Tag Archive | հուշեր

Ժամանակը լավ բժիշկ չէ հոգու վերքերի համար

1950a5684b6900f4775e3075013a7b30Մի հավատացեք այն խոսքերին, որ ժամանակը բուժում է վերքերը, որ ամեն ինչ ժամանակի ընթացքում անցնում է: Ոչինչ էլ չի անցնում, վերքերն, միևնույնն է, մնում են, ուղղակի ժամանակի ընթացքում դրանք դադարում են ցավել, թվում է, թե մոռանում ես, բայց բավական է մի հիշողություն ու այն նորից սկսկում է ցավել, թարմանում են հին վերքերն: Ժամանակն ուղղակի ստիպում է համակերպվել դրանց հետ ու ապրել ցավի հետ միասին:
Ժամանակը չի բուժում: Այն չի բորբոքում վերքերը, պարզապես դրանք փակում է վերեւից նոր տպավորությունների, նոր զգացողությունների, կյանքի փորձի վիրակապով: Եվ երբեմն, ինչ որ բանի դիպչելով այդ վիրակապը բացվում է, ու թարմ օդը հպվում է վերքին, նոր ցավ տալով:
Ժամանակն ստիպում է մոռանալ հին վերքերի ցավի մասին, ցավեցնելով կրկին ու կրկին: Եվ այդպես է ապրում ենք կյանքում, ինչպես վիրավոր թռչուն, որն թևի վերքից հետո կարողանում է թռչել, բայց ամեն թռիչք կրկին ցավեցնում է ու հիշեցնում անցյալը: ՈՒ ամեն տարի հոգու մեջ ավելի ու ավելի է շատանում վատ կապած վիրակապերի քանակը, որոնք դիպչելով ինչ որ հիշողության կրկին բացվում են: Continue reading

Advertisements

Ժամանակն անզոր է հիշողության դեմ

 

imageԻնչ տարօրինակ է… Անցնելով տարիներ, իմ մեջ դեռևս մնում են հիշողություններ քո մասին: Ես հիշում եմ քո ձայնը` խռպոտ ու ինքնավստահ, որն ամեն անգամ լսելիս, սիրտս արագ էր զարկում: Հիշում եմ աչքերդ, որոնք միշտ այնպես խորաթափանց էին նայում իմ էության մեջ, որ ամեն անգամ մարմնովս սարսուռ էր անցնում քո հայացքից: Հիշում եմ ձեռքերիդ ջերմությունը: Դա երևի իմ ամենասիրելի հիշողությունն է: Ոչ քեզանից առաջ ու ոչ էլ քեզանից հետո, ոչ մի հպում չէր կարող ջնջել հետքերն այն նրբության, որը դու թողել էիր մաշկիս վրա: Ես հիշում եմ խենթ գիշերները, որ անցկացնում էինք անվերջ խոսելով, ու նշանակություն չուներ, որ հեռու էինք իրարից, այդ հեռախոսային կապը մեզ մոտեցնում էր իրար, անգամ ավելի շատ, քան ֆիզիկապես էր հնարավոր լինել: Continue reading

Հիշողություններ` թաքնված երաժշտական նոտաների տակ

fdԱմեն ինչ կյանքում ունի ինչ-որ իմաստ, ամեն ինչն որոշակի ձևով իմաստավորում ենք, երևի նրա համար, որ մեզ ավելի հասկանալի լինի կամ էլ,որ հեշտ լինի մեկ ուրիշին բացատրելը: Իսկ երաժշտությունն այնքան դժվար է բացատրել, այնքան իմաստ կա նրա մեջ, նրա ամեն մի նոտա սրտի նուրբ լարերին է դիպչում ու այնքան զգացողություններ է առաջացնում: Դժվար է ասել,թե ինչ է երաժշտությունը` ուղղակի նոտանե՞ր,թե մարդկային հոգու արտացոլանքը: Երաժշտություն լսել սիրում են բոլորը,բայց ոչ բոլորն են կարողանում հասկանալ:
Հաճախ լինում է,երբ լսելով ինչ-որ երգ,այնքան հարազատ բան ենք տեսնում նրա մեջ,նրանում գտնում ենք ինքներս մեզ կամ էլ նրան,ում սիրում ենք,մեր կյանքից ինչ որ մի հատված կամ էլ հենց ամբողջ կյանքը ու բացի նրանից,այլևս ոչ մի այլ երգ չենք ուզում լսել: Continue reading

Ձմռան նման սառել է հոգիս

Սկfavim-com-girl-snow-sweater-winter-300069սել եմ սիրել ձմեռը,այն մտել է սրտիս մեջ ու սառել,քարացել այնտեղ,հոգիս պատվել է սպիտակ, գեղեցիկ ձյունով, ամենն սառույցի նման է դարձել:Սկսել եմ սիրել ձմեռը, մի եղանակ, որից միշտ խուսափել եմ ու չեմ սիրել, բայց հիմա մի տարօրինակ սեր է առաջացել ձմռան նկատմամբ, բայց ոչ այն պատճառով, որ բնությունը գեղեցիկ է դառնում կամ մոտենում է Նոր տարին, այլ այն պատճառով, որ ցուրտն օգնում է անզգայանալ, նրա
շնորհիվ ոչինչ չեմ զգում:Նրա միջոցով ուզում եմ սառեցնել զգացմունքներս,ուզում եմ ոչինչ չզգալ,որովհետև այլևս չեմ կարողանում այսպես ապրել,չեմ ուզում,այս ամենը կպել է հոգուս ու չի թողնում հանգիստ ապրել,չեմ կարողանում ազատ շնչել ու դուրս հանել ներսումս եղած տխրությունը,զգացմունքները: Continue reading

