Tag Archive | հոգի

Փախուստ սեփական մտքերից

travel-style-by-jacqueline-mikuta-sb-41Երբեմն այնպես եմ ուզում հավաքել ճամպրուկներս, վերցնել ինձ հետ ինձ համար ամենաթանկ մարդուն ու գնալ: Գնալ հեռու: Կարևոր չէ, թե ուր: Արթնանալ վաղ առավոտյան, նայել պատուհանից դեռևս քնած քաղաքին, պատկերացնել, ինչպես կփոխվեր կյանքը, եթե այդ քաղաքն իմը լիներ: Չունենալ ոչ մի պատկերացում, որտեղ է գտնվում մետրոն, ինչպես գնալ ինչ որ մի սրճարան, մի բաժակ սուրճ խմելու: Նայել, նայել, նայել: Ներշնչել իմ մեջ անծանոթ, սառն ու թարմացնող օդը, ժպտալ անցորդներին ու չմտածել, չանհանգստանալ, թե ինչ կլինի վաղը: Ես այնքան եմ ուզում մի օր գնալ անծանոթ քաղաք ու մշտական մնալ այնտեղ: Գտնել ինչ որ հարազատ բան օտար փողոցներում, օտար անկյուններում ու տանիքների տակ:
Այնպես եմ ուզում գնալ, ազատվել ամեն ինչից: ՈՒզում եմ հանգստանալ ինքս ինձնից: Իմ մշտական կասկածներից, անվստահությունից, իմ վախերից ու սեփական մտքերից: Թվում է, հարկավոր է արթնանալ մեկ ուրիշ քաղաքում ու ամեն ինչ կվերափոխվի ու վերջապես կազատվեմ իմ անվերջ տանջող մտքերից: Կյանքն կընթանա նոր ուղղությամբ, հարկավոր է միայն համարձակություն հավաքել ու գնալ անծանոթ ճանապարհորդության: Այնտեղ, որտեղ վերջապես կզգամ ինձ “տանը”: Continue reading

Advertisements

Ժամանակը լավ բժիշկ չէ հոգու վերքերի համար

1950a5684b6900f4775e3075013a7b30Մի հավատացեք այն խոսքերին, որ ժամանակը բուժում է վերքերը, որ ամեն ինչ ժամանակի ընթացքում անցնում է: Ոչինչ էլ չի անցնում, վերքերն, միևնույնն է, մնում են, ուղղակի ժամանակի ընթացքում դրանք դադարում են ցավել, թվում է, թե մոռանում ես, բայց բավական է մի հիշողություն ու այն նորից սկսկում է ցավել, թարմանում են հին վերքերն: Ժամանակն ուղղակի ստիպում է համակերպվել դրանց հետ ու ապրել ցավի հետ միասին:
Ժամանակը չի բուժում: Այն չի բորբոքում վերքերը, պարզապես դրանք փակում է վերեւից նոր տպավորությունների, նոր զգացողությունների, կյանքի փորձի վիրակապով: Եվ երբեմն, ինչ որ բանի դիպչելով այդ վիրակապը բացվում է, ու թարմ օդը հպվում է վերքին, նոր ցավ տալով:
Ժամանակն ստիպում է մոռանալ հին վերքերի ցավի մասին, ցավեցնելով կրկին ու կրկին: Եվ այդպես է ապրում ենք կյանքում, ինչպես վիրավոր թռչուն, որն թևի վերքից հետո կարողանում է թռչել, բայց ամեն թռիչք կրկին ցավեցնում է ու հիշեցնում անցյալը: ՈՒ ամեն տարի հոգու մեջ ավելի ու ավելի է շատանում վատ կապած վիրակապերի քանակը, որոնք դիպչելով ինչ որ հիշողության կրկին բացվում են: Continue reading

