Tag Archive | հրաշքի սպասումով

Ձմեռը կանցնի, սերը` երբեք

Պատուհանից այն կողմ փետրվարն է, ցուրտ ու ձյունածածկ փետրվարը։ Ամեն ինչ փակված է ձյան տակ, երբեմն արևն դուրս է գալիս ամպերի տակից ու լուսավորում է, փորձում է տաքացնել շուրջը, բայց նրա ջերմությունն այնքան քիչ է հոգուս համար: Ուժեղ քամի է, կիրակի օր, լուռ գիշեր ու փողոցում ոչ ոք չկա։ Փետրվարն է, ամենակարճ ամիսը, որ տևում է անվերջ, ընդամենը 28 օր, որ թվում է, թե առաջ չի գնում, թվում է այս ամսին ժամանակն շատ դանդաղ է շարժվում կամ ընդհանրապես կանգ է առնում, իսկ ես այնպես եմ ուզում, որ այն արագ անցնի, որ շուտ գա գարունը ու տաքացնի բնությունն ու հոգիս, որովհետև երկուսն էլ հոգնել են ձմռան ցրտից, մարդկանց սառնությունից։ Հոգիս սեր է ուզում, սիրել ու սիրվել։ ՈՒզում է զգացմունք, որ հավերժություն է տևում։
Ձմեռն անցնում է… կանցնի շուտով, մի քանի օրից կվերջանա ցուրտն ու սառույցը: Բոլորը գնում են, ամեն ինչ վերջանում է, իսկ սերը… սերը երբեք չի անցնում։ Ինչքան էլ ինձ համոզեն, որ սերն անցնում է, միևնույն է, ես միշտ հավատալու եմ, որ սերն հավերժ մնում է, գուցե ժամանակի ընթացքում այն վերափոխվում է հարգանքի, հոգատարության, վերափոխվում է մարդկային այլ արժեքների, բայց չի անցնում, չի վերջանում, չի կորչում։ Այն կարող է փոխվել, կարող է լռել ու ընդհակառակը` բղավել իր մասին, բայց թողնել սիրող սիրտը ու գնալ երբեք չի կարող, չէ որ, այնտեղ տաք է ու հարմարավետ, ու գնալու տեղ էլ չունի:
Անցնում է տխրությունը, ցավը, տառապանքը, անցնում է ժամանակը, տարիները, անցնում է ձմեռը, իսկ սերը… սերը երբեք չի անցնում։

Continue reading
Advertisements

Ծնունդս շնորհավոր 🙈😍

20 տարեկա՞ն: Չեմ ուզում հավատալ, որ արդեն 20 տարեկան եմ: Հիմա խառնաշփոթ զգացողություններ են մոտս, անչափ երջանիկ եմ, որ այսօր այն օրն է, որ ծնվել եմ ու ծնողներիս համար թանկ նվեր եմ դարձել 3 տղայից հետո միակ աղջիկը, բայց մյուս կողմից անչափ տխուր եմ, որովհետև այս օրով ավելի եմ մեծանում, անցնում են տարիները ու այն տպավորությունն է, որ չեմ հասցնում ապրել, չեմ հասցնում անել այն ամենն, ինչ ուզում եմ: Հիմա եմ հասկանում, ինչքան միամիտ էի մանուկ հասակում, որ ուզում էի մեծանալ, չգիտես ինչի ինձ թվում էր, որ ես երբեք չեմ ցանկանա նորից մանկություն վերադառնալ, բայց արի ու տես, որ սխալվում էի: 20 տարեկան... Հիմա կյանքս, ասես, բաժանվում է երկու մասի մինչև 20 տարեկան ու 20 տարեկանից հետո, ու ես վստահ եմ, որ ինչպիսին էլ լինի երկրորդ մասը, առաջինը միշտ էլ մնալու է կյանքիս լավագույն տարիները, թեկուզ միայն այն պատճառով, որ այնտեղ փոքր եմ եղել ու բացի խաղերից ու խաղալիքներից, ոչինչ չի հետաքրքրել 🙂 Ժպիտը դեմքիս, բայց և թախիծով եմ հիշում, թե ինչպես փոքր ախպորս հետ հնարում էինք ամենատարբեր, ամենատարօրինակ խաղերն ու հավեսով խաղում էինք, այդ ժամանակ չկար հեռախոս ու համակարգիչ ու դա լավագույն մանկությունն եր: Հիշում եմ խաղում էինք փոքր մեքենաներով, կինո էինք նկարում հին Nokia-ներով ու Sony Experia-ներով, դրանք այդ ժամանակվա ամենամոդայիկ հեռախոսներն էին 😀
Անցան ու գնացին այդ տարիները ու էլ երբեք չեն վերադառնա ու այդ միտքն ինձ այնքա~ն է տխրեցնում: Էլ երբեք չեմ լինի մանուկ, հետաքրքրությունից դրդված հազար ու մի հարց չեմ տա մամայիս, էլ չեմ խաղա ախպերներիս հետ, էլ երբեք ինձ երեխա չեմ զգա:

