Tag Archive | Միքիչ ռոմանծիկա

Զգացմունքներն ուղղակի բառեր չեն

242bd0305e0dd26846f6af105f8b0e8bԱմենքի սրտում սերը ծաղկում է յուրովի: Յուրաքանչյուրի մոտ այդ զգացմունքը տարբեր է լինում, բայց միշտ հայտնվում է հանկարծակի, անսպասելիորեն, մեկը սիրում ու նվիրվում է անմնացորդ, իսկ մյուսը այդ ամենը ուղղակի ձևացնում է ու խաբում է նրան, ով հենց իրենով է ապրում: Տարբեր է լինում սերը, տարբեր են մարդիկ նրան ընկալում: Սերը մարդուն դարձնում է բարի ու սիրալիր:Նրա շնորհիվ շուրջդ սկսում ես սիրել ամեն ինչ, սիրում ես այն, ինչ սիրում է նա (թեկուզ մի ժամանակ ասել ես, որ դա հիմարություն է),սիրում ես նրա հետ կապված ամեն ինչ, սկսում ես խոսել նրա բառերով ու շարժվել նրա նման: Ապրում ես այնպես, ինչպես կամենում ես ու անում ես այն, ինչ սիրտդ է թելադրում, սկսում ես մտածել սրտով, տեսնել սրտով, որովհետև աչքերն անզոր են տեսնելու իրական գեղեցկությունը, իսկ սիրտը տեսնում է ամեն ինչ ներսից:
Չկա այնպիսի մարդ, որ սրտում պահած չլինի սերը ու ինչքան էլ ուզենա թաքցնել այն, միևնույնն է, մի օր այն անպայման կվառի իր լույսը քո մեջ ու կասի. “Ես եկել եմ, ժամանակն է, որ դու էլ սիրել ու սիրվես, լինես երջանիկ”, և քեզ կապում է քո կեսի հետ, նրա հետ, ում աստղերն են ընտրել քեզ համար ու տիեզերքը իր ամբողջ ուժն է ներդրել ձեզ միացնելու համար: Continue reading

Երբեմն

b5af5d4e75138adaf0263a333d60b44fԵրբեմն հոգնելով այս խառնաշփոթից, ինչ-որ պատճառով տխրում է հոգին,թափվում է աչքերի փայլը ու շնչելն էլ դժվար է լինում:Թվում էր, թե ամեն ինչ դեռ առջևում է, բայց ժամանակն աննկարագրելի արագությամբ է անցնում, ապրել չենք հասցնում, բայց ինչ մեծ ցանկություն է լինում թռչելու:Ինչքան ճանապարհներ կան արդեն անցած, բայց թվում էր, նոր ես սկսել ապրել, նոր է սկսվել կյանքը: ՈՒ հարցնում ես ինքդ քեզ, թե ինչո՞ւ ես տխրում, բայց պատասխան այդպես էլ չես գտնում:
Երբեմն կարիք է լինում անցյալն թողնել անցյալում,թողնել որպես հիշողություն ու նրանից չկախվել:Երբեմն պետք է բաց թողնել ժամանակը,որովհետև այն ավազի նման,  այնուամենայնիվ, մատներիդ արանքով անցնելու է գնա, ու դու ոչինչ չես կարող անել, բաց թողնելով կարող ես իմանալ միայն, թե ինչն է քոնը,ինչը կմանա քեզ հետ:
Երբեմն աշխարհից թաքնվելու ցանկություն է լինում,բոլորից հեռու, մտածելու ու մտքերն հավաքելու,մենակ մնալու կարիք է լինում:Իսկ երբեմն աշխարհին միանալ ես ուզում, խառնվել նրա մեջ, ու ահավոր ցանկություն է լինում ինչ-որ մեկի հետ նստելու ու հոգով խոսելու: Continue reading

Իմ ուրիշը

466acf55764c7b71ec38536c03e41760Մարդիկ տարբեր են, բոլորն իրենց յուրօրինակություններով, բայց ամեն մարդու համար կա “իր ուրիշը”,այն, որը նա փնտրում է բոլորի մեջ: Տարօրինակ էություն է մարդը: Ճիշտ է մեզանից յուրաքանչյուրն էլ ունի որոշակի տարօրինակություններ, բայց այս մեկը բոլորիս մոտ նույնն է: Մեր կյանքում ինչ էլ պատահի, մենք սեր ենք փնտրում ու նշանակություն չունի, թե նրա պատճառով ինչքան ենք տառապել, թե կարոտել ու թե սպասել, քանի-քանի գիշերներ արցունքներով ողողված աչքերով ենք անցկացրել ու ամեն կերպ փորձել ենք զսպել ինքներս մեզ, ինչքան ենք փորձել ձևացնել, որ ամեն ինչ լավ է, իսկ ներսում ուղակի ցավից գոռացել ենք, ուզել ենք այդ պահին մեղադրել ամբողջ աշխարհին, ուզել ենք մեռնել, չզգալ ոչինչ: Ապրել ենք ժպիտի դիմակով, թաքցնելով մեր ներսում մեր ողջ էությունը, ապրել ենք սառը հոգով, որն էլի ու էլի շարունակում է սառչել: Բայց դա նշանակություն չունի, մարդն կրկին սեր է փնտրում, ամենուր ու ամենտեղ, նա կրկին սպասում է այդ սիրուն, որն ստացել է ինչ-որ մեկից, նա սիրով ուզում է սփոփել հոգին, այդ սեր կոչվածով որը և երջանկություն, և ցավ է պատճառում մարդկանց, բայց մենք ուզում ենք մխիթարվել, նրանով երջանկանալ: Continue reading

