Tag Archive | Ձյուն

Ձմեռը կանցնի, սերը` երբեք

Պատուհանից այն կողմ փետրվարն է, ցուրտ ու ձյունածածկ փետրվարը։ Ամեն ինչ փակված է ձյան տակ, երբեմն արևն դուրս է գալիս ամպերի տակից ու լուսավորում է, փորձում է տաքացնել շուրջը, բայց նրա ջերմությունն այնքան քիչ է հոգուս համար: Ուժեղ քամի է, կիրակի օր, լուռ գիշեր ու փողոցում ոչ ոք չկա։ Փետրվարն է, ամենակարճ ամիսը, որ տևում է անվերջ, ընդամենը 28 օր, որ թվում է, թե առաջ չի գնում, թվում է այս ամսին ժամանակն շատ դանդաղ է շարժվում կամ ընդհանրապես կանգ է առնում, իսկ ես այնպես եմ ուզում, որ այն արագ անցնի, որ շուտ գա գարունը ու տաքացնի բնությունն ու հոգիս, որովհետև երկուսն էլ հոգնել են ձմռան ցրտից, մարդկանց սառնությունից։ Հոգիս սեր է ուզում, սիրել ու սիրվել։ ՈՒզում է զգացմունք, որ հավերժություն է տևում։
Ձմեռն անցնում է… կանցնի շուտով, մի քանի օրից կվերջանա ցուրտն ու սառույցը: Բոլորը գնում են, ամեն ինչ վերջանում է, իսկ սերը… սերը երբեք չի անցնում։ Ինչքան էլ ինձ համոզեն, որ սերն անցնում է, միևնույն է, ես միշտ հավատալու եմ, որ սերն հավերժ մնում է, գուցե ժամանակի ընթացքում այն վերափոխվում է հարգանքի, հոգատարության, վերափոխվում է մարդկային այլ արժեքների, բայց չի անցնում, չի վերջանում, չի կորչում։ Այն կարող է փոխվել, կարող է լռել ու ընդհակառակը` բղավել իր մասին, բայց թողնել սիրող սիրտը ու գնալ երբեք չի կարող, չէ որ, այնտեղ տաք է ու հարմարավետ, ու գնալու տեղ էլ չունի:
Անցնում է տխրությունը, ցավը, տառապանքը, անցնում է ժամանակը, տարիները, անցնում է ձմեռը, իսկ սերը… սերը երբեք չի անցնում։

Continue reading
Advertisements

Նոր տարի, նոր սպասումներ

3190992dc03066c7cf76d8c9f54a98d1 Նոր տարի… նորից եկավ այս հրաշալի տոնը, հեքիաթային գեղեցկությամբ, հրաշալի տրամադրությամբ ու աննկարագրելի սպասումներով: Մեկ տարի առաջ այս օրը գրած գրառումս վերաբերվում էր 365 նոր շանսին, 365 նոր հնարավորությանը` ապրելու, սիրելու ու մեր ամեն վարկյանը գնահատելու: Այդ 365 օրն այնպես անցավ, որ ոչինչ չհասկացա ու ահա նորից եկավ Նոր տարին: ՈՒժերիս չափով փորձել եմ օգտագործել այդ 365 օրը, նրանցում շատ լավ ու վատ օրեր եմ ունեցել, եղել են պահեր, մտածել եմ, որ ինձանից երջանիկ մարդ չկա աշխարհում, ու եղել են պահեր, որ ինքս ինձ աշխարհի ամենադժբախտն եմ զգացել, բայց չնայած այդ ամենին, շարունակել եմ ապրել, հանդիպել եմ դժվարությունների ու աննկարագրելի երջանկության պահեր եմ զգացել: ՈՒ հիմա, հենց այսօր թերթելու եմ իմ կյանքի այդ մեկ տարվա էջը, ու 00:01 նոր տողից, մի մատ խորքից սկսելու եմ գրել նոր պատմություն, որի վերնագիրը “2019 թվական” է: Հետզհետէ, մեծանալով հասկանում եմ, որ իրոք ժամանակը շատ արագ է թռնում, որ պետք է օգտագործել կյանքի ամեն մի րոպեն ու զուր տեղը չվատնել թանկ ժամանակն այն ամենի վրա, ինչն այնքան էլ էական չէ: Մենք հաճախ ենք անում քայլեր, որոնք մեր սրտով չեն, բայց անում ենք, որովհետև մեզ թվում է պարտավոր ենք անել: Նոր տարում ես մեզանից յուրաքանչյուրին ցանկանում եմ անել այն, ինչ իրոք մեր սիրտն է ուզում, ու ոչ այն, ինչն “պարտավոր” ենք: Ցանկանում եմ, որ ապրենք հետաքրքիր կյանքով, որ արցունքներն լինեն միայն երջանկության պատճառով, ու երջանկությունն էլ պարգևեն նրանք, ում սիրում ենք ու ում կողմից սիրված ենք: Continue reading

