Tag Archive | Unspoken word

Հոգիս ցավում է

f4f340e96027676aa4eee74a9738d19dՑավը փոխում է մարդուն, ինչպիսին էլ լինի մարդու բնավորությունը, սովորությունները, վերաբերմունքն ու մտածելակերպը, այն փոխվում է, երբ ինչ որ մեկն ցավեցնում է: Սիրտն այլևս նույն կերպ չի կարող սիրել ու աչքերն շրջապատող իրերին նույն կերպ չեն տեսնում, թեկուզ շատ քիչ, բայց ամեն մի վատ բան վերափոխում են քեզ, տանում են քեզ դեպի անտարբերություն:
Երբ ցավում է մարդու հոգին, նա ցավ է պատճառում նաև իր շուրջն գտնվող մարդկանց: Ես հասկացել եմ դա, ուշադիր հետևելով ինքս ինձ: Եթե ես եղել եմ կոպիտ ու ինչ որ մեկին ցավ եմ պաճառել, դա միայն այն պատճառով, որ հոգուս խորքում ինքս եմ տառապել, չնայած, որ միշտ փորձել եմ չցավեցնել մարդկանց, միշտ ուրիշներին ինքս ինձնից կարևոր եմ համարել ու ամեն ինչ արել եմ, որ հանկարծ նրանք ինձանից չնեղանան, հանկարծ ինչ որ մի բան ասելով չցավեցնեմ նրանց, իսկ նրանք… որոշ մարդիկ պատահական, իսկ որոշներն միտումնաբար են ցավեցրել, շատ լավ գիտակցելով, թե ինչ են անում ու որտեղ է պետք հարվածել, ուժեղ ցավ պատճառելու համար:Բայց մարդկանց տված ցավն էլի այնքան ուժեղ չէ, ինչքան կյանքի ու սիրո: Այս երկուսն ասես խաղում են քեզ հետ ու երբեք չես կարող իմանալ նրանցից ինչ սպասես: Continue reading

Advertisements

Անզգայանալ

imageԵրանի ուղեղում,կամ սրտի մեջ մի կոճակ լիներ “անզգայանալ” անվանումով,որի օգնությամբ հնարավոր լիներ չզգալ ոչինչ,մի որոշ ժամանակ ապրել առանց սրտի,առանց զգացմունքների ու հանգստանալ ամեն ինչից:Անզգայանալ ու ապրել այնպես,որ ոչ ոք չկարողանա մոտենալ հոգուդ,ոչ ոք չկարողանա մտնել սրտիդ մեջ,որովհետև,երբ հետո հարմարվում ու սովորում ես նրա գոյությանը,նա հանկարծակիորեն անհետանում է ու սրտիդ մեջ մի մեծ տեղ դատարկ է մնում,սիրտդ սկսում է ցավել,կտոր-կտոր լինել:
Երանի մանկության տարիներին,երբ ընկներով վնասում էինք ծնկներս,բայց սրտերս անվնաս էր մնում,երբ ոչինչ չէր հետաքրքրում,բացի մանկական խաղերից,ոչնչի մասին չէինք մտածում ու աշխարհ հրաշալի էր թվում: Continue reading

Ամենքի սրտում…

tumblr_nlmr6qxnfq1sd2dl7o1_250

Ամենքի սրտում,լինի դա փոքրիկ կամ հսկայական,սերն է բնակվում,
Ամենքի սրտում շատ երկար սպասված երազանքներ են ապրում,
Ամեն մեկի սրտում դեռ չլավացած ու նոր բացված վերք է ցավում,
ՈՒ այդ ցավից ամենաուժեղ մարդ էլ նույնիսկ լաց է լինում:

Փոխվում է մարդն կյանքի ծանր հարվածներից,
Ցավը փոխում է մարդուն,վերքերն բացվում են նորից,
Ամենքի սիրտն էլ այրվում է թափվում անհուն կարոտից,
ՈՒ հետ չվերադարձող,էլ չկրկնվող անգին պահերից:

Ամենքի սրտում էլ դեռ մնացել է հույսը այն վերջին,
Որ այս աշխարհում գոյություն ունի սերը երկնային,
Որով սիրում են ու նվիրվում են այս կյանքում մեկին,
Գնահատում են,լուռ պահում սրտում սիրած էակին:

© Tiruhi Petrosyan

Դրսում աշունն է,ներսումս` տխրությունը

autumn-fall-forest-girl-Favim.com-2242835Ահա և եկավ աշունը,իմ տխրության աշունը,երբ ոչ ես ու ոչ էլ եղանակը տրամադրություն չենք ունենում ու լրացնում ենք մեկս մյուսիս:Իմ աշունը,որն ինձ իմ մտքերով ու հիշողություններով իր գիրկն է առնում ու միասին սկսում ենք տխրել մի անպատճառ տխրությամբ:
Կարծես,ժամանակը կանգ է առել,շուրջն քարացել է ամեն ինչ,անշարժացել է,ու քայլում եմ ես այդ անկենդան աշխարհի միջով:Լռություն է տիրել աշխարհով մեկ,ամեն ինչ այնքան օտար է թվում…ու դրանից լռությունը դառնում է մի համատարած,վստահեցնող տխրություն,որի պատճառը,երևի,երբեք չեմ կարողանա բացատրել: Continue reading

