Tag Archive | Հույս

Ամանորյա երազանքներ

Նոր տարի, նորից այս տոնը, նորից նոր սպասելիքներ, նոր երազանքներ ու նոր հրաշք: Հետևում մնաց ևս մեկ տարի, որն անցավ աչք թարթելու չափ արագ ու իր հետ տարավ 31 556 926 վայրկյան, 525600 րոպե, 8760 ժամ, 365 օր: Դժվար է ասել, դրանցից քանիսն ենք անցկացրել լայն ժպիտներն դեմքերիս, քանիսի ընթացքում է աչքերիցս արցունք հոսել, քանիսի ժամանակ է սրտերս անհանգստությունից զարկել, կամ էլ քանիսի ընթաքում է հոգիներս ցավել, բայց մի բան հաստատ է, մի տարի էլ անցավ ու տարավ իր հետ անմոռանալի հիշողություններ, դարձավ անցյալ, դարձավ գուցե լավագույնը մեր կյանքում, կամ էլ գուցե վատագույնը, բայց դա արդեն նշանակություն չունի, առջևում նորն է մեզ սպասում, մի մաքուր գիրք, որի ամեն տողն մենք ենք գրելու ու լրացնելու, մենք ենք որոշելու ինչ ձեռագրով գրենք ու ինչ գրենք, մենք ենք որոշելու դարձնել այն լավագույնը մեր կյանքում, թե թողնել ճակատագրի քմահաճույքին ու տարեվերջին տխրել, որ այն մեր ուզածի պես չէր:
Նոր տարին, երևի, այն տոներից է, որի ընթացքում ամենաշատն ենք լսում բարեմաղթանքներ, ամենաշատն ենք պահում երազանք ու դիմավորում ենք մեծ սպասելիքներով: Նոր տարին այն տոնն է, որի ժամանակ հավատում ենք ու սրտի խորքում, բոլորից թանքուն սպասում ենք հրաշքների:
Ես էլ ուզում եմ այս ամանորին հրաշք լինի ու իրականան այն երազանքներս, որ բոլորին է վերաբերվում: ՈՒզում եմ կիսվել այդ երազանքներովս, հույս ունենալով, որ դրանցից գոնե կեսը կիրականանա:

Continue reading

Հարազատ հոգի` եղբայր ու քույր

Կյանքում ծնողներից հետո ամենահարազատ մարդիկ քույր-եղբայրներն են, մարդիկ, ովքեր պատրաստ են քո կողքին լինել միշտ, ձեռք մեկնել դժվար պահերին, ուրախանալ քո ուրախությունով ու տխրել քեզ հետ միասին: Քույր կամ ախպեր ունենալն մեծ հարստություն է, իսկ ես այդ առումով անչափ հարուստ եմ, քանի որ կյանքն ինձ նվիրել է երեք ավագ եղբայր ու ես էլ ծնողներիս կողմից նվեր եմ եղել ախպերներիս համար:
Ճիշտ է, քույր չունեմ ու չգիտեմ, թե ինչ զգացողություն է դա, բայց հստակ կարող եմ նկարագրել, թե ինչպիսին է ավագ եղբայր ունենալը, թե ինչպես ես քեզ պաշտպանված զգում, լավ իմանալով, որ ինչ-որ մեկն նեղացնելու դեպքում պաշտպանող ունես, մեկ-մեկ նախատող, բայց միշտ ճիշտ խորհուրդներ տվող մարդ ունես, ներվերն ուտելու, <<կռվելու>>, իսկ վերջում միևնույնն է, պարտված դուրս գալու, ախպեր ունես 😀 :
Տան մեջ ամենափոքրն ես եմ եղել, մեծ ախպերս մեծ է ինձանից 13 տարի, միջնեկ ախպերս 11 տարի, ու այնպես է ստացվել, որ երկուսն էլ տեղափոխվել են Բելառուսիա ապրելու ու աշխատելու, երբ ես ընդամենը 8-9 տարեկան էի, այդ պատճառով նրանց հետ կապս ուրիշ տեսակ է, իսկ փոքր ախպերս, ով ինձանից 3 տարի է մեծ, իմ կյանքում ուրիշ տեղ է զբաղեցրել, հենց նրա հետ եմ անցկացրել մանկությանս լավագույն տարիները, նրա հետ եմ խաղացել, կռվել, բարիշել, նրա հետ եմ մեծացել: Այնքան ուրախ եմ, որ մեր մանկության տարիներին չկար ինտերնետ ու հեռախոսներ (այնսինքն հեռախոսներ կար, բայց դրանք չունեին հիմիկվա հեռախոսների նման լայն հնարավորություններ), ու մենք ունեցել ենք իսկական մանկություն` ամենատարբեր խաղերով, խաղալիքներով, չնայած նրան, որ խաղալիքների տեսականին էլ այնքան մեծ չէր, բայց դա էլ մեզ բավական լավ ժամանակ անցկացնելու համար:

Continue reading

Մամ ❤

Մամ, իմ ամենաթանկ, իմ ամենասիրուն, իմ ամենահամբերատար, իմ ամենաներողամիտ, իմ ամենա-ամենա… Մամ, դեռ չծնված քո անսահման սերն եմ զգացել, առաջին անգամ աչքերս բացել ու քեզ եմ տեսել, առաջին բառս “Մամա” է եղել, առաջին սերս քեզ եմ տվել: Դու ես ինձ սովորեցրել ամեն ինչ այս կյանքում` քայլել, խոսել, դու ես սովորեցրել ապրել, ճիշտ ապրել: Դու ինձ սովորեցրել ես, որ ամեն ինչ այս աշխարհում փոխադարձ է` սերը, հոգատարությունը, բարությունը, որ ինչ որ տալիս ես մարդկանց, ամեն ինչ անպայման կվերադառնա քո մոտ: Մամ, դու ինձ սովորեցրել ես լինել շնորհակալ, աղոթել, ու չհանձնվել: Մամ, քո օգնել փորձող հայացքն ինձ միշտ ուժ է տվել, միայն քո կողքիս գտնվելը ինձ համար աշխարհ արժե: Երբ ես տեսնում եմ երջանկության արցունքներ քո աչքերում, կարող եմ հաղթահարել ամեն ինչ այս կյանքում, ամեն մի դժվարության կարող եմ դեմ գնալ, միայն այն մտքի համար, որ դու հպարտանալու ես ինձնով ու յուրաքանչյուր հաջողության, որ հասել եմ միայն քո շնորհիվ ու քեզ համար եմ արել, որ միշտ իմ մասին խոսելուց գլուխդ բարձր պահես ու աչքերումդ հպարտություն տեսնեմ: Մամ, քո աչքերից կաթած ամեն տխրության արցունք ցավ է պատճառել սրտիս, ու ես ինձ այնքան մեղավոր եմ զգում, որ գուցե ինչ-որ տեղ նեղացրել եմ քեզ, ստիպել եմ մտահոգվել իմ մասին: Մամ, դու ամենաուժեղ ու ամենագեղեցիկ կինն ես աշխարհում ու գիտես ինչքան հաճելի է ինձ զգալ, որ շատ բաներով նման եմ քեզ, այնքան ուրախ եմ, որ շատ հարցերում ես հենց քեզ նման եմ մտածում, ուրախ եմ, որովհետև գիտեմ դու միշտ ճիշտ ես:

Continue reading

Նոր տարի, նոր սպասումներ

3190992dc03066c7cf76d8c9f54a98d1

Նոր տարի… նորից եկավ այս հրաշալի տոնը, հեքիաթային գեղեցկությամբ, հրաշալի տրամադրությամբ ու աննկարագրելի սպասումներով:

Մեկ տարի առաջ այս օրը գրած գրառումս վերաբերվում էր 365 նոր շանսին, 365 նոր հնարավորությանը` ապրելու, սիրելու ու մեր ամեն վարկյանը գնահատելու: Այդ 365 օրն այնպես անցավ, որ ոչինչ չհասկացա ու ահա նորից եկավ Նոր տարին: ՈՒժերիս չափով փորձել եմ օգտագործել այդ 365 օրը, նրանցում շատ լավ ու վատ օրեր եմ ունեցել, եղել են պահեր, մտածել եմ, որ ինձանից երջանիկ մարդ չկա աշխարհում, ու եղել են պահեր, որ ինքս ինձ աշխարհի ամենադժբախտն եմ զգացել, բայց չնայած այդ ամենին, շարունակել եմ ապրել, հանդիպել եմ դժվարությունների ու աննկարագրելի երջանկության պահեր եմ զգացել: ՈՒ հիմա, հենց այսօր թերթելու եմ իմ կյանքի այդ մեկ տարվա էջը, ու 00:01 նոր տողից, մի մատ խորքից սկսելու եմ գրել նոր պատմություն, որի վերնագիրը “2019 թվական” է:
Հետզհետէ, մեծանալով հասկանում եմ, որ իրոք ժամանակը շատ արագ է թռնում, որ պետք է օգտագործել կյանքի ամեն մի րոպեն ու զուր տեղը չվատնել թանկ ժամանակն այն ամենի վրա, ինչն այնքան էլ էական չէ: Մենք հաճախ ենք անում քայլեր, որոնք մեր սրտով չեն, բայց անում ենք, որովհետև մեզ թվում է պարտավոր ենք անել: Նոր տարում ես մեզանից յուրաքանչյուրին ցանկանում եմ անել այն, ինչ իրոք մեր սիրտն է ուզում, ու ոչ այն, ինչն “պարտավոր” ենք: Ցանկանում եմ, որ ապրենք հետաքրքիր կյանքով, որ արցունքներն լինեն միայն երջանկության պատճառով, ու երջանկությունն էլ պարգևեն նրանք, ում սիրում ենք ու ում կողմից սիրված ենք:

Continue reading

Մեզ բաժանող ճանապարհները… ու միացնող հեռախոսագծերը

42586686_417318842130392_4490316565241119452_nԳիտե՞ս, ես հաճախ եմ մտածում քո մասին, հաճախ եմ ինձ բռնում այն մտքի վրա, որ գլխումս էլի դու ես: Ես կարծես ապրում եմ հեռախոսազանգից հեռախոսազանգ ու հաղորդագրությունից հաղորդագրություն ու օրվա ամեն պահին սպասում եմ դրանց, իսկ դու հեռվից հեռու ասես իմ մտքերն կարդալով զանգում ես կամ գրում: ՈՒ բավական է ինձ լսել քո ձայնը, որ երջանկանամ ու ապուշի նման ժպիտը դեմքիս ման գամ, կամ էլ կարդամ հաղորդագրությունդ ու հոգումս ջերմություն տիրի:
Գիտե՞ս, ես ատում եմ հեռավորությունը, որ բաժանում է ինձ ու քեզ, ատում եմ բոլոր քաղաքները, ճանապարհներն ու արահետներն, որ բաժանում եմ մեզ իրարից: Եթե չլինեին դրանք, դու կողքիս կլինեիր ու ես քեզ ամուր կգրկեի, գլուխս կդնեի կրծքիդ ու կլսեի սրտիդ զարկը, որ միայն ինձ համար է բաբախում, կնայեի այդ աչքերիդ, որ կյանքիս իմաստն են, ու կհամբուրեի շուրթերդ, որ այնքան շատ եմ սիրում: Ես կարոտել եմ քեզ, կարոտել եմ ջերմ հայացքդ, որն ոչ վիդեոզանգն ու ոչ էլ սմայլներն չեն կարող փոխանցել: Կարոտել եմ ձայնդ, որն իրականում ավելի հաճելի ու քաղցր է, քան լսվում է հեռախոսից այս կողմ: Կարոտել եմ ամեն ինչ, ինչն կապված է քեզ հետ ու միայն միասին անցկացրած պահերից մնացած հիշողություններն ու քո խոսքերն են ջերմացնում հոգիս, որ սիրում ես ինձ ու շուտով կրկին միասին ենք լինելու: Ես հավատում եմ քեզ ու անհամբեր սպասում եմ այդ օրվան, որովհետև այլևս չեմ կարող ապրել առանց քեզ:

Continue reading

Երջանիկ ամառվա վերջին օրերը

eb72597201c976fb2facb057228aa2c3Մի քանի օր ու կվերջանա ամառը, կվերջանա ևս մեկ ամառ բոլորիս կյանքում, ու նշանակություն չունի, թե ինչպիսին էր այն, լավ թե վատ, հետաքրքիր թե անկապ, ցավալին այն է, որ վերջանում է, որ ամռան տեսքով ևս երեք ամիս անցնում է մեր կյանքից:
Մեզ թվում է, թե ժամանակն այնքան արագ է անցնում, բայց իրականում մենք ենք շտապեցնում նրան, անընդհատ ինչ-որ բանի ենք սպասում, սպասում ենք հանգստյան օրերին, տոներին, սպասում ենք ինչ-որ օրվա կամ էլ տարվա ինչ-որ մի ժամանակի ու չենք հասականում ինչպես է անցնում ժամանակը, չենք ապրում այսօրվա օրով ու չենք գնահատում այդ ժամանակը: Մենք վազում ենք երբեմն նորաձևության, իսկ երբեմն` անցնող երթուղայինի հետևից: Մենք անընդհատ ինչ-որ բան ենք ցանկանում` ինչ-որ իր ու երևույթ կամ տարվա ինչ-որ մի եղանակ, հանգիստ դասերից կամ գուցե աշխատատեղում աշխատավարձի բարցրացում, կամ էլ վերջ ի վերջո երջանկություն ենք ցանկանում, իսկ երջանկությունն կարող է լինել կյանքի յուրաքանչյուր պահի, յուրաքանչյուր վարկյանի մեջ:
Օգոստոսի վերջին օրերին, երբ մի հիասքանչ առավոտ հանկարծ զգում ես, որ փոխվել է օդի հոտն, հասկանում ես, որ գալիս է սեպտեմբերը` ամռան վերջին ամսվան հաջորդելու: Continue reading

Հեռավորությունն իմ ու քո միջև

0c4cbc76480a14a699db15420ff1ba18Ընդամենը մեկ բացակա կա շուրջս ու թվում է, թե աշխարհում ոչ մի հարազատ անձնավորություն չկա: Թվում է, թե առանց նրա լռում է աշխարհս, կորչում է նրանում ամեն կարևոր բան: Ամեն տեղ փնտրում եմ այդ մեկ բացական, ով իր ներկայությամբ լցնում է ողջ էությունս, առանց նրա դադարում եմ շնչել, առանց նրա ժամանակս կանգ է առնում, մեկ վարկյանը տարի է թվում: Առանց նրա, թվում է, դատարկվել է աշխարհը: Հազարավոր աչքերի մեջ փնտրում եմ նրա աչքերը, հազարավոր մարդկանց մեջ փնտրում եմ հենց նրան, ով փոխեց էությունս, սովորեցրեց սիրել, սիրել աշխարհը սև ու սպիտակ գույներով, այդ գույների մեջ գտնել իմ տեղը, զգալ պաշտպանված, անվախ ու համարձակ: Նա սովորեցրեց ինձ պայքարել, դեմ կանգնել բոլորին ու պաշտպանել մեր սերը, հանուն նրան անել ամեն ինչ:
Սրտերս միմյանց է կապվել անտեսաների թելերով ու թեկուզ միմյանցից հեռու, տարբեր քաղաքներում ենք, բայց մեր սրտերն միասին է զարկում` միմյանց համար, զգում ենք իրար, կարոտում ենք: Իսկ հանդիպմանը խանգարում է հեռավորությունը, որ կանգնել է մեր մեջ և չի թողնում հասնել միմյանց ու լիարժեք երջանիկ լինել: Այն խանգարում է զգալ սիրած էակիդ ջերմությունը, նրա հպումները, նրա հետ անկեղծ ծիծաղել, ուրախանալ նրա հետ միասին, տխրել, երբ նա տխուր է, գրկել նրան, երբ աջակցության կարիք ունի ու ժպտալ նայելով նրա աչքերին: Continue reading

Նոր տարի ու առջևում 365 նոր շանս

1acc6365e2d442b6ad30ef91873590e1.jpgԴեկտեմբերի 31… Մի քանի ժամ է մնացել, շուտով ժամացույցի սլաքները կկանգնեն 12-ի վրա ու կմեկնարկի 2018 թվականը, իսկ զգացողությունն որն ես հիմա զգում եմ կարելի է բացատրել մեկ բառով` անհավատալի է: Ես նշում եմ իմ 19-րդ Նոր տարին, բայց թվում է դեռ երեկ էր 7 ամյա աղջնակը անհամբեր սպասում ժամը 12-ին, կիսաքնած, կիսաարթուն հետևում գիշերային երկինքը լուսավորող բազմերանգ հրավառություններին ու սրտի թրթիռով դիմավորում Նոր տարին: Տարիներն թռնում են աննկատելի արագությամբ ու հասկանում եմ, որ այդ 7 ամյա աղջիկը մեծացել է ու շատ բան է փոխվել այս տարիների ընթացքում: Չնայած մինչև հիմա էլ սրտի թրթիռով սպասում եմ Նոր տարվան ու երբ ժամը դառնում է 00:00, ասես, սպասում եմ ինչ որ հրաշքի ու հույսով եմ, որ նոր տարին ամեն ինչ փոխելու է իմ կյանքում ու այդպես էլ լինում է, ամեն տարին ինչ որ նոր բան է փոխում կյանքումս:
Այս տարին էլ ավարտվեց ու ընդգրկվեց իմ կյանքի լավագույն տարիների ցանկում: Շատ բան փոխեց այն իմ կյանքում, դարձրեց կյանքս էլ ավելի հետաքրքիր, գուցե նաև գեղեցիկ: Continue reading

Կախվածություն մարդկանցից, երազներից ու իրականությունից

16908399_1843120819291266_7262591175557644288_nՄիշտ դժվար է, թողնել այն մարդուն, ում հետ կապնվել էիր, ում հանդեպ կախվածություն էր առաջացել: Դժվար է, որովհետև մարդիկ սովորում են միմյանց, որովհետև ժամանակի ընթացքում երկուսի հոգիներն միաձուլվում են ու առաջանում է կապ, կախվածություն, ու այնքան դժվար է լինում այդ կապը քանդել, բաժանվել այն մեկից, ում հետ սիրտդ նույն կերպ էր բաբախում: Բայց երբեմն դա անհրաժեշտ է: Այո, լինում են դեպքեր,երբ հրաժարվում ենք սիրած գործից, այն պատճառով, որ շղթայվում ենք նրան ու ժամանակ անց այն սկսում է հոգնեցնել կամ էլ ավելի վատ` սկսում է ցավ պատճառել: Այդպես է նաև ընկերների ու սիրած էակի դեպքում, միայն այն տարբերությամբ, որ նրանց տված ցավն չի բուժվում : Բայց երբեմն, իրոք, ավելի լավ է թողնել մարդկանց անցյալում, որպեսզի ապագայում նրանք այլևս չցավեցնեն, որ չցավի սիրտը:
Որոշ մարդկանց կորցնելու համար շատ եմ ափսոսում, իսկ ոմանց դեռ մի քանի օր առաջ պետք է կորցրած լինեի: Ամեն մարդ մեր կյանքում ինչ որ դեր է կատարում, ու միայն նրանց գնալուց հետո ենք հասկանում, թե ինչու էին մեր կյանքում, որն էր պատճառը նրանց արարքների: Continue reading

Դրսում աշունն է,ներսումս` տխրությունը

autumn-fall-forest-girl-Favim.com-2242835Ահա և եկավ աշունը,իմ տխրության աշունը,երբ ոչ ես ու ոչ էլ եղանակը տրամադրություն չենք ունենում ու լրացնում ենք մեկս մյուսիս:Իմ աշունը,որն ինձ իմ մտքերով ու հիշողություններով իր գիրկն է առնում ու միասին սկսում ենք տխրել մի անպատճառ տխրությամբ:
Կարծես,ժամանակը կանգ է առել,շուրջն քարացել է ամեն ինչ,անշարժացել է,ու քայլում եմ ես այդ անկենդան աշխարհի միջով:Լռություն է տիրել աշխարհով մեկ,ամեն ինչ այնքան օտար է թվում…ու դրանից լռությունը դառնում է մի համատարած,վստահեցնող տխրություն,որի պատճառը,երևի,երբեք չեմ կարողանա բացատրել: Continue reading