Tag Archive | My Blog

Ժամանակն անզոր է հիշողության դեմ

 

imageԻնչ տարօրինակ է… Անցնելով տարիներ, իմ մեջ դեռևս մնում են հիշողություններ քո մասին: Ես հիշում եմ քո ձայնը` խռպոտ ու ինքնավստահ, որն ամեն անգամ լսելիս, սիրտս արագ էր զարկում: Հիշում եմ աչքերդ, որոնք միշտ այնպես խորաթափանց էին նայում իմ էության մեջ, որ ամեն անգամ մարմնովս սարսուռ էր անցնում քո հայացքից: Հիշում եմ ձեռքերիդ ջերմությունը: Դա երևի իմ ամենասիրելի հիշողությունն է: Ոչ քեզանից առաջ ու ոչ էլ քեզանից հետո, ոչ մի հպում չէր կարող ջնջել հետքերն այն նրբության, որը դու թողել էիր մաշկիս վրա: Ես հիշում եմ խենթ գիշերները, որ անցկացնում էինք անվերջ խոսելով, ու նշանակություն չուներ, որ հեռու էինք իրարից, այդ հեռախոսային կապը մեզ մոտեցնում էր իրար, անգամ ավելի շատ, քան ֆիզիկապես էր հնարավոր լինել: Continue reading

Advertisements

Խեղդվում եմ մտքերիս մեջ

666348cf8afd4b54906a884f571d8883_i-290Մտքեր… Մտքեր… ՈՒ էլի մտքեր… Կրկին սկսել եմ չքնել գիշերը այդ մտքերի պատճառով: Հազիվ կարողացել էի ազատվել այդ տանջող սովորությունից, իսկ հիմա կրկին մտքերս չեն թողնում քնել: Ապրած ամեն մի վարկյանը ֆիլմի նման անցնում է աչքերիս առջևով, իսկ պատկերացումներս, ասես, երազ լինեն` իրական ու միևնույն ժամանակ երևակայական: Ա~խ էլի մտքեր, մտորումներ շրջապատող ամեն ինչի մասին: Մտածում եմ էլի, բայց շատ բաներ այդպես էլ հասկանալ չեմ կարողանում, որոշ արարքների պատճառներ չեմ գտնում, որոշներին ներել չի ստացվում, որոշներին էլ` վստահել: Մտքերիս մեջ հարցերիս պատասխաններն եմ փնտրում, ինքս ինձ հարցնում եմ, իսկ պատասխան չունեմ: Երբեմն մտքերն օգնում են հասկանալու շատ բաներ, բացատրելու ու կշռադատելու, իսկ երբեմն դրանք սպանում են, չեն թողնում ապրել, անխնա տանջում են: Մտածելու ունակությունն երբեմն անտանելի է դառնում: Continue reading

Իմ մտքերի անկյունը այսօր դառնում է 2 տարեկան, ուռռաաաա~

2 տարի, 120 գրառում, 15 265 ընթերցող ու անսահման ուրախություն: Արդեն 2 տարի է, ինչ մենք գոյություն ունենք ու անչափ ուրախ եմ այսպիսի հաջողության հասնելու համար: Ճիշտ է, այստեղից ես ոչ մի օգուտ կամ եկամուտ չունեմ, բայց հենց սկզբից էլ դա չի եղել իմ նպատակը: Այս բլոգը իմ հոբին է, իմ կյանքի մի մասն է դարձել, իմ օրագիրն ու մտքերիս անկյուն: fdԱյն, ինչ չեմ կարող բարձրաձայնել, գրում եմ այստեղ ու այս ձևով եմ մարդկանց հայտնում կարծիքս` գրառմանս մեջ ներառելով շատերի մտքերն ու զգացմունքները: Չէ որ, մենք միմյանցից տարբեր լինելով հանդերձ, շատ նման են իրար` զգացմունքներով, մտքերով, ապրած կյանքով, ու ես փորձում եմ այդ ամենը գրել իմ գրառման մեջ, որ ամեն ոք այն կարդալուց գտնի իր մասին գրված ինչ որ բան, իրեն վերաբերվող մի հատված:
Հիմա յուրաքանչյուր ոք ունի իր կարծիքը արտահայտելու իրավունք, իսկ ես այս ձևով եմ արտահայտում իմ մտքերը (այսպես որ շարունակեմ մի փիլիսոփայական գրառում կդառնա սա 😀 , այդ պատճառով…)
Սիրելիներս, շնորհակալ եմ բոլորիցդ, ովքեր այս 2 տարվա ընթացքում իմ կողքին են եղել, օգնել են ինձ, խրախուսել ու աջակցել են, անընդհատ սպասել ու միշտ կարդացել են պոստերս: Continue reading

Քո մեջ գտա երջանկությունս

37092e63-52a8-40c5-b45d-6ed368615474Լինում է չէ, երբ նայում ես մարդուն ու նրա մեջ տեսնում երազանքդ, նա իր ամբողջ էությամբ գրավում է ու այլևս ոչ ոք չի հետաքրքրում քեզ: Նրանում ես գտնում այն բոլոր հատկանիշներն, որոնք համապատասխանում են քո իդեալին, ու ընդհանրապես նշանակություն չունի, որ նա իդեալական չէ ու երբեք էլ չի լինի, որովհետև երբ սիրում, ես այլևս այդ իդեալականը կարևոր չի լինում, նա դառնում է երազանքներիդ ասպետը` այնքան սպասված:
Երբ սկսում ես սիրել, աշխարհն փոխում է իր գույները ու աչքերիդ առջև հայտնվում է մեկը, ում համար պատրաստ ես թողնել ամեն ինչ, նույնիսկ ամենաթանկը, որովհետև այդ պահից սկսած, ամենաթանկը դառնում է հենց նա, ու հանուն նրա պատրաստ ես զոհել ամեն ինչ, նրա հետ պատրաստ ես գնալ աշխարհի ծայրը, նրա հետ կյանքը հրաշալի է ու հեքիաթային, ու փոքր տարիքում երազած այդ հեքիաթը դառնում է իրական, ու նրանում գլխավոր հերոսները դառնում են արքայազնն ու արքայադուստրը, որոնք ապրում են երկար ու երջանիկ:
Կյանքում կարող է պատահել ամեն ինչ, նրանում այնքան շատ են անակնկալները, յուրաքանչյուր պահի կարող է փոխվել մեզ համար կյանքը, կարող է դառնալ ամբողջովին ուրիշ:  Continue reading

Զգացմունքներն ուղղակի բառեր չեն

242bd0305e0dd26846f6af105f8b0e8bԱմենքի սրտում սերը ծաղկում է յուրովի: Յուրաքանչյուրի մոտ այդ զգացմունքը տարբեր է լինում, բայց միշտ հայտնվում է հանկարծակի, անսպասելիորեն, մեկը սիրում ու նվիրվում է անմնացորդ, իսկ մյուսը այդ ամենը ուղղակի ձևացնում է ու խաբում է նրան, ով հենց իրենով է ապրում: Տարբեր է լինում սերը, տարբեր են մարդիկ նրան ընկալում: Սերը մարդուն դարձնում է բարի ու սիրալիր:Նրա շնորհիվ շուրջդ սկսում ես սիրել ամեն ինչ, սիրում ես այն, ինչ սիրում է նա (թեկուզ մի ժամանակ ասել ես, որ դա հիմարություն է),սիրում ես նրա հետ կապված ամեն ինչ, սկսում ես խոսել նրա բառերով ու շարժվել նրա նման: Ապրում ես այնպես, ինչպես կամենում ես ու անում ես այն, ինչ սիրտդ է թելադրում, սկսում ես մտածել սրտով, տեսնել սրտով, որովհետև աչքերն անզոր են տեսնելու իրական գեղեցկությունը, իսկ սիրտը տեսնում է ամեն ինչ ներսից:
Չկա այնպիսի մարդ, որ սրտում պահած չլինի սերը ու ինչքան էլ ուզենա թաքցնել այն, միևնույնն է, մի օր այն անպայման կվառի իր լույսը քո մեջ ու կասի. “Ես եկել եմ, ժամանակն է, որ դու էլ սիրել ու սիրվես, լինես երջանիկ”, և քեզ կապում է քո կեսի հետ, նրա հետ, ում աստղերն են ընտրել քեզ համար ու տիեզերքը իր ամբողջ ուժն է ներդրել ձեզ միացնելու համար: Continue reading

Ինչու է սերն այսքան դաժան

67667c9cc5f7671a3570e05b03923c7aԱսում են` սիրուց ատելություն մեկ քայլ է:Համաձայն եմ, բայց այդ մեկ քայլի մեջ այնքան զգացմունքների խառնաշփոթ կա, այնքան հիշողություններ ու երջանկության պահեր կա , որն հնարավոր չէ բառերով բացատրել, իսկ հետո, մի քայլ ու սերդ վերափոխվում է ատելության, բոլոր զգացմունքներդ վերանում են հոգուդ միջից: Փոխվել են ժամանակները, ու նրանց հետ փոխվել է սիրո էությունը: Փոխվել են նաև մարդիկ ու նրանց սրտում սիրո իմաստն ու նկարագիրը: Սերն մարդկանց նման դարձել է դաժան, այն ոմանց ձեռքում խաղալիք է դարձել, ոմանց համար երջանկություն, իսկ ոմանց համար ցավ ու պառապանք:
Սերն սիրում է տանջել մարդկանց, իսկ մարդիկ սիրում են նրանով տառապել:Այն երբեմն թռչելու թևեր է տալիս, իսկ երբեմն կտրում է թևերդ, ու այնքան ցավոտ է լինում, երբ ուզում ես թռչել, բայց չես կարողանում: Երբեմն այնքան դաժան է սերն մեզ հետ վարվում: Իսկ երբեմն էլ, սերն մեղք չունի, մարդիկ իրենք սիրել չեն իմանում, խաղում են ուրիշի զգացմունքների հետ` նույնիսկ չհասկանալով այդ մասին:
Բոլորը պնդում են, որ երջանիկ սեր գոյություն չունի ու գնալով ինքս էլ համոզվում եմ դրանում, ինչպե՞ս լինի, եթե մարդիկ չեն գնահատում, չեն սիրում անկեղծ ու անշահախնդիր: Continue reading

Երբեմն

b5af5d4e75138adaf0263a333d60b44fԵրբեմն հոգնելով այս խառնաշփոթից, ինչ-որ պատճառով տխրում է հոգին,թափվում է աչքերի փայլը ու շնչելն էլ դժվար է լինում:Թվում էր, թե ամեն ինչ դեռ առջևում է, բայց ժամանակն աննկարագրելի արագությամբ է անցնում, ապրել չենք հասցնում, բայց ինչ մեծ ցանկություն է լինում թռչելու:Ինչքան ճանապարհներ կան արդեն անցած, բայց թվում էր, նոր ես սկսել ապրել, նոր է սկսվել կյանքը: ՈՒ հարցնում ես ինքդ քեզ, թե ինչո՞ւ ես տխրում, բայց պատասխան այդպես էլ չես գտնում:
Երբեմն կարիք է լինում անցյալն թողնել անցյալում,թողնել որպես հիշողություն ու նրանից չկախվել:Երբեմն պետք է բաց թողնել ժամանակը,որովհետև այն ավազի նման,  այնուամենայնիվ, մատներիդ արանքով անցնելու է գնա, ու դու ոչինչ չես կարող անել, բաց թողնելով կարող ես իմանալ միայն, թե ինչն է քոնը,ինչը կմանա քեզ հետ:
Երբեմն աշխարհից թաքնվելու ցանկություն է լինում,բոլորից հեռու, մտածելու ու մտքերն հավաքելու,մենակ մնալու կարիք է լինում:Իսկ երբեմն աշխարհին միանալ ես ուզում, խառնվել նրա մեջ, ու ահավոր ցանկություն է լինում ինչ-որ մեկի հետ նստելու ու հոգով խոսելու: Continue reading