Tag Archive | Մտորումներ

Մարդիկ տարբեր են, տարբեր են նաև պատճառներն նրանց վարմունքի

f7269b5c16ba214e442fe9b29763b2a0Միշտ կա ինչ որ չափով ճշմարտություն, “կատակ էի անում”-ի հետևում, փոքրիկ իմացություն “չգիտեմ”-ի հետևում, փոքրիկ զգացմունք “ինձ չի հետաքրքրում”-ի հետևում ու փոքրիկ սուտ “ամեն ինչ կարգին է”-ի հետևում: Մարդիկ սովորել են քողարկել իրենց իսկական զգացմունքները ինչ որ բառերի հետևում, իսկ պատճառը մարդկանց վերաբերմունքն է, որ միշտ պատրաստ են քննադատել ու ծաղրել մարդկանց:
Ամեն մարդու մոտ տարբեր է “ցավում է”-ն ու ամենքն տարբեր են հասկանում “վախենում եմ”-ը, ոչ ոքի պետք չէ չափել այնպես, ինչպես ինքներդ ձեզ , մարդիկ շատ տարբեր են միմյանցից, յուրաքանչյուրն յուրովի է ու բոլորն իրենց զգացողություններն ունեն, որոնք միայն իրենց է բնորոշ: ՈՒ պետք չէ հայացքով գծել սահմաններ, կամ էլ ուղեղով գտնել ծայրերը, ինչ որ բան դուք նույնիսկ վատ երազում չեք տեսնում, իսկ ինչ որ մեկի համար դա սովորական բան է: Ամեն մարդու մոտ տարբեր է “պետք է”-ն ու ամեն մարդու համար “դժվար է” տարբեր: Ոչ ոքի հնարավոր չէ համեմատել ու նույնացնել, մարդիկ տարբեր են ու տարբեր են կարծիքները, մտածելակերպը: Continue reading

ՈՒզում եմ ընդմիշտ լինես կողքիս

800232bf4d0ac9710218f4ad52c58ffbՄիշտ լինում է, երբ կյանքումդ սպասում ես ինչ որ բանի, բայց ինքդ էլ չգիտես, թե ինչին ես սպասում այդքան անհամբեր, միգուցե մի լավ նորության, կամ ինչ որ ուրախության, իսկ միգուցե երջանկության, որով ուզում ես լցվի ամբողջ աշխարհն ու ներսդ: Ամենայն հավանականությամբ հենց երջանկությանն ենք այդպես սպասում, իսկ վերջինս գալիս է մեզնից թաքուն ու անսպասելի:
Այդպես անհամբեր ես քեզ էի սպասում, չէ որ դու ես իմ երջանկությունը, ճիշտ է չգիտեի, թե ինչպիսին ես ու արդյոք քեզ էի սպասում, թե ոչ, բայց կար մի բան, որ ձգում էր ինձ դեպի քո կողմ, աչքերս ամենուրեք քեզ էր փնտրում ու սիրտս արագ էր բաբախում, երբ տեսնում էի քեզ: Իմ երջանկությունն իր ոտքերով եկավ ինձ մոտ ու հիմա պատրաստ եմ թողնել ամեն ինչ ու գնալ նրա հետևից: Ես սպասում էի իմ երջանկությանը ու եկար դու, քո սիրով հոգիս ջերմացավ, քեզանով ինձ կրկին երջանիկ զգացի ու հասկացա, որ այսքան տարի այդպես անհամբեր հենց քեզ եմ սպասել, ինքս էլ այդ մասին չիմանալով: Ճկատագիրն է կապել մեզ ու ինչպես երևում է մեր հանդիպումն այնքան էլ պատահական չէր: Continue reading

Քո սրտում ապրող անմար մի կրակ

21d10b8b73fb2733e8b759a162a2fc2d.jpgԼինում է, չէ՞, որ կյանքը դաժան է գտնվում քեզ հետ ու խլում է քեզանից ամենաթանկը, առանց որի այլևս չես կարող ապրել: Լինում է… Կյանքը հենց այդպես վարվեց ինձ հետ, բաժանեց մեզ իրարից, խլեց ինձնից քեզ, բայց ես ապրում եմ, ապրում եմ քեզ սրտիս մեջ պահելով, ապրում եմ կառչելով հիշողություններից ու անմոռանալի պահերից, որոնք էլ երբեք չեն կրկնվի:
Բաժանվեցինք մենք, բայց դու իմ սրտում մնացիր, որպես մի փոքրիկ մասնիկ, որն շատ խորն եմ պահել ու թաքցնում եմ բոլորից, որ գոնե այնտեղից չկարողանան խլել քեզ: Հերացանք իրարից, բայց ես քո սրտում մնացի որպես մի լուսավոր կետ, այրող մի կրակ, որն երբեմն ներսից ջերմացնում է հոգիդ, իսկ երբեմն այրում այնտեղ ամեն ինչ: Մի անմար կրակ դարձա ես քեզ համար, քո հոգում, որն անընհատ հիշեցնում է իր գոյության մասին ու չի թողնում հանգիստ ապրել: Continue reading

Խեղդվում եմ մտքերիս մեջ

666348cf8afd4b54906a884f571d8883_i-290Մտքեր… Մտքեր… ՈՒ էլի մտքեր… Կրկին սկսել եմ չքնել գիշերը այդ մտքերի պատճառով: Հազիվ կարողացել էի ազատվել այդ տանջող սովորությունից, իսկ հիմա կրկին մտքերս չեն թողնում քնել: Ապրած ամեն մի վարկյանը ֆիլմի նման անցնում է աչքերիս առջևով, իսկ պատկերացումներս, ասես, երազ լինեն` իրական ու միևնույն ժամանակ երևակայական: Ա~խ էլի մտքեր, մտորումներ շրջապատող ամեն ինչի մասին: Մտածում եմ էլի, բայց շատ բաներ այդպես էլ հասկանալ չեմ կարողանում, որոշ արարքների պատճառներ չեմ գտնում, որոշներին ներել չի ստացվում, որոշներին էլ` վստահել: Մտքերիս մեջ հարցերիս պատասխաններն եմ փնտրում, ինքս ինձ հարցնում եմ, իսկ պատասխան չունեմ: Երբեմն մտքերն օգնում են հասկանալու շատ բաներ, բացատրելու ու կշռադատելու, իսկ երբեմն դրանք սպանում են, չեն թողնում ապրել, անխնա տանջում են: Մտածելու ունակությունն երբեմն անտանելի է դառնում: Continue reading

Թռիչք երազանքի վրայով

ghjՍկզբից ասեմ, այս գրառումս լինելու է իմ մասին, եթե մյուս գրառումների մեջ ես գրում էի մարդկանց որոշակի զանգվածին վերաբերվող նյութեր, որոնց մեջ նաև ես էի մտնում, այս անգամ կլինի իմ մասին, իմ երազանքի մասին, չնայած դա ավելի շատ կարելի է նպատակ կոչել, որին հասել եմ: ՈՒմ չի հետաքրքրում, կարող է չկարդալ ու հանգիստ իջնել ներքև:
Յուրաքանչյուրի նման ես էլ ունեմ երազանքներ, որոնք տարբերվում են իրարից` իրական ու անիրական լինելով: “Երազանքներիս սանդղակի” վերևի մասում գտնվում են այն երազանքներս, որոնք իրականալու են, երազանքներիս այդ մասը ես անվանում եմ “նպատակներ”, որոնց ամեն գնով պետք է հասնեմ: Երկրորդ մասը հենց իրենք` երազանքներն են, որոնց իրականանալ, չիրականանալը չեմ կարող գուշակել ու չեմ էլ ուզում, եթե իրականանան շատ կուրախանամ, իսկ եթե ոչ` չեմ տխրի: Երրորդ ու ամենաներքևի մասում պատկերացումներս են, որոնք, գիտեմ, չեն իրականանա, բայց երբեք էլ չեմ դադարի երազել: Կարծում եմ, նշանակություն չունի կիրականանա երազանքդ, թե ոչ, երազել պետք է միշտ, նույնիսկ այն բաների մասին, որոնք անհնարին են: Continue reading

Հիասթափություն

017d44df77a0289e27c9e01caaf7df6cԿյանքը լի է հիասթափություններով ու հաճախ ենք մենք հիասթափվում ինչ որ բանից կամ ինչ որ մեկից ու հիասթափվում ենք այն պատճառով, որ միշտ ավելիին ենք սպասում, սիրում ենք կյանքին մեր գույներով նայել, մարդկանց մեջ տեսնել այն, ինչ ինքներս ենք ցանկանում, իսկ երբ ճանաչում ենք նրանց, հիասթափվում ենք, որովհետև նրանք իրականում այն չեն, ինչ մենք ենք պատկերացրել:
Երբեմն հիասթափության մեջ հենց ինքներս ենք մեղավոր, որ չենք ընդունում կյանքն ինչպես կա ու ավելին ենք պահանջում: Ով ոչինչի չի սպասում, երբեք չի հիասթափվում: Իսկ երբեմն էլ մենք մեղք չունենք, այլ որոշ մարդիկ այնպիսի արարքներ են կատարում, որոնք տեսնելով մարդն մի քանի վարկյանում ընկնում է աչքիցդ, նրա հանդեպ հարգանքն վերծվում է ատելության ու հասկանում ես, որ ոչ ոք քո պատկերացրածի պես չէ, բոլորն օրերից մի օր կարող են դավաճանել քեզ, թողնել, մոռանալ խոստումներն ու ուղղակի հեռանալ:
Ամենաուժեղ զգացմունքը կյանքում հիասթափությունն է, ոչ կարոտը, ոչ խանդը, ու նույնիսկ ոչ ատելությունը, նրանցից հետո գոնե ինչ որ բան հոգում մնում է, իսկ հիասթափությունից հետո միայն դատարկություն, որն ոչնչով չի լցվում: ՈՒ ամենասարսափելին այն է, որ ամեն ինչ հիասթափությունով չի վերջանում, նրան հաջորդում եմ անտարբերությունը, ու կորցնում է ամեն ինչ իր նշանակությունը, դառնում ես անտարբեր ամեն ինչի նկատմամբ, իսկ դա նույնն է ինչ մեռնելը, որովհետև քեզ համար միևնույնն է, գոյությունդ էլ իմաստ չունի, էլ չկա պատճառ սիրելու, չկա հավատ մարդկանց վստահելու ու չկա սիրտ, որում ներում կգտնվի: Continue reading

Ընդամենը մի հայացք և ուրիշ ոչինչ

14733168_665185833650896_2241520234664034304_nՄի հայացք է հարկավոր կողքից տեսնելու համար, թե ինչ է կատարվում նրա մեջ: Միայն տեսքին նայելը ու խոսելը նրա հետ, բավական է զգալու ու հասկանալու համար, թե ինչ է զգում նա: Նայում ես հայացքին ու տեսնում ես, որ նա պահում է ամեն ինչ իր մեջ: Այն ամենը ինչ զգում է, փորձում է ծիծաղի դիմակի տակ թաքցնել, թաքցնել այն թախիծը, որը ներսից կռծում է հոգին:
Նայում ես կարմրած աչքերին ու նրանցում ցավ ես տեսնում, հասկանում ես, թե քանի-քանի գիշերներ են այդ աչքերը թաքուն լացել, փաթաթվել վերմակին սեղմելով ատամները, որ չգոռա հոգու խորքում ապրող այդ ցավից:
Խոսելիս նրա հետ, բառերի մեջ թռիչք ես նկատում, ուզում է թռչել, բայց չի ստացվում, փորձում է իր ցավը մեղմացնել կախվելով հիշողություններից, իսկ հիշողություններ ասես երկնքից կախված աստղեր լինեն, որ փայլում են ամեն գիշեր, սակայն նրանց հասնել չես կարող, չես կարող դրանք կրկին կենդանացնել և գալիս է ժամանակ, երբ նա այլևս չի կարողանում թաքցնել իր զգացմունքները ու ուզում է խոսել, պատմել, բայց լսող չկա: Նստում է մի տեղ ու երազում է, կամ դուրս գալիս ու քայլում է անձրևի տակ, որի կաթիլներն ասես սփոփում են հոգին: Continue reading