին հանդիպելու ենք: Մենք ասում ենք “կմտածեմ”, նախապես իմանալով պատասխանը: Մենք փնտրում ենք ինչ որ նոր բան, գիտենալով, որ առանց հնի չենք կարող ապրել: Մենք սպասում ենք, նույնիսկ երբ ասում ենք “գնա”: Վիճում ենք, հասկանալով, որ առանց այդ մարդու կյանք չունենք: Ինչքան կարևոր է իմանալ, որ ինչ որ մեկին պետք ենք ու ինչ որ մեկի սիրտն հենց մեզ համար է բաբախում: ՈՒղղակի ապրել ու լինել ինչ որ մեկին հարկավոր` արդեն իսկ պարգև է, իսկ մենք չենք գնահատում:
Չենք գնահատում մարդկանց, ովքեր մեր կյանքում են, ում հանդիպում ենք մեր կյանքի ճանապարհին, մինչդեռ պիտի շնորհակալություն հայտնենք ամենքին, մեր ճակատագրում իրենց մասնակցությունն ունենալու համար, լինի դա մի փոքրիկ էպիզոդ, թե մի ամբողջ կյանք: Ոչ մի մարդ չի հայտնվում մեկ ուրիշի կյանքում պատահական: Պետք է գնահատել մեկի տված սերն ու երջանկությունը, մյուսի թողած կյանքի դասը: Continue reading

Advertisements

Սիրել եմ քեզ ու կսիրեմ միշտ

19533733_309743656137405_6835875162403897344_nԵրբ մենք բաժանվեցինք, կար մի բան, որ ստիպում էր ինձ լռել ու դա իմ հպարտությունն էր: Երբ ասեցի քեզ հեռացիր և մի վերադառնա այլևս, կար մի բան, որ ցավում էր ու դա հոգիս էր: Ասեցի քեզ, որ ինձ չզանգես, բայց սպասում էի, թե երբ ես զանգելու: Ստեցի քեզ` ասելով, որ չեմ սիրում: Բայց ինչպես կարող եմ չսիրել քեզ, դու իմ կյանքն ես, առանց քեզ ես մեռած եմ: Ես ամեն օր մտածում էի քո մասին, ամեն օր մեռնում էի քեզ գրկելու ցանկությունից, ուզում էի գալ քեզ մոտ, բայց չէի կարող:
Խնդրում եմ, օգնիր, մի թող սիրտս լացի: Տառապանքս անվերջ է, վառվում է հոգիս, վառվում է: Ինչպես կարող է մարդն իր սերն ուրանալ, այն ժամանակ, երբ ես պատրաստ էի հոգիս տալ քեզ համար: Ես ասեցի, այլևս չզանգես ինձ, իսկ աչքերիցս արցունքներն էին թափվում: Ես խաբեցի, ասելով, որ չեմ սիրում, բայց ասեցի դա հպարտությունից: Ես ջնջեցի քեզ իմ կյաքնից,բայց սրտիցս չկարողացա: Չկարողացա բաժանվել քեզնից:
Բայց միևնույնն է, դու չես կարող հեռանալ ինձնից, որովհետև սրտից ոչ ոք երբեք չի հեռանում:  Continue reading

Ինչպե՞ս են սիրում մարդիկ

love01-happyՍերն չի դադարում զարմացնել, այն բացում է սրտերն ու լցնում է այն երջանկությունով: Սերն գոյություն ունի, որպեսզի մենք այն նվիրենք միմյանց, որ միմյանցով երջանկանանք: Սերն գոյություն ունի, որ մենակ չմնանք, որ զգանք սրտի զարկն ու վայելենք կյանքը:
Իր սիրո պատմությունն յուրաքանչյուր պատմում է իր ձևով, քանի որ յուրաքանչյուրն սիրում է տարբեր: Զգացմուքնը նույնն է, իսկ արտահայտելու ձևերը ամենքի մոտ յուրահատուկ:
Ինչ որ մեկն սիրում է հեռվից ու համարձակություն չի գտնում մոտենալ, իսկ ինչ որ մեկն` բարձրաձայնելով ու ամբողջ աշխարհին պատմելով իր սիրո մասին, որովհետև երբ երջանիկ ես ու սիրով լցված, ուզում ես գոռալ այդ մասին ու կիսել երջանկությունդ ամենքի հետ:Ինչ որ մեկն սիրում է գաղտնի, իր սրտում պահելով իր սերն ու ոչինչ չպահանջելով: Ինչ որ մեկն սիրում է առանց բառերի, բառերն չեն կարող նկարագրել իրական զգացմունքերը, սիրտը չի սիրում բառերով ասել իր սիրո մասին, իսկ ինչ որ մեկն սիրում է ժպտալով, չէ՞ որ ժպիտն է այն լեզուն, որով տարբեր ազգություններ կարող են խոսել միմյանց հետ: Ինչ որ մեկն սիրում է, ցավոք, անպատասխան, երևի այն պատճառով, որ ոմանք սիրել չգիտեն: Սերն այնքան մեծ է լինում, որ երբեմն չի տեղավորվում ոմանց սրտերում: Continue reading