Continue reading

Գարունը մոտ է

9664c3785352e86652330617b18fe998Ցուրտ է: Մատներով մաքրում եմ պատուհանի վրայի բարակ սառույցը: Ձմեռ է, ձյունով է պատված ամեն ինչ, սառել է բնությունը, սառել է հոգիս: Ձմեռն ներխուժել է գիժ քամիներով, ձյունով, ցուրտ օրերով, անքուն գիշերներով, տարօրինակ մտքերով ու ճշմարտության փնտրտուքով: Մենակ եմ, ազատ, միայն երկինքն եմ ուզում հոգ տանի իմ մասին, քանդի ու նորը ստեղծի իմ մեջ: Չեմ ուզում ուրիշ ոչ մեկի, բավական է ցավի հոգիս, չեմ ուզում էլ տառապել, իսկ մարդիկ տառապանքից բացի ոչինչ չեն բերում: Իսկ այն մարդիկ, ում սիրում ենք, ընդունում ենք իրենց բերած ցավի հետ միասին: Բոլոր մարդիկ էլ կարող են ցավ պատճառել ու մենք ենք ընտրում, թե ով լինի դա: Ես արդեն ընտրել եմ, բավական են ինձ այն մարդիկ, ովքեր հիմա կողքիս են:
Այս ցրտին սառել են սրտերը, ջերմություն տվող մարտկոցներն ու թեյը, ցրտից դժվարանում եմ շնչել: Մատներս քարացել են ցրտից, ձեռնոցներն էլ չեն տաքացնում, մարմինս դողում է ու ոչ ոք չի գրկում, որ տաքացնի իր սիրով ու հոգատարությամբ: Հոգիս ջերմություն է ուզում, իսկ ջերմություն չկա: Աչքերս կարոտել են արևին, նրա տաքացնող ճառագայթներին, որոնք գարնանային տաք օրերին, անցնում էին մազերիս միջով, մարմինս էին տաքացնում ու հոգուս ջերմություն տալիս: Continue reading

Արդեն 19 կամ 18+1

IMG_20180203_110705_842Այսօր իմ օրն է, այն օրը, որին ամեն տարի մեծ ուրախությամբ եմ սպասում, ամեն տարի այս օրն սպասում եմ ինչ որ հրաշքի, ու ամեն տարի ինչ որ մի հետաքրքիր ու զվարճալի բան անպայման լինում է: Այսօրն իմ օրն է, իմ ծննդյան օրը, ու այս օրով ամեն տարի շատ բան է փոխվում:
Արդեն 19, չնայած 18+1 ավելի ճիշտ է, քանի որ հոգով ես միշտ մնալու եմ 18 տարեկան 😀 : Մեկ տարի էլ անցավ, մեկ տարով էլ մեծացա, այդ մեկ տարում լիքը բան փոխվեց, ինձնից սկսած, ու զգում եմ, որ այդ փոփոխությունը տարեց տարի զգալու եմ, որովհետև ամեն տարին ինչ որ մի նոր բան է իր հետ բերում, նոր փոփոխություններ, հետաքրքիր պահեր, երջանկություն, ցավ, ժպիտներ, ու բազմաթիվ արկածներ: Հրաշք տարի էր այս տարին իր ամեն ինչով, բայց նաև դժվար, որովհետև շատ դժվարությունների միջով եմ անցել, ու հաղթահարել եմ դրանք, մի երազանքիս հետևից գնացել եմ Թբիլիսի, իսկ մյուս երազանքս թողել եմ այստեղ, բայց միշտ նրա հետ եմ եղել ❤️ : Շատ պահեր են եղել այս տարվա մեջ, որոնք մնացել են հիշողությանս մեջ ու ինձ երջանկություն են պարգևել:
Անցավ 18 ամյակս ու արդեն 19 տարեկան եմ: Հիմա արդեն մեծ եմ ու հիմա եմ զգում, որ չեմ ուզում այլևս մեծանալ, չեմ ուզում անցնեն տարիները, ուզում եմ միշտ մնալ 18, կամ թեկուզ 19 տարեկան: ՈՒզում եմ վայելել երիտասարդությունս, ապրել այս տարիները լիարժեք ու բաց չթողնել ոչ մի րոպե: Continue reading