Մտորումներ

40656a85a26b8dce5dc9c1defff8e150Մի տեղ լսել եմ, որ երբ տղաներն են ունենում խնդիրներ, երբ լքում են նրանց, ցավեցնում, նրանք այդ մասին չեն պատմում ոչ մեկի, այլ միացնում են ֆուտբոլ, պառկում բազմոցին ու ուղղակի լռում են կամ զբաղվում են մեկ այլ գործով: Նրանց հարկավոր է ցրվել այդ ամենից, իսկ երբ լարվածությունը թուլանում է, նրանք սկսում են փնտրել լուծում, ու այդ ամենն նրանք անում են մենակ, առանց ինչ որ մեկին խառնելու:
Իսկ աղջիկներս ընդհակառակն ենք: Երբ աղջիկներն են ունենում խնդիրներ, նրանք խոսում են այդ մասին ընկերուհիների, ծանոթների, ավտոբուսում գտնվող ճամփորդակցի կամ խանութի վաճառողուհու հետ: Նրանք գրում են այդ մասին օրագրերում կամ էլ սոց. ցանցերում:
Ու ես հիմա եմ հասկանում, թե ինչու միշտ ցանկություն եմ ունենում գրել, գրել ամեն ինչի մասին ինչ կա ներսումս։ Ես ուզում եմ կիսվել երջանկությունովս ու ցավովս։ Երբ կիսվում ես երջանկությունով, այն կրկնակի է դառնում, երբ պատմում ես մարդկանց ցավդ, այն կիսվում է, կարծես թեթևանում ես ու հոգուդ վրայի այդ ծանրությունն ընկնում է։
Հիմա եմ հասկանում թե ինչու է անկախ ինձնից ձեռքերս թերթ ու գրիչին հասնում, երբ ինչ որ բան անհանգստացնում է ինձ։ Մտքերս բարձրաձայնելով եմ ես գտնում պատասխաններ։ Continue reading

Հեռու կարևոր մարդկանցից

791dc414ed9051d1aec0faa9d9fe9840Դու երբեք չես հասկանա ինչ է նշանակում դա` չունենալ հնարավորություն բռնելու սիրած էակիդ ձեռքը կամ չունենալ հնարավորություն նրան գրկելու: Երբ դու լսում ես միշտ միայն նրա ձայնը` կամ հեռախոսի մեջ, կամ էլ քո գլխում: Երբ նրան տեսնում ես միայն նկարներով ու անհագ ցանկություն ես ունենում նրա կողքին լինելու, իսկ ձեզ բաժանում են քաղաքներ, ճանապարհներ, մարդիկ:
Ի՞նչ գիտես դու հեռավորության մասին: Դու երբեք չես կարողանա հասկանալ, ինչպիսին է դա` զգալ նրա էմոցիաները բիթերով ու բայթերով, երբ ձեր միջև հեռախոսային կապի օպերատորներն են ու ինտերնետը: Երբ նա, ինչպես նաև դու, ապրում եք ձեր կյանքն իրարից հեռու: Չեք կիսում իրար հետ ձեր զգացմունքներն ու զգացողությունները: Երբ ոչ ոք չկա քո կողքին, ով կհասկանար քեզ, իսկ նա հիմա քնած է ուրիշ մի քաղաքում: Երբ քեզ հետաքրքրում է նրա մասին ամեն ինչ, թե որտեղ է նա, ինչ է անում, ինչպես է անցնում նրա օրը, ու անհանգստանում ես ու տեղդ չես գտնում, երբ նա ուշ-ուշ է զանգում քեզ: Continue reading

Ծովն էր, գիշերն էր, ես էի ու մտքերս

101f3ba50f4664673f7714981a5e1691Գիշեր է, բայց այս գիշերն նման չէ մյուս գիշերներին, որոնք եղել են իմ կյանքում, որովհետև այսօր ինձ ծովն է ընկերակցում, այսօր ականջներիս երաժշտությունը ականջակալներիս փոխարեն ծովի ալիքների ձայնն է ապահովում, որոնք ալեկոծվում են հոգուս նման ու հանգիստ չեն առնում:
Բավական է գիշերը գա ու մտքերս սկսում եմ թռչել երկնքով մեկ, իսկ ծովն էլ ավելի է ընդառաջում դրան: Ծովն օգնում է ցրվել, իսկ ալիքների ձայնն խլացնում են մտքերս ու ամեն ինչ այնքան հեքիաթային է:
Ես մոռացել եմ ամեն ինչի մասին, ինչն հանգիստ չէր թողնում ու ծովային որորների նման սլանում եմ ծովի մակերևույթով, դիպչելով ալիքներին ու կրկին վեր բարձրանալով: Ազատությունն ինձ իր գիրկն է առել ու չեմ ուզում ենթարկվել ոչ մի օրենքի ու հրամանի, նույնիսկ բնությունն է ազատությանս դեմ անզոր… ու թռչում եմ ես, թռչում եմ մտքերով դեպի հեռուներ, դեպի նրանց մոտ, ում հասնել չեմ կարող: Continue reading

Խեղդվում եմ մտքերիս մեջ

666348cf8afd4b54906a884f571d8883_i-290Մտքեր… Մտքեր… ՈՒ էլի մտքեր… Կրկին սկսել եմ չքնել գիշերը այդ մտքերի պատճառով: Հազիվ կարողացել էի ազատվել այդ տանջող սովորությունից, իսկ հիմա կրկին մտքերս չեն թողնում քնել: Ապրած ամեն մի վարկյանը ֆիլմի նման անցնում է աչքերիս առջևով, իսկ պատկերացումներս, ասես, երազ լինեն` իրական ու միևնույն ժամանակ երևակայական: Ա~խ էլի մտքեր, մտորումներ շրջապատող ամեն ինչի մասին: Մտածում եմ էլի, բայց շատ բաներ այդպես էլ հասկանալ չեմ կարողանում, որոշ արարքների պատճառներ չեմ գտնում, որոշներին ներել չի ստացվում, որոշներին էլ` վստահել: Մտքերիս մեջ հարցերիս պատասխաններն եմ փնտրում, ինքս ինձ հարցնում եմ, իսկ պատասխան չունեմ: Երբեմն մտքերն օգնում են հասկանալու շատ բաներ, բացատրելու ու կշռադատելու, իսկ երբեմն դրանք սպանում են, չեն թողնում ապրել, անխնա տանջում են: Մտածելու ունակությունն երբեմն անտանելի է դառնում: Continue reading

Հիասթափություն

017d44df77a0289e27c9e01caaf7df6cԿյանքը լի է հիասթափություններով ու հաճախ ենք մենք հիասթափվում ինչ որ բանից կամ ինչ որ մեկից ու հիասթափվում ենք այն պատճառով, որ միշտ ավելիին ենք սպասում, սիրում ենք կյանքին մեր գույներով նայել, մարդկանց մեջ տեսնել այն, ինչ ինքներս ենք ցանկանում, իսկ երբ ճանաչում ենք նրանց, հիասթափվում ենք, որովհետև նրանք իրականում այն չեն, ինչ մենք ենք պատկերացրել:
Երբեմն հիասթափության մեջ հենց ինքներս ենք մեղավոր, որ չենք ընդունում կյանքն ինչպես կա ու ավելին ենք պահանջում: Ով ոչինչի չի սպասում, երբեք չի հիասթափվում: Իսկ երբեմն էլ մենք մեղք չունենք, այլ որոշ մարդիկ այնպիսի արարքներ են կատարում, որոնք տեսնելով մարդն մի քանի վարկյանում ընկնում է աչքիցդ, նրա հանդեպ հարգանքն վերծվում է ատելության ու հասկանում ես, որ ոչ ոք քո պատկերացրածի պես չէ, բոլորն օրերից մի օր կարող են դավաճանել քեզ, թողնել, մոռանալ խոստումներն ու ուղղակի հեռանալ:
Ամենաուժեղ զգացմունքը կյանքում հիասթափությունն է, ոչ կարոտը, ոչ խանդը, ու նույնիսկ ոչ ատելությունը, նրանցից հետո գոնե ինչ որ բան հոգում մնում է, իսկ հիասթափությունից հետո միայն դատարկություն, որն ոչնչով չի լցվում: ՈՒ ամենասարսափելին այն է, որ ամեն ինչ հիասթափությունով չի վերջանում, նրան հաջորդում եմ անտարբերությունը, ու կորցնում է ամեն ինչ իր նշանակությունը, դառնում ես անտարբեր ամեն ինչի նկատմամբ, իսկ դա նույնն է ինչ մեռնելը, որովհետև քեզ համար միևնույնն է, գոյությունդ էլ իմաստ չունի, էլ չկա պատճառ սիրելու, չկա հավատ մարդկանց վստահելու ու չկա սիրտ, որում ներում կգտնվի: Continue reading