Tag Archive | Չասված բառեր

Հոգիս ցավում է

f4f340e96027676aa4eee74a9738d19dՑավը փոխում է մարդուն, ինչպիսին էլ լինի մարդու բնավորությունը, սովորությունները, վերաբերմունքն ու մտածելակերպը, այն փոխվում է, երբ ինչ որ մեկն ցավեցնում է: Սիրտն այլևս նույն կերպ չի կարող սիրել ու աչքերն շրջապատող իրերին նույն կերպ չեն տեսնում, թեկուզ շատ քիչ, բայց ամեն մի վատ բան վերափոխում են քեզ, տանում են քեզ դեպի անտարբերություն:
Երբ ցավում է մարդու հոգին, նա ցավ է պատճառում նաև իր շուրջն գտնվող մարդկանց: Ես հասկացել եմ դա, ուշադիր հետևելով ինքս ինձ: Եթե ես եղել եմ կոպիտ ու ինչ որ մեկին ցավ եմ պաճառել, դա միայն այն պատճառով, որ հոգուս խորքում ինքս եմ տառապել, չնայած, որ միշտ փորձել եմ չցավեցնել մարդկանց, միշտ ուրիշներին ինքս ինձնից կարևոր եմ համարել ու ամեն ինչ արել եմ, որ հանկարծ նրանք ինձանից չնեղանան, հանկարծ ինչ որ մի բան ասելով չցավեցնեմ նրանց, իսկ նրանք… որոշ մարդիկ պատահական, իսկ որոշներն միտումնաբար են ցավեցրել, շատ լավ գիտակցելով, թե ինչ են անում ու որտեղ է պետք հարվածել, ուժեղ ցավ պատճառելու համար:Բայց մարդկանց տված ցավն էլի այնքան ուժեղ չէ, ինչքան կյանքի ու սիրո: Այս երկուսն ասես խաղում են քեզ հետ ու երբեք չես կարող իմանալ նրանցից ինչ սպասես: Continue reading

Advertisements

Ժամանակը լավ բժիշկ չէ հոգու վերքերի համար

1950a5684b6900f4775e3075013a7b30Մի հավատացեք այն խոսքերին, որ ժամանակը բուժում է վերքերը, որ ամեն ինչ ժամանակի ընթացքում անցնում է: Ոչինչ էլ չի անցնում, վերքերն, միևնույնն է, մնում են, ուղղակի ժամանակի ընթացքում դրանք դադարում են ցավել, թվում է, թե մոռանում ես, բայց բավական է մի հիշողություն ու այն նորից սկսկում է ցավել, թարմանում են հին վերքերն: Ժամանակն ուղղակի ստիպում է համակերպվել դրանց հետ ու ապրել ցավի հետ միասին:
Ժամանակը չի բուժում: Այն չի բորբոքում վերքերը, պարզապես դրանք փակում է վերեւից նոր տպավորությունների, նոր զգացողությունների, կյանքի փորձի վիրակապով: Եվ երբեմն, ինչ որ բանի դիպչելով այդ վիրակապը բացվում է, ու թարմ օդը հպվում է վերքին, նոր ցավ տալով:
Ժամանակն ստիպում է մոռանալ հին վերքերի ցավի մասին, ցավեցնելով կրկին ու կրկին: Եվ այդպես է ապրում ենք կյանքում, ինչպես վիրավոր թռչուն, որն թևի վերքից հետո կարողանում է թռչել, բայց ամեն թռիչք կրկին ցավեցնում է ու հիշեցնում անցյալը: ՈՒ ամեն տարի հոգու մեջ ավելի ու ավելի է շատանում վատ կապած վիրակապերի քանակը, որոնք դիպչելով ինչ որ հիշողության կրկին բացվում են: Continue reading

Քո սրտում ապրող անմար մի կրակ

21d10b8b73fb2733e8b759a162a2fc2d.jpgԼինում է, չէ՞, որ կյանքը դաժան է գտնվում քեզ հետ ու խլում է քեզանից ամենաթանկը, առանց որի այլևս չես կարող ապրել: Լինում է… Կյանքը հենց այդպես վարվեց ինձ հետ, բաժանեց մեզ իրարից, խլեց ինձնից քեզ, բայց ես ապրում եմ, ապրում եմ քեզ սրտիս մեջ պահելով, ապրում եմ կառչելով հիշողություններից ու անմոռանալի պահերից, որոնք էլ երբեք չեն կրկնվի:
Բաժանվեցինք մենք, բայց դու իմ սրտում մնացիր, որպես մի փոքրիկ մասնիկ, որն շատ խորն եմ պահել ու թաքցնում եմ բոլորից, որ գոնե այնտեղից չկարողանան խլել քեզ: Հերացանք իրարից, բայց ես քո սրտում մնացի որպես մի լուսավոր կետ, այրող մի կրակ, որն երբեմն ներսից ջերմացնում է հոգիդ, իսկ երբեմն այրում այնտեղ ամեն ինչ: Մի անմար կրակ դարձա ես քեզ համար, քո հոգում, որն անընհատ հիշեցնում է իր գոյության մասին ու չի թողնում հանգիստ ապրել: Continue reading

Իմ կեսը այս հսկայական մոլորակի վրա

imageՎերևում, դեռևս չծնված, Աստված ամեն մեկին սիրտ է տալիս, տալիս է հոգի ու մարմին: Իսկ մեկ ուրիշի Նա տալիս է մեր կեսը, նույն սիրտը նա դնում է երկուսի մեջ, որպեսզի, երբ ծնվենք, ինքներս գտնենք այն մեկին, ով մեր սրտից ունի, ում հետ միանալով մեր սիրտն ու հոգին կամբողջանա, ու կդառնա մեկը երկուսի համար:
Բայց երբ ծնվում ենք, մեծանում ենք ու երբ ժամանակն է գալիս փնտրելու նրան, խճճվում է մեր ճանապարհը, չենք գտնում ճիշտ ուղին, որը պիտի տանի դեպի երազանքը, դեպի այն մարդը, ով մեր ճակատագիրն է: Լինում է, գտնում ես նրան,երկար սպասելուց հետո, հանդիպում ես, իսկ հետո ինչ ինչ պատճառներով կնկին կորցնում ես ու չգիտես, թե ինչի: Նա քո իրական կեսը չէր դրա՞ համար, թե՞ նա հենց ինքն էր, բայց դու չկարողացար լինել նրա հետ,կորցրեցիր նրան:
Ասում են, եթե ճակատագիր է, կրկին կհանդիպեք: Իսկ եթե՞ ճակատագիրը չի տալիս երկրորդ շանս: Եթե կորցնելուց հետո չկարողանանք հետ բերե՞լ: Միթե՞ ճակատագիրն ինչ որ մեկին ասել է,թե ինչ կանոններով է առաջնորդվում: Սերն օրենքներ չունի ու չի ենթարկվում դրանց, այն անսահմանափակ է ու ազատ: Continue reading

Լռությունը կոտրում է ճակատագրերը

imageՃակատագիր…չգիտեմ հավատա՞մ քեզ,թե՞ ոչ,արդյոք դու՞ ես որոշում իմ կյանքի ուղին,թե՞ ամեն ինչ իմ ձեռքերում է:Չգիտեմ,անկեղծ չգիտեմ,այնքան հարցեր են մնացել,որոնց պատասխան չեմ գտնում:Լռություն…հաճախ եմ քո պատճառով տուժվել,լռել եմ,չեմ խոսել ու մտքերս իմ ներսում սպանել եմ,վախեցել եմ բարձրաձայնել ու նոր եմ հասկանում,որ իզուր…
Մարդիկ հաճախ են լռում:Խոսում են շատ,առանց կանգնելու,բայց լռում են այն ամենի մասին,ինչն իրականում ավելի կարևոր է,չեն ասում իրական զգացմունքների մասին:Իհարկե,դա էլ իր պատճառներն ունի,մարդիկ վախենում են,որ իրենց չեն հասկանա,չեն ընդունի ու պահում են ամեն ինչ իրենց ներսում:Բայց երբեք չպետք է լռել զգացմունքների մասին,որովհետև կյանքում գալիս է մի պահ,երբ արդեն ուշ է լինում ու այդ խոսքերը ոչ մի նշանակություն չեն ունենում:Մի թողեք լռության պատճառով ճակատագրեր կոտրվեն:Չի կարելի թաքցնել ոչինչ ու իմաստ էլ չկա,որովհետև չկա ավելի գեղցիկ բան,քան սիրո խոստովանությունը, գիշերային անկեղծ խոսակցություունները,միմյանց նայող ու անվերջ ժպտացող աչքերը: Continue reading

Սիրտը ❤

9335e67ed5db4748f5fb4641ade2bb59Սիրտ ասելով,առաջին հերթին պատկերացնում ենք սմայլիկ ❤ կամ նկար,բայց չենք պատկերացնում,որ խոսքը այն սրտի մասին է,որը հենց հիմա բաբախում է մեր ներսում ու կարդում է այս տողերը ու հասկանում իմ մտքերը,որոնք ուզում եմ կիսել ձեզ հետ:Յուրաքանչյուրս հիմա զգում ենք մեր սրտի զարկը,ես զգում եմ ու գրում,իսկ դուք` զգացեք ու կարդացեք…
Մենք ապրում ենք ու նույնիսկ չենք էլ մտածում ու մտահոգվում,թե ի՞նչ դեր է խաղում մեր կյանքի համար սիրտը:Չենք գնահատում ու ուշադրություն չենք դարձնում այն փաստի վրա,որ մեր բոլոր օրգանները ժամանակ առ ժամանակ հանգստանում են,իսկ սիրտը բաբախում է առանց հանգստանալու,սիրտն աշխատում է անդադար ու ապահովում է մեր գոյությունը,առանց սրտի մարդն չի կարող ապրել,մի ակնթարթ,ու կարող է նա կանգնել և այդժամ մենք էլ չենք լինի:Բայց նրանով ապրել էլ այնքան դժվար է:
Սիրտը մարդու ամենանուրբ ու թույլ օրգանն է,որը մենք կրում ենք մեր մեջ: Continue reading

Կանգ առ ժամանակ,ես ուզում եմ վայելել այս պահերը


book-girl-hair-light-photography-reading-favim-com-91636…Սպասի’ր անցորդ,մի պահ կագնի’ր ու կարդա’ գրածս,գուցե կարողանա մտքերս հասնել սրտիդ նուրբ լարերին ու ստիպել մտածել:Գուցե տողերիս մեջ գտնես այնքան հարազատ ու այնքան ծանոթ զգացողություններ,որ թվա,թե հենց քո մասին է գրված,քո պատմությունն է ներկայացված:Գուցե իմ մտքերից մտքերից փոխվի կարծիքդ աշխարհի հանդեպ,սկսես նայել աշխարհին ուրիշ աչքերով,գուցե դու էլ սկսես մտածել ինձ պես ու իմ գրած տողերը քո մեջ արթնացնեն վաղուց մոռացված հիշողություններ ու հիշես ինչ որ մի պահ,մի տեղ,հիշես ինչ որ մեկին:Գուցե մտածես ավելի խորը,ստանաս շատ հարցերի պատասխաններ ու հասկանաս այս կյանքի կանոները,որոնցով պետք է ապրել:Գուզե կարդաս գրածս ու մի նոր ուղի ցույց տա քեզ այն,գուցե և խառնի մտքերդ էլ ավելի:Բայց դու կանգնի’ր,մի պահ նայի’ր գրածներիս,նրանց մեջ է կյանքս ամբողջ,սիրտս ու հոգիս ներդրված… Continue reading