Թռիչք երազանքի վրայով

ghjՍկզբից ասեմ, այս գրառումս լինելու է իմ մասին, եթե մյուս գրառումների մեջ ես գրում էի մարդկանց որոշակի զանգվածին վերաբերվող նյութեր, որոնց մեջ նաև ես էի մտնում, այս անգամ կլինի իմ մասին, իմ երազանքի մասին, չնայած դա ավելի շատ կարելի է նպատակ կոչել, որին հասել եմ: ՈՒմ չի հետաքրքրում, կարող է չկարդալ ու հանգիստ իջնել ներքև:
Յուրաքանչյուրի նման ես էլ ունեմ երազանքներ, որոնք տարբերվում են իրարից` իրական ու անիրական լինելով: “Երազանքներիս սանդղակի” վերևի մասում գտնվում են այն երազանքներս, որոնք իրականալու են, երազանքներիս այդ մասը ես անվանում եմ “նպատակներ”, որոնց ամեն գնով պետք է հասնեմ: Երկրորդ մասը հենց իրենք` երազանքներն են, որոնց իրականանալ, չիրականանալը չեմ կարող գուշակել ու չեմ էլ ուզում, եթե իրականանան շատ կուրախանամ, իսկ եթե ոչ` չեմ տխրի: Երրորդ ու ամենաներքևի մասում պատկերացումներս են, որոնք, գիտեմ, չեն իրականանա, բայց երբեք էլ չեմ դադարի երազել: Կարծում եմ, նշանակություն չունի կիրականանա երազանքդ, թե ոչ, երազել պետք է միշտ, նույնիսկ այն բաների մասին, որոնք անհնարին են: Continue reading

Իմ սեր մնա ինձ հետ հավերժ

imageՍիրում եմ քեզ, գիտե՞ս: Այս բառերն այնքան քիչ են, որ նկարագրեմ քո հանդեպ տածած անսահման սերս: Սիրում եմ քեզ, այդ մասին ինքդ էլ լավ գիտես: ՈՒ այդ սերն աշխարհում ամեն ինչից վեր է, ամեն ինչից շատ: Սիրում եմ քեզ հետ կապված ամեն ինչ, նայվածքդ, որի մեջ ինքս ինձ եմ տեսնում, ժպիտդ, որ կյանքիս իմաստն է, հումորներդ, որոնք ինձ էլ ժպտալ են ստիպում: Սիրտս քեզ քո ամբողջ էությամբ իր մեջ է ընդունել ու հնարավոր չէ դուրս գալ այնտեղից: Քեզանով եմ սկսել ապրել ու շնչել, մտքերս միայն քո մասին են ու աչքերս միայն քեզ են տեսնում:
Կյանքն երբեմն թվում է այնքան միօրինակ ու անհետաքրքիր: Բայց մի հանդիպում կարող է փոխել մի ամբողջ ճակատագիր: Այն օգնում է նոր կյանքով լցված վերադառնալ, վերադարցնել այն զգացմունքները, որոնք ժամանակավորապես վերացել էին սրտիդ միջից: ՈՒ կարծես մի լույս է վառվում հոգուդ մեջ, ջերմություն է տալիս ու ներքին դատարկությունդ լցվում է իրարից շատ տարբերվող ու իրար այնքան նման զգացողություններով: Այդ լույսն սկսում է փայլել այնքան պայծառ,որքան աստղերն են երկնքում փայլում: Առաջանում է մի ամուր կապ երկուսի միջև, որն ամեն դիպչելուց, այդ երկուսի ամեն մի նուրբ հպումից էլ ավելի է բոցավառում սրտերը, էլ ավելի մոտեցնում հոգիները: Continue reading

Քայլ դեպի մեծերի աշխարհ կամ ծնունդս շնորհավոոոորրր :Դ

Մեկ քայլ… Ընդհամենը մեկ քայլ ու ես մեծերի աշխարհում եմ, արդեն չափահաս, ուրիշ մտածելակերպով ու տարբեր այն մտածելակերպից, որն ունեյի մեկ տարի առաջ ու դրանից էլ ավելի վաղ, արդեն փոխված ինչ-որ չափով, որովհետև կյանքիս ճանապարհին ապրած այդ ամեն տարին ինչ-որ նոր բան է տվել ինձ ու փոխել իմ մեջ ամեն ինչ, այդ տարիների հետ մեծացել եմ ու նրանց հետ շատ բան եմ սովորել:
Արդեն 18 տարեկան… Եթե անկեղծ լինեմ, հավատս չի գալիս:ՈՒղղակի, չգիտեմ ինչի, ինքս չեմ հավատում, որ դառնում եմ 18 տարեկան:6935d4b9-5e60-42e1-b586-9c1dcafec4dc Երբ փոքր էի, անհամբեր սպասում էի, թե երբ եմ մեծանալու, ու դա իմ ամենամեծ երազանքն էր… Երազանքս կատարվեց, բայց ինչ-որ մի փոքրիկ տխրություն առաջացավ ներսումս, երևի այն պատճառով, որ մանկությունս վերջացավ, վերջացավ այն անհոգ ժամանակաշրջանը ու այլևս հնարավորություն չունեմ վերադառնալու այնտեղ ու հիմա պետք է իմ տեղը գտնեմ մեծերի աշխարհում: Բայց հոգով երբեք չեմ դադարի մնալ մանուկ, սիրել այն ամենը, ինչ սիրել եմ փոքր հասակում, մանկան նման մնալ բարի ու ամեն ինչին նայել բարության աչքերով, որովհետև կյանքն իրոք գեղեցիկ է, իսկ մարդիկ… մարդկանց մի կերպ հնարավոր է հանդուրժել: Continue reading