Մինչև հավերժություն ու էլ ավելի

erterՇատ բառեր կան աշխարհում,որ նկարագրում են մեզ, մեր կյանքը, շրջապատն ու ամեն ինչ, բայց աշխարհում ամենաուժեղ բառը “մենք”-ն է: Այն ուժ է տալիս, հուսադրում է մարդուն, հանգստացնում է: Սովորեցնում է բացի քեզանից ապրել ինչ-որ մեկի համար ևս: “Մենք”-ն ավելի լավ է, քան “ես” և “դու”-ն: Այն զգացողություն է, որն ուժ է տալիս ապրելու, գոյատևելու, հավատալու, երազելու ու, որ ամենակարևորն է` սիրելու: Իսկ հանդիպել այն մարդուն, ում հետ կկարողանաս դառնալ “մենք”, այնքան էլ հեշտ չէ: Բայց կյանքը սիրում է անակնկալներ մատուցել ու դու սիրահարվում ես ամենաանսպասելի մարդուն ամենաանսպասելի ժամանակ ու քո համար կյանքը փոխվում է: Դու սկսում ես սիրել այն,ինչ մի ժամանակ ատում էիր, սկսում են փոխվել քո սովորություններն ու նախասիրությունները: Սկսում ես անել այն,ինչ թվում է,թե երբեք չէիր անի ու հասկանում ես,որ դեռ շատ քայլերի ես պատրաստ հանուն այն մեկի, ում հետ միաձուլվել ու մեկ էակ եք դարձել,ով ապրում է քո սրտում, հոգում, մտքերում, ով ամենուր է քեզ համար ու շուրջդ նայելով միայն նրան ես տեսնում: Continue reading

Մինչև երկինք

imageԿյանքն անցնում է չափազանզ արագ, բայց մենք դա չենք նկատում, ապրում ենք այնպես,ասես դեռ շատ տարիներ ունենք ապրելու ու երևի մեր ամենամեծ սխալը հենց դա է:Ոչ ոք չգիտի,թե ինչքան կյանք է մնացել իրեն ապրելու:Բայց մինչ կավարտվի կյանքը,շատերս ունենք երազանքներ ու նպատակներ,որոնք ուզում ենք իրականացնել,հասնել մինչև այդ օրը ու տեսնել մեր իրականացած երազանքը,զգալ այդ երջանկությունը:Չենք գնահատում մեր կյանքը ու անըննդհատ հետաձգում ենք այն,ինչ ամենակարևորն է,այն հույսով,որ դեռ կհասցնենք,բայց չգիտենք,արդյոք վաղը կարթնանաք,թե ոչ:
Մարդիկ հաճախ հուսահատվում են ու դադարում են պայքարել,իսկ իրականում ամենակարևորը հենց չհանձնվել է:Մեկ կյանք ունենք ու մի անգամ ենք ապրում,այդ պատճառով չպետք է հանձնվել: Continue reading

Քամու ուղղությամբ

Սուլում է քամին,քշում ամեն ինչ,ինձ իմ մտքերով տանում է հեռու:Մի անբացատրելի լռություն է տիրում հոգուս մեջ ու նրա սահմաններից դուրս` դրսում,այդ լռությունն իր մեջ պարունակում է մի տարօրինակ անդորր,մի բոլորովին ջինջ ու մաքուր հանգստություն և devushka-balkon-volosy-veterայդ լռության մասին մտածելիս դժվարանում ես հավատալ,թե այն կարող է խախտվել…
Բոլոր զգացմունքներս լռել ու քամու ձայնն են ակնկալում լսել,ու զգում եմ մարմնիս վրա այդ սառը քամին,որն չնայած ցրտին,հաճելի է թվում:Քամի,որ բերում է եղած,անցած հիշողություններ,բերում է երջանկություն կամ տխրություն,բերում է փոքրիկ կրակների նման սիրո մասնիկներ,որոնք ամեն դիպչելուց այրում են,ու այս քամին իր հետ տանում է օրեր,ժամեր,հավերժական թվացող վայրկյաններ,տանում է անցյալ,որի էջերին ամեն տեսակ ձեռագիր կա,ամեն տրամադրությամբ գրվել է ու ամեն մի բառ սրտից դուրս գալով դաջվել է անցյալի սպիտակ թերթերին: Continue reading

Կանգ առ ժամանակ,ես ուզում եմ վայելել այս պահերը


book-girl-hair-light-photography-reading-favim-com-91636…Սպասի’ր անցորդ,մի պահ կագնի’ր ու կարդա’ գրածս,գուցե կարողանա մտքերս հասնել սրտիդ նուրբ լարերին ու ստիպել մտածել:Գուցե տողերիս մեջ գտնես այնքան հարազատ ու այնքան ծանոթ զգացողություններ,որ թվա,թե հենց քո մասին է գրված,քո պատմությունն է ներկայացված:Գուցե իմ մտքերից մտքերից փոխվի կարծիքդ աշխարհի հանդեպ,սկսես նայել աշխարհին ուրիշ աչքերով,գուցե դու էլ սկսես մտածել ինձ պես ու իմ գրած տողերը քո մեջ արթնացնեն վաղուց մոռացված հիշողություններ ու հիշես ինչ որ մի պահ,մի տեղ,հիշես ինչ որ մեկին:Գուցե մտածես ավելի խորը,ստանաս շատ հարցերի պատասխաններ ու հասկանաս այս կյանքի կանոները,որոնցով պետք է ապրել:Գուզե կարդաս գրածս ու մի նոր ուղի ցույց տա քեզ այն,գուցե և խառնի մտքերդ էլ ավելի:Բայց դու կանգնի’ր,մի պահ նայի’ր գրածներիս,նրանց մեջ է կյանքս ամբողջ,սիրտս ու հոգիս ներդրված… Continue reading