Մարդկային հոգուն հարազատ գիշերն ու հուշերը

81b9366ebcf2e430c6224d8e57a2b35fԷլի գիշեր է,հոգուս համար այնքան հարազատ դարձած գիշեր:Արդեն սովորություն է դարձել ամեն գիշեր բացել սենյակիս պատուհանը,շնչել գիշերային մաքուր օդը ու նայել աստղերին:Ոչ ոք չկա,ոչ մի մարդկային շունչ ու դա ինձ ավելի է օգնում հանգիստ լինել,որովհետև հոգնել եմ բոլորից,միայն ես եմ ու իմ աստղերը,որոնք,կարծես, ինձ համար են փայլում ու լուսավորում են իմ գիշերը:Նայում եմ աստղերին ու հասկանում եմ,որ կյանքում,այս անծայրածիր երկնքից ու միլիոնավոր աստղերից բացի,ոչինչ հավերժ չի` սկսած մեր կյանքից,որն ապրում ենք այնպես,ասես երբեք չենք մեռնելու,մինչև մեզ տված խոստումներն ու երդումները,որոնք պահում են ընդամենը մի որոշ ժամանակ,իսկ հետո մոռանում են,ասես ոչինչ էլ չեն ասել,չեն խոստացել: Continue reading

Ակնթարթային պահեր,որոնք էլ երբեք չեն կրկնվի

kak-otpustit-proshloeՅուրաքանչյուր մարդու կյանքում կա մի ժամանակահատված,որ կազմում է մեր կյանքի մի մասը,ժամանակահատված,որտեղ գտնվում է մեր անցած կյանքի ողջ պատմությունը` սկսած մեր ծնված օրից,մինչև այս վայրկյանը,որը հենց նոր նույնպես դարձավ այդ ժամանակահատվածի մասնիկը:Այդ ժամանակահատվածը անցյալն է…Ա~խ այդ անցյալը…Ինչքա~ն շատ հիշողություններ կան այդ բառի մեջ,ինչքա~ն երջանիկ պահեր ու ցավ կա,ինչքա~ն տխրություն:Բառեր,հայացքներ,պահեր,որոնք էլ երբեք չեն կրկնվի,և ինչքան էլ ձգտենք միևնույնն է,էլ երբեք չենք զգա այդ զգացմունքներն նորից,այդ ամենից մնում է միայն հիշողություններ:
Continue reading

Գիշեր…

Գիշեր է…Աստղազարդ գիշեր…Խավարը տարածվել է երկրի վրա,մթության մեջ է ամեն ինչ,միայն աստղերն են լուսավորում ու իրենց լույսով զարդարում երկինքը:
city_nights__lights-wideԳիշեր է…Մի անկարագրելի ու խորհրդավոր գիշեր,որի տարածած խավարի մեջ արթնանում է մեր երևակայությունը և իր կախարդական ուժերով իրականացնում է մեր երազանքները,իրականացնում է ու մեզ երջանկություն պարգևում:Բայց ցավոք,այդ երջանկությունը երկար չի տևում,քանի որ դա միայն մեր երևակայության արդյունքն է և իրականության մի թույլ հարվածով մեր այդ բոլոր երազանքները փշուր-փշուր են լինում:Գիշեր է…հեքիաթային ու անկրկնելի գիշեր,պատկերացումներն թևեր են առել ու թռչում են դեպի հեռու,շաատ հեռու,թռչում են այնտեղ,ուր մենք երբեք չենք եղել ու չեն էլ լինի:Մենք մեր պատկերացումներով շրջում ենք,ճանապարհորդում ենք ամենուր,ամեն տեղ:Այն ամենը,ինչ մենք չենք կարող տեսնել գիշերվա խավարի մեջ,մենք կարողանում ենք պատկերացնել:Մենք չենք տեսնում սեփական աչքերով և այդ պատճառով փորձում ենք տեսնել հոգով,առաջ է գալիս մեր երևակայությունը և մեր արջև բացում է մի հսկայական տարածություն,որի խորքում գտնում ենք մեր հարցերի բոլոր պատասխանները:vquzQod2XnkԱհա,իմ դիմաց մութ գիշերն է` օրվա ամենահրաշալի ժամանակահատվածը:Ժամանակ երազանքների,ձգտումների ու հնարավորությունների համար,որոնք անընդհատ ծածկվում են ցերեկվա արևային լույսի ներքո:Ցերեկը մենք միայն քայլում ենք ֆիզիկապես,իսկ գիշերը հոգեպես ճանապարհոորդում ենք` մեր պատկերացումներով,երազանքներով ու հույսերով,որոնք գուցե երբեք էլ իրականություն չդառնան:
Գիշեր-օրվա ամենառոմանտիկ հատվածը:Ասում են,որ հենց գիշերվա ժամերին,երբ արևը մայր է մտնում և օրը սկսում է մթնել,մարդը զգում է ամենաանկեղծ ու ամենաճշմարիտ զգացողությունները:Ամեն մի հեքիաթային ու կախարդական բան տեղի է ունենում գիշերը`ժամադրություն,զբոսանք,խոստովանություն,սեր… Continue reading