Tag Archive | Չասված բառեր

Քո սրտում ապրող անմար մի կրակ

21d10b8b73fb2733e8b759a162a2fc2d.jpgԼինում է, չէ՞, որ կյանքը դաժան է գտնվում քեզ հետ ու խլում է քեզանից ամենաթանկը, առանց որի այլևս չես կարող ապրել: Լինում է… Կյանքը հենց այդպես վարվեց ինձ հետ, բաժանեց մեզ իրարից, խլեց ինձնից քեզ, բայց ես ապրում եմ, ապրում եմ քեզ սրտիս մեջ պահելով, ապրում եմ կառչելով հիշողություններից ու անմոռանալի պահերից, որոնք էլ երբեք չեն կրկնվի:
Բաժանվեցինք մենք, բայց դու իմ սրտում մնացիր, որպես մի փոքրիկ մասնիկ, որն շատ խորն եմ պահել ու թաքցնում եմ բոլորից, որ գոնե այնտեղից չկարողանան խլել քեզ: Հերացանք իրարից, բայց ես քո սրտում մնացի որպես մի լուսավոր կետ, այրող մի կրակ, որն երբեմն ներսից ջերմացնում է հոգիդ, իսկ երբեմն այրում այնտեղ ամեն ինչ: Մի անմար կրակ դարձա ես քեզ համար, քո հոգում, որն անընհատ հիշեցնում է իր գոյության մասին ու չի թողնում հանգիստ ապրել: Continue reading

Իմ կեսը այս հսկայական մոլորակի վրա

imageՎերևում, դեռևս չծնված, Աստված ամեն մեկին սիրտ է տալիս, տալիս է հոգի ու մարմին: Իսկ մեկ ուրիշի Նա տալիս է մեր կեսը, նույն սիրտը նա դնում է երկուսի մեջ, որպեսզի, երբ ծնվենք, ինքներս գտնենք այն մեկին, ով մեր սրտից ունի, ում հետ միանալով մեր սիրտն ու հոգին կամբողջանա, ու կդառնա մեկը երկուսի համար:
Բայց երբ ծնվում ենք, մեծանում ենք ու երբ ժամանակն է գալիս փնտրելու նրան, խճճվում է մեր ճանապարհը, չենք գտնում ճիշտ ուղին, որը պիտի տանի դեպի երազանքը, դեպի այն մարդը, ով մեր ճակատագիրն է: Լինում է, գտնում ես նրան,երկար սպասելուց հետո, հանդիպում ես, իսկ հետո ինչ ինչ պատճառներով կնկին կորցնում ես ու չգիտես, թե ինչի: Նա քո իրական կեսը չէր դրա՞ համար, թե՞ նա հենց ինքն էր, բայց դու չկարողացար լինել նրա հետ,կորցրեցիր նրան:
Ասում են, եթե ճակատագիր է, կրկին կհանդիպեք: Իսկ եթե՞ ճակատագիրը չի տալիս երկրորդ շանս: Եթե կորցնելուց հետո չկարողանանք հետ բերե՞լ: Միթե՞ ճակատագիրն ինչ որ մեկին ասել է,թե ինչ կանոններով է առաջնորդվում: Սերն օրենքներ չունի ու չի ենթարկվում դրանց, այն անսահմանափակ է ու ազատ: Continue reading

Լռությունը կոտրում է ճակատագրերը

imageՃակատագիր…չգիտեմ հավատա՞մ քեզ,թե՞ ոչ,արդյոք դու՞ ես որոշում իմ կյանքի ուղին,թե՞ ամեն ինչ իմ ձեռքերում է:Չգիտեմ,անկեղծ չգիտեմ,այնքան հարցեր են մնացել,որոնց պատասխան չեմ գտնում:Լռություն…հաճախ եմ քո պատճառով տուժվել,լռել եմ,չեմ խոսել ու մտքերս իմ ներսում սպանել եմ,վախեցել եմ բարձրաձայնել ու նոր եմ հասկանում,որ իզուր…
Մարդիկ հաճախ են լռում:Խոսում են շատ,առանց կանգնելու,բայց լռում են այն ամենի մասին,ինչն իրականում ավելի կարևոր է,չեն ասում իրական զգացմունքների մասին:Իհարկե,դա էլ իր պատճառներն ունի,մարդիկ վախենում են,որ իրենց չեն հասկանա,չեն ընդունի ու պահում են ամեն ինչ իրենց ներսում:Բայց երբեք չպետք է լռել զգացմունքների մասին,որովհետև կյանքում գալիս է մի պահ,երբ արդեն ուշ է լինում ու այդ խոսքերը ոչ մի նշանակություն չեն ունենում:Մի թողեք լռության պատճառով ճակատագրեր կոտրվեն:Չի կարելի թաքցնել ոչինչ ու իմաստ էլ չկա,որովհետև չկա ավելի գեղցիկ բան,քան սիրո խոստովանությունը, գիշերային անկեղծ խոսակցություունները,միմյանց նայող ու անվերջ ժպտացող աչքերը: Continue reading

Սիրտը ❤

9335e67ed5db4748f5fb4641ade2bb59Սիրտ ասելով,առաջին հերթին պատկերացնում ենք սմայլիկ ❤ կամ նկար,բայց չենք պատկերացնում,որ խոսքը այն սրտի մասին է,որը հենց հիմա բաբախում է մեր ներսում ու կարդում է այս տողերը ու հասկանում իմ մտքերը,որոնք ուզում եմ կիսել ձեզ հետ:Յուրաքանչյուրս հիմա զգում ենք մեր սրտի զարկը,ես զգում եմ ու գրում,իսկ դուք` զգացեք ու կարդացեք…
Մենք ապրում ենք ու նույնիսկ չենք էլ մտածում ու մտահոգվում,թե ի՞նչ դեր է խաղում մեր կյանքի համար սիրտը:Չենք գնահատում ու ուշադրություն չենք դարձնում այն փաստի վրա,որ մեր բոլոր օրգանները ժամանակ առ ժամանակ հանգստանում են,իսկ սիրտը բաբախում է առանց հանգստանալու,սիրտն աշխատում է անդադար ու ապահովում է մեր գոյությունը,առանց սրտի մարդն չի կարող ապրել,մի ակնթարթ,ու կարող է նա կանգնել և այդժամ մենք էլ չենք լինի:Բայց նրանով ապրել էլ այնքան դժվար է:
Սիրտը մարդու ամենանուրբ ու թույլ օրգանն է,որը մենք կրում ենք մեր մեջ: Continue reading

Կանգ առ ժամանակ,ես ուզում եմ վայելել այս պահերը


book-girl-hair-light-photography-reading-favim-com-91636…Սպասի’ր անցորդ,մի պահ կագնի’ր ու կարդա’ գրածս,գուցե կարողանա մտքերս հասնել սրտիդ նուրբ լարերին ու ստիպել մտածել:Գուցե տողերիս մեջ գտնես այնքան հարազատ ու այնքան ծանոթ զգացողություններ,որ թվա,թե հենց քո մասին է գրված,քո պատմությունն է ներկայացված:Գուցե իմ մտքերից մտքերից փոխվի կարծիքդ աշխարհի հանդեպ,սկսես նայել աշխարհին ուրիշ աչքերով,գուցե դու էլ սկսես մտածել ինձ պես ու իմ գրած տողերը քո մեջ արթնացնեն վաղուց մոռացված հիշողություններ ու հիշես ինչ որ մի պահ,մի տեղ,հիշես ինչ որ մեկին:Գուցե մտածես ավելի խորը,ստանաս շատ հարցերի պատասխաններ ու հասկանաս այս կյանքի կանոները,որոնցով պետք է ապրել:Գուզե կարդաս գրածս ու մի նոր ուղի ցույց տա քեզ այն,գուցե և խառնի մտքերդ էլ ավելի:Բայց դու կանգնի’ր,մի պահ նայի’ր գրածներիս,նրանց մեջ է կյանքս ամբողջ,սիրտս ու հոգիս ներդրված… Continue reading

Մտքերս գիշերային մթության մեջ

Խառնվել են նորից մտքերս,չգիտեմ ինչու,ուզում եմ գրել ու արտահայտել այն,ինչ կա ներսումս,բայց չի ստացվում,բառերը ասես ոչ մի կերպ չեն կարողանում բացատրել զգացածս,բայց ձեռքերս անկախ ինձանից գրում են:Մտքերս այս մութ գիշերվա նման խավարել են,ամպամած երկնքից թույլ երևացող լուսնի ճառագայթների նման ուզում են լուսավորվել,բայց չեն կարողանում,պայքարում են մթության դեմ,բայց նորից պարտվում են,չեն կարողանում պcccարզ ու հստակ երևալ,չեն կարողանում փայլել:Ամեն ինչ մարդու մոտ ներսից է գալիս,իսկ ներսս դատարկ է,թիթեռները այլևս չեն թռչում մեջս,թառամել են այն ծաղիկները,որ մի ժամանակ ծաղկեցնում էին հոգիս:Պատճառը երևի աշունն է,իր տխուր տրամադրությամբ,կամ էլ անհետաքրքիր օրերը,որ իրար հաջորդելով անցնում են ու տակնուվրա են անում ներսս:Ամեն ինչ խառնվել է,մտքերս,զգացմունքներս ու հույզերս,փախչել եմ ուզում նրանցից,բայց չի ստացվում,նրանք անընդհատ ստվերի նման հետևում են ու հանգիստ չեն թողնում:
Կյանքում լինում են պահեր,երբ քայլում ես,ժպտում ես,կատակներ անում,ինչ որ պատմություններ ես պատմում,իսկ գիշերը պառկում ես անկողնու մեջ ու հասկանում,որ հոգումդ մի մեծ սև կետ կա,որ անընդհատ տանջում է քեզ: Continue reading

Ամենքի սրտում…

tumblr_nlmr6qxnfq1sd2dl7o1_250

Ամենքի սրտում,լինի դա փոքրիկ կամ հսկայական,սերն է բնակվում,
Ամենքի սրտում շատ երկար սպասված երազանքներ են ապրում,
Ամեն մեկի սրտում դեռ չլավացած ու նոր բացված վերք է ցավում,
ՈՒ այդ ցավից ամենաուժեղ մարդ էլ նույնիսկ լաց է լինում:

Փոխվում է մարդն կյանքի ծանր հարվածներից,
Ցավը փոխում է մարդուն,վերքերն բացվում են նորից,
Ամենքի սիրտն էլ այրվում է թափվում անհուն կարոտից,
ՈՒ հետ չվերադարձող,էլ չկրկնվող անգին պահերից:

Ամենքի սրտում էլ դեռ մնացել է հույսը այն վերջին,
Որ այս աշխարհում գոյություն ունի սերը երկնային,
Որով սիրում են ու նվիրվում են այս կյանքում մեկին,
Գնահատում են,լուռ պահում սրտում սիրած էակին:

© Tiruhi Petrosyan