Գարունը մոտ է

9664c3785352e86652330617b18fe998Ցուրտ է: Մատներով մաքրում եմ պատուհանի վրայի բարակ սառույցը: Ձմեռ է, ձյունով է պատված ամեն ինչ, սառել է բնությունը, սառել է հոգիս: Ձմեռն ներխուժել է գիժ քամիներով, ձյունով, ցուրտ օրերով, անքուն գիշերներով, տարօրինակ մտքերով ու ճշմարտության փնտրտուքով: Մենակ եմ, ազատ, միայն երկինքն եմ ուզում հոգ տանի իմ մասին, քանդի ու նորը ստեղծի իմ մեջ: Չեմ ուզում ուրիշ ոչ մեկի, բավական է ցավի հոգիս, չեմ ուզում էլ տառապել, իսկ մարդիկ տառապանքից բացի ոչինչ չեն բերում: Իսկ այն մարդիկ, ում սիրում ենք, ընդունում ենք իրենց բերած ցավի հետ միասին: Բոլոր մարդիկ էլ կարող են ցավ պատճառել ու մենք ենք ընտրում, թե ով լինի դա: Ես արդեն ընտրել եմ, բավական են ինձ այն մարդիկ, ովքեր հիմա կողքիս են:
Այս ցրտին սառել են սրտերը, ջերմություն տվող մարտկոցներն ու թեյը, ցրտից դժվարանում եմ շնչել: Մատներս քարացել են ցրտից, ձեռնոցներն էլ չեն տաքացնում, մարմինս դողում է ու ոչ ոք չի գրկում, որ տաքացնի իր սիրով ու հոգատարությամբ: Հոգիս ջերմություն է ուզում, իսկ ջերմություն չկա: Աչքերս կարոտել են արևին, նրա տաքացնող ճառագայթներին, որոնք գարնանային տաք օրերին, անցնում էին մազերիս միջով, մարմինս էին տաքացնում ու հոգուս ջերմություն տալիս: Continue reading

Նոր տարի ու առջևում 365 նոր շանս

1acc6365e2d442b6ad30ef91873590e1.jpgԴեկտեմբերի 31… Մի քանի ժամ է մնացել, շուտով ժամացույցի սլաքները կկանգնեն 12-ի վրա ու կմեկնարկի 2018 թվականը, իսկ զգացողությունն որն ես հիմա զգում եմ կարելի է բացատրել մեկ բառով` անհավատալի է: Ես նշում եմ իմ 19-րդ Նոր տարին, բայց թվում է դեռ երեկ էր 7 ամյա աղջնակը անհամբեր սպասում ժամը 12-ին, կիսաքնած, կիսաարթուն հետևում գիշերային երկինքը լուսավորող բազմերանգ հրավառություններին ու սրտի թրթիռով դիմավորում Նոր տարին: Տարիներն թռնում են աննկատելի արագությամբ ու հասկանում եմ, որ այդ 7 ամյա աղջիկը մեծացել է ու շատ բան է փոխվել այս տարիների ընթացքում: Չնայած մինչև հիմա էլ սրտի թրթիռով սպասում եմ Նոր տարվան ու երբ ժամը դառնում է 00:00, ասես, սպասում եմ ինչ որ հրաշքի ու հույսով եմ, որ նոր տարին ամեն ինչ փոխելու է իմ կյանքում ու այդպես էլ լինում է, ամեն տարին ինչ որ նոր բան է փոխում կյանքումս:
Այս տարին էլ ավարտվեց ու ընդգրկվեց իմ կյանքի լավագույն տարիների ցանկում: Շատ բան փոխեց այն իմ կյանքում, դարձրեց կյանքս էլ ավելի հետաքրքիր, գուցե նաև գեղեցիկ: Continue reading

Ձյուն

tumblr_nctt7z2iap1t1prrio1_500Երբ ասում ենք ձմեռ,առաջին հերթին պատկերացնում ենք ձյունը,որովհետև հենց ձյունն է ազդարարում ձմռան գալը:Բայց այս տարի այդպես չեղավ,ձմեռը դեռևս չի եկել,բայց իր գալստյան մասին արդեն զգուշացրեց ձյան տեսքով:Եկավ առաջին ձյունը ու ամեն ինչ առավ իր սպիտակ թևերի տակ ու շուրջը մի աննկարագրելի պատկեր նկարեց:
Սպիտակ,փափուկ ձյունը փակեց աշնանային ոսկեգույն հագուստը ու բնությանն հագցրեց նորահարսի սպիտակ զգեստ:Կարծես մի ուրիշ շունչ մտավ օդի մեջ` խոնավ ու սառը,որը շնչելիս,ասես,սառչում է ներսումդ ամեն ինչ` սկսած զգացմունքներից մինչև անվերջ տանջող մտքեր:Այդ սառնությունն ամբողջ մարմնիդ թարմություն է տալիս ու թեև մի քիչ մրսելով,բայց հաճելի զգացողություն է առաջանում սրտումդ:
Շատերը չեն սիրում ձմեռ,ձյուն,բայց ինչպե՞ս կարելի է չսիրել այս գեղեցկությունը,երբ ձյան փաթիլներն օդում պարելով հանդարտ իջնում են ու ծածկում ամեն ինչ,փոխվում են բնության գույները,խայտաբղետ աշնանային գույներից ոչինչ չի մնում ու դրա փոխարեն,ձմռան սպիտակն է ներկում աշխարհը:Ձյունն իր տակ թաքցնում է աշխարհի անկատարությունը ու դարձնում է կատարյալ իր գեղեցկությամբ ու գույներով:Նրանից է սկսվում ձմեռային հեքիաթը ու քայլելով ձյան վրա,թողնելով քո հետքերը,կարծես,քայլում ես քո հեքիաթի միջով` կախարդական սառցե մի աշխարհով ու կարծես,կյանքը սկսվում է նորից,սպիտակ էջից:
Continue reading