Մարդիկ տարբեր են, տարբեր են նաև պատճառներն նրանց վարմունքի

f7269b5c16ba214e442fe9b29763b2a0Միշտ կա ինչ որ չափով ճշմարտություն, “կատակ էի անում”-ի հետևում, փոքրիկ իմացություն “չգիտեմ”-ի հետևում, փոքրիկ զգացմունք “ինձ չի հետաքրքրում”-ի հետևում ու փոքրիկ սուտ “ամեն ինչ կարգին է”-ի հետևում: Մարդիկ սովորել են քողարկել իրենց իսկական զգացմունքները ինչ որ բառերի հետևում, իսկ պատճառը մարդկանց վերաբերմունքն է, որ միշտ պատրաստ են քննադատել ու ծաղրել մարդկանց:
Ամեն մարդու մոտ տարբեր է “ցավում է”-ն ու ամենքն տարբեր են հասկանում “վախենում եմ”-ը, ոչ ոքի պետք չէ չափել այնպես, ինչպես ինքներդ ձեզ , մարդիկ շատ տարբեր են միմյանցից, յուրաքանչյուրն յուրովի է ու բոլորն իրենց զգացողություններն ունեն, որոնք միայն իրենց է բնորոշ: ՈՒ պետք չէ հայացքով գծել սահմաններ, կամ էլ ուղեղով գտնել ծայրերը, ինչ որ բան դուք նույնիսկ վատ երազում չեք տեսնում, իսկ ինչ որ մեկի համար դա սովորական բան է: Ամեն մարդու մոտ տարբեր է “պետք է”-ն ու ամեն մարդու համար “դժվար է” տարբեր: Ոչ ոքի հնարավոր չէ համեմատել ու նույնացնել, մարդիկ տարբեր են ու տարբեր են կարծիքները, մտածելակերպը: Continue reading

Խոստացել եմ, կսպասեմ

f1d8a434a0b081989eec33b66db30423Ես կարող եմ սպասել քեզ` երկա~ր-երկա~ր, և գիշերներն էլ կարող եմ չքնել, անվերջ մտածել քո մասին` մեկ տարի… երկու տարի… ու ամբողջ կյանքս, երևի: Թող թերթերն օրացույցի թռչեն տերևների նման, իսկ ես միևնույնն է կսպասեմ քեզ, միայն թե իմանամ, որ իզուր չէ, որ քեզ իրոք դա պետք է: Ես կարող եմ գալ քո հետևից, քարերի միջով, սարերի միջով, միայն թե դու ձեռքս բռնես, որ չընկնեմ: Ես կարող եմ քեզ տալ ամեն ինչ, ինչ ունեմ ու պիտի ունենամ, միայն թե տեսնեմ քեզ իմ կողքին երջանիկ ու երջանկություն կհամարեմ, նվիրելով քեզ սիրտս ու սերս:
Ես կարող եմ քեզ սպասել մի ամբողջ կյանք ու ոչ մի հեռավորություն, ինչքան էլ երկար այն ձգվի, չի կարող մեզ բաժանել, ոչ մի քաղաք ու ճանապարհ, չեն կարող մեր սիրո համար պատնեշ հանդիսանալ: Դու իմ սրտում ես ու ինչքան էլ հեռու լինես, միևնույնն է, ինձ ամենամոտն ես գտնվում: Continue reading

Կյանքը վառ գույների մեջ

109a3b8df873951efb0ff9a10ad560c6Կյանքն ամբողջությամբ ընտրություն է ու ամեն ինչ, ինչ կապված է մեր կյանքի ու ապրելակերպի հետ մենք ենք ընտրում, իհարկե բացի մեր ճակատագրից, որն հաճախ է սիրում մեզ հետ խաղալ: Իսկ մնացած ամեն ինչ մեր ձեռքերում է, մենք միշտ ունենք ընտրության հնարավորություն ու նշանակություն չունի, թե ինչին է վերաբերվում այդ ընտրությունը` սենյակի համար պահարանի ընտրությանը, թե նրա, ում հետ ուզում ենք անցկացնել ամբողջ կյանքը, մենք ենք ընտրում, թե ինչով զբաղվենք, ինչին հավատանք ու ինչ մտածենք: Քաոսը` մեր ընտրությունն է, ինչպես և բարկությունը, տխրությունը նույնպես ընտրություն է, ինչպես և հոգու բարությունը, քնքշությունը, հավատը դեպի լավը ու մարդկանց մեջ ՄԱՐԴ լինելը: Ամեն ինչ մեզանից է կախված: Ոչ ոք ինձ չի կարող ստիպել, տեսնել աշխարհը վատը, եթե իմ աչքերն ինձ ցույց են տալիս միայն գեղեցիկն ու լուսավորը: Continue reading

Սեր, որն միայն գրքերի մեջ է գեղեցիկ

130317-297A4236-0049Կյանքում երբեմն ամեն ինչ ջարդվում է, փշրվում է պատկերացրած լուսավոր աշխարհդ, երբ ուզում ես փակվել սենյակումդ ու էլ դուրս չգալ, որ ոչ ոք չցավեցնի քեզ, որ հավաքես մտքերդ ու հասկանաս, թե ինչ ես ուզում իրականում: Կյանքի հարվածներից հետո փշուր-փշուր է լինում սիրտդ ու թվում է, թե վերջ, էլ երբեք այն առաջվանը չի լինի, էլ երբեք չի սիրի, սիրահարվի, էլ երբեք նրանում ոչ ոք չի բնակվի, բայց հանկած հայտնվում է մեկը, ով այդ փշուրները հավաքում է ու սիրտդ նորից վերականգնում է ու դրա հետ մեկտեղ իր սիրտն է տալիս քեզ ու չգիտես ընդունես այն, թե չէ, քանի որ մարդն այդպիսին է, նա տեսածից է վախենում: Բայց սրտին հրամայել չես կարող, նրա ամեն բառից սիրտդ ասես կայծ է տալիս և ի վերջո բռնկվում է Continue reading