Tag Archive | Հույս

Կախվածություն մարդկանցից, երազներից ու իրականությունից

16908399_1843120819291266_7262591175557644288_nՄիշտ դժվար է, թողնել այն մարդուն, ում հետ կապնվել էիր, ում հանդեպ կախվածություն էր առաջացել: Դժվար է, որովհետև մարդիկ սովորում են միմյանց, որովհետև ժամանակի ընթացքում երկուսի հոգիներն միաձուլվում են ու առաջանում է կապ, կախվածություն, ու այնքան դժվար է լինում այդ կապը քանդել, բաժանվել այն մեկից, ում հետ սիրտդ նույն կերպ էր բաբախում: Բայց երբեմն դա անհրաժեշտ է: Այո, լինում են դեպքեր,երբ հրաժարվում ենք սիրած գործից, այն պատճառով, որ շղթայվում ենք նրան ու ժամանակ անց այն սկսում է հոգնեցնել կամ էլ ավելի վատ` սկսում է ցավ պատճառել: Այդպես է նաև ընկերների ու սիրած էակի դեպքում, միայն այն տարբերությամբ, որ նրանց տված ցավն չի բուժվում : Բայց երբեմն, իրոք, ավելի լավ է թողնել մարդկանց անցյալում, որպեսզի ապագայում նրանք այլևս չցավեցնեն, որ չցավի սիրտը:
Որոշ մարդկանց կորցնելու համար շատ եմ ափսոսում, իսկ ոմանց դեռ մի քանի օր առաջ պետք է կորցրած լինեի: Ամեն մարդ մեր կյանքում ինչ որ դեր է կատարում, ու միայն նրանց գնալուց հետո ենք հասկանում, թե ինչու էին մեր կյանքում, որն էր պատճառը նրանց արարքների: Continue reading

Դրսում աշունն է,ներսումս` տխրությունը

autumn-fall-forest-girl-Favim.com-2242835Ահա և եկավ աշունը,իմ տխրության աշունը,երբ ոչ ես ու ոչ էլ եղանակը տրամադրություն չենք ունենում ու լրացնում ենք մեկս մյուսիս:Իմ աշունը,որն ինձ իմ մտքերով ու հիշողություններով իր գիրկն է առնում ու միասին սկսում ենք տխրել մի անպատճառ տխրությամբ:
Կարծես,ժամանակը կանգ է առել,շուրջն քարացել է ամեն ինչ,անշարժացել է,ու քայլում եմ ես այդ անկենդան աշխարհի միջով:Լռություն է տիրել աշխարհով մեկ,ամեն ինչ այնքան օտար է թվում…ու դրանից լռությունը դառնում է մի համատարած,վստահեցնող տխրություն,որի պատճառը,երևի,երբեք չեմ կարողանա բացատրել: Continue reading

Հեռավորություն

airport-boy-couple-fashion-favim-com-2516009

Ցույց տվեք ինձ այն մարդուն,ով հորինել է հեռավորությունը:Ես ուզում եմ նայել նրա աչքերի մեջ ու հասկանալ,միթե՞ նա չգիտի,թե ինչ է հնարել,միթե՞ երբեք չի զգացել այդ ցավը,կարոտը,այդ սպասումը,որն սպանում է մարդուն ներսից:Նա չգիտի “Պետք ես ինձ”,”ՈՒզում եմ կողքիս լինես հենց հիմա”,”Էլ չեմ կարող առանց քեզ” բառերի արժեքը:Չգիտի որ,ինչպես մարդիկ սպասում են գարնան կամ աշնան գալուն,այդպես էլ անհամբեր սպասում են,տենչում են մարդկանց,երկար սպասված հանդիպմանը:
Այդ մարդն անխղճորեն ստեղծել է մի երևույթ,որն ստիպում է տառապել շատ սիրահարների,միևնույն ժամանակ,հանդիսանում է փորձություն իսկական սիրո համար:Հեռավորության մեջ սերն ավելի է խորանում,իրար տեսնելու,գրկելու ցանկությունն ավելի է մեծանում ու հեռավորությունը միմյանց կարոտելու համար է,այլ ոչ` դավաճանելու:Դու կարոտում ես ու նշանակություն չունի մի քանի մետր,թե հազարավոր կիլոմետրեր են բաժանում ձեզ:ՈՒզում ես գրկել,իսկ ձեր միջև քաղաքներ ու երկար ճանապարհներ են ու միակ ձեզ կապող օղակը լուսինն է ու հույս ունես,որ ինչ-որ մի տեղ,նա էլ նայում է լուսնին ու կարոտում է քեզ,ու զգում ես,որ մենակ չես ու ոչ մի հեռավորություն սարսափելի չէ,որովհետև գիտես,որ աշխարհի այն ծայրում քեզ առաջվա պես սիրող ու սպասող կա: Continue reading

Կարոտել եմ…

Աշխարհում չկա սիրո նման հրաշալի ու գեղեցիկ զգացմունք,այն մեր գոյության սկիզբն ու վերջն է,առանց սիրո չկա կյանք,բայց կա սիրուց ավելի ուժեղ մի զգացմունք,այն կարոտն է:Երանի այն մարդկայնց,ովքեր չգիտեն այդ բառի իմաստը,ովքեր երբեք չեն զգացել այդ կարոտ կոչվող զգացմունքը:cute-girl-i-miss-you-love-saudade-Favimcom-114395_large_zps7cd83c9b
Յուրաքանչյուրիս մոտ էլ,երևի,լինում են պահեր,երբ գժի պես կարոտում ենք ինչ-որ մեկին:Թվում է,թե ամեն ինչ լավ է,բոլոր հարազատ մարդիկ կողքիդ են,բայց միևնույնն է,ինչ-որ մի բան բացակայում է:ՈՒ բացակայում է միայն մեկը,թեկուզ շուրջն լինի 10…կամ 20…100…կամ 1000 հոգի,միաևնույնն է,չկա այն մեկը,ում կարոտում ես ահավոր շատ:
Կարոտել` այս բառն այնքան փոքր ու չնչին է,որպեսզի փոխանցեմ ներսումս եղած խառնաշփոթ զգացմունքների միասնությունը:Ես կարոտել եմ քեզ ավելի ուժգին,քան կարող եմ նկարագրել այն բառերով:Ես կարոտել եմ քեզ հետ անցկացրած ամեն մի վայրկյանը,երբ գրկում էիր ինձ ու միասին երազում էինք մեր ապագա կյանքի մասին: Continue reading

Նոր օր,նոր շանս :)

Ամեն մի օր նոր սկիզբ է,նոր կյանքի սկիզբ:Հաճախ է լինում,երբ մենք սկսում ենք օրը 212154-every-new-day-is-another-chance-to-change-your-lifeտխուր, տրամադրություն չենք ունենում ու ամբողջ մի օր անցկացնում ենք այդպես,չգիտակցելով,որ այդպիսի օրեր իրար փոխարինելով` մի ամբողջ կյանք է անցնում:
Կարծում եմ,մենք սխալ ենք ապրում:Գիտեմ,գուցե ասածս մի քիչ տարօրինակ է հնչում,բայց ինձ այդպես է թվում:Հաճախ,ես ինձ հարց եմ տալիս,թե ինչ կանեի,եթե իմանայի,որ այսօր իմ կյանքի վերջին օրն է,կանեյի՞ այն ամենը,ինչ սովորականի պես անում եմ ամեն օր,իհարկե ոչ,չէի անի,այլ կփորձեի ամեն ինչ անել,որ վերջին օրս անցնի հետաքրքիր,որ լինեմ երջանիկ:Կյանքում ամեն օրը պետք է ապրել այնպես,ասես այն մեր կյանքի վերջին օրն է,միայն այդ դեպքում է հնարավոր երջանիկ լինել,իսկ երբ երջանիկ ենք լինում,կարծես ժամանակը կանգ է առնում ու այդ պահին նույնիսկ կարևոր չի լինում,թե վաղվա օրը գալու է,թե չէ:Պետք է գնահատել ամեն մի օրը,քանի որ ամեն մի օր նոր շանս է,նոր շանս ապրելու,երջանիկ լինելու: Continue reading

Մոլորվել եմ մտքերիս մեծ աշխարհում

Մարդն այնքան բարդ մեխանիզմ է,որ երբեմն ինքն իրեն ինչպես հարկավոր է,չի ճանաչում:Երբեմն թույլ է տալիս,իր համար էլ անսպասելի այնպիսի արարքներ,որոնց համար հետո զղջում է ապրելու,որոնց հետևանքով նոր ցավ ու դառնություն է ապրելու:wpid-alone-girl-hair-lonely-sad-favim-com-400319
Ինչ-որ կատարվում է մեզ հետ ամեն ինչի մեղավորը մենք ինքներս ենք` չափից ավելի ենք սիրում,չափից ավելի ենք վստահում մարդկանց,չափից ավելին ենք թույլ տալիս,իսկ հետո դրա պատճառով տանջվում ենք:Կապվում ենք մարդկանց հետ,իսկ հետո ստիպված ենք լինում բաժանվել,համակերպվել այդ ամենին:Մարդիկ լքում են մեզ,հեռանում են ու թողնում են մենակ,մեն-մենակ այս մեծ ու դաժան աշխարհում:Մենակություն,որ սպանում է մարդուն ներսից,չի թողնում ապրել,չի թողնում շնչել: Continue reading

Պարզապես մի մեծ դատարկություն

Կյանքում հաճախ գալիս է մի պահ,երբ ամեն ինչ իր նշանակությունը կորցնում է,այլևս ոչ մի բան չի հետաքրքրում,ոչինչ չես զգում,չես ուզում զգալ,հոգնումride ես ամեն ինչից,ամենքից,ու միակ բանը,որ մնում է հոգուդ մեջ`  մի մեծ դատարկություն է:Դատարկվում է հոգիդ,դառնում է կարծես մի ամայի անապատ,ուր ոչ մեկ չի ցանկանում մտնել:ՈՒ ամենացավալին այն է,որ ոչ մեկին չի հետաքրքրում քո այդ վիճակը,ոչ ոք չի ուզում օգնել,իսկ այդ պահին այնքան մեծ է լինում օգնության կարիքը,երբ ամբողջ սրտով սպասում ես մեկին,ով կկարողանա լցնել հոգուդ դատարկությունը,ով նորից շունչ կտա ապրելու ու ձեռքիցդ բռնած կօգնի բարձրանալ:
Բայց այդ սպասումներդ կարծես անհետ կորչում են հեռավորության ու ժամանակի միջև,մարում է վերջին հույսդ,ու… հանկարծ… հասկանում ես,որ ներսումդ ինչ որ բան կոտրվեց… Continue reading