Մեր հավերժությունը<3∞

e2957586ccb89c6e0e5770a3da354617Ասում են,սերը ցավ է պատճառում,որոշ չափով համաձայն եմ այդ մտքի հետ,որովհետև,երբեմն այդպես էլ է լինում,սերն պահպանելու համար ամեն ինչի միջով պետք է անցնել:Բայց սերն այն զգացմունքներից է,հանուն որի արժե ապրել,արժե տառապել:Միայն այդպես կարող ես զգալ,որ կենդանի ես ու կյանքդ իզուր չի անցնում:Կյանքն իմաստ չունի,եթե նրանում չկա սեր,եթե անընդհատ չես մտածում ինչ որ մեկի մասին,չես տենչում տեսնել նրան,լինել նրա կողքին:ՈՒ աննկարագրելի հաճելի է,երբ այդ ինչ որ մեկն էլ քո մասին է մտածում,անհանգստանում է,անընհատ զանգում ու գրում է,ու հետաքրքրում է նրան ամեն ինչ քո հետ կապված:Սերն ուրիշ զգացմունք է:Այն թևեր է տալիս մարդուն:Նրանով կարծես ճախրում ես երկնքում:Նրանով կյանքդ իմաստ է առնում:Ինչքան էլ ասեն մարդիկ,որ սերը ցավ է պատճառում,միևնույնն է,առանց նրա ոչ մեկ չի կարող ապրել ու սիրահարվում են մարդիկ,իմանալով,թե ինչ է սպասվում իրենց:
Սերն փոխում է մարդուն:Սիրահարված մարդը ուրիշ է լինում:Նա նայում է խորը-խորը այն մարդու աչքերին,ում սիրում է:Այնքան խորը,որ այդ պահին դու քարանում ես ու չես ուզում գնալ ոչ մի տեղ:ՈՒզում ես ապրել քո հավերժությունն հենց այնտեղ:Քեզ համար միևնույնն է լինում,եթե անգամ այրվի ամբողջ մոլորակը: Continue reading

Մոլորվել եմ մտքերիս մեծ աշխարհում

Մարդն այնքան բարդ մեխանիզմ է,որ երբեմն ինքն իրեն ինչպես հարկավոր է,չի ճանաչում:Երբեմն թույլ է տալիս,իր համար էլ անսպասելի այնպիսի արարքներ,որոնց համար հետո զղջում է ապրելու,որոնց հետևանքով նոր ցավ ու դառնություն է ապրելու:wpid-alone-girl-hair-lonely-sad-favim-com-400319
Ինչ-որ կատարվում է մեզ հետ ամեն ինչի մեղավորը մենք ինքներս ենք` չափից ավելի ենք սիրում,չափից ավելի ենք վստահում մարդկանց,չափից ավելին ենք թույլ տալիս,իսկ հետո դրա պատճառով տանջվում ենք:Կապվում ենք մարդկանց հետ,իսկ հետո ստիպված ենք լինում բաժանվել,համակերպվել այդ ամենին:Մարդիկ լքում են մեզ,հեռանում են ու թողնում են մենակ,մեն-մենակ այս մեծ ու դաժան աշխարհում:Մենակություն,որ սպանում է մարդուն ներսից,չի թողնում ապրել,չի թողնում շնչել: Continue reading

Պարզապես մի մեծ դատարկություն

Կյանքում հաճախ գալիս է մի պահ,երբ ամեն ինչ իր նշանակությունը կորցնում է,այլևս ոչ մի բան չի հետաքրքրում,ոչինչ չես զգում,չես ուզում զգալ,հոգնումride ես ամեն ինչից,ամենքից,ու միակ բանը,որ մնում է հոգուդ մեջ`  մի մեծ դատարկություն է:Դատարկվում է հոգիդ,դառնում է կարծես մի ամայի անապատ,ուր ոչ մեկ չի ցանկանում մտնել:ՈՒ ամենացավալին այն է,որ ոչ մեկին չի հետաքրքրում քո այդ վիճակը,ոչ ոք չի ուզում օգնել,իսկ այդ պահին այնքան մեծ է լինում օգնության կարիքը,երբ ամբողջ սրտով սպասում ես մեկին,ով կկարողանա լցնել հոգուդ դատարկությունը,ով նորից շունչ կտա ապրելու ու ձեռքիցդ բռնած կօգնի բարձրանալ:
Բայց այդ սպասումներդ կարծես անհետ կորչում են հեռավորության ու ժամանակի միջև,մարում է վերջին հույսդ,ու… հանկարծ… հասկանում ես,որ ներսումդ ինչ որ բան կոտրվեց